bam bam bam slyszalamm to reniferku!
Wysslano z mojego iPhone’a
Zablokowałem Marthę na Facebooku i wziąłem wolne w pubie.
Może liczyłem na to,
że jeśli zniknę na jakiś czas, to ona się znudzi
albo ja zapomnę, co się stało.
Ale długo czułem jej obleśny dotyk.
I zapach potu, gdy dociskała mnie do muru.
Czemu zastygłem?
Czemu na to pozwoliłem?
To nie wydawało się ludzkie.
Nigdy takie nie jest.
niema cie w pubie renferku co si dzieje
Wysłane z mojego iPhone’a
Długo siedzisz.
No tak. Nie mogłem spać.
Jak twoja randka w piątek?
Nie najlepiej.
Słuchaj.
Chyba nie wstydzisz się przyprowadzić tu kogoś tylko dlatego,
że byłeś z moją córką?
Nie o to chodzi. Tylko...
Porzuciła mnie w drodze do domu.
Co za szuja.
Lepiej ci bez kogoś takiego.
Nie mogłem bez końca ignorować swoich problemów,
więc udałem się do Teri,
zdeterminowany, żeby zrobić najbardziej zuchwałą rzecz w życiu.
KRÓLOWA
Powiedzieć jej prawdę.
Słucham.
Kurier. Mam przesyłkę.
Dobrze, już idę.
Co do licha, Tony?
Może nie jestem kurierem,
ale mam coś do przekazania.
Co?
Przeprosiny.
Weź się odwal, kutafonie.
Czyli mogę wejść?
Masz trzy minuty.
Nie nazywam się Tony.
Wiedziałam. A jak naprawdę?
Donny.
Ze stalkerką jesteś szczery, ale nie ze mną?
Czy cokolwiek było prawdą?
Jak ta zajebista robota na budowie.
Nie.
Dlaczego kłamałeś?
Nie wiem. Czułem się bezradny.
Łatwiej mi było udawać kogoś innego.
Kogoś bardziej...
męskiego.
Większych durnot jeszcze nie słyszałam.
Jesteś porąbany, wiesz?
To gdzie pracujesz?
W pubie.
Którym?
Zaczynają się schody.
W Pikawie w Camden.
Czym się zajmujesz?
Właśnie powiedziałem.
Nikt nie chce pracować w barze. Jakie masz plany?
Kim chcesz być za dziesięć lat?
Komikiem.
To było dobre.
No kupa śmiechu po prostu.
O to chodzi? Robisz to dla materiału?
Co? No weź przestań.
Nie wierzę ci. Ani trochę.
I wiesz co?
Czas minął, dupku. Wyjazd z mojego domu.
Posłuchaj.
EDYTUJ PROFIL
BUDOWLANIEC
KOMIK
„KOMIK”
Donny!
Chodź. Przywitaj się z grupą kulinarną.
Jest!
Zdołaliście w ogóle coś ugotować?
- Właśnie flambirujemy. - O tak!
Kto dzisiaj? Są jacyś nowi?
Tak. To Beau.
- Jest malarką z zawodu. - Cześć.
A tam jest Sheila. Ale zapomniałam, kim jesteś.
Prawniczką.
renferku, jesli nie chciales, zebym dociebie przysla
to czemu wraczas kanalem?
Wysłane z mojego iPhone’a
RENIFEREK
Do Londynu przeniosłem się z moją dziewczyną Keeley.
Zamieszkaliśmy u jej matki, szukając sobie lokum.
Miło mi.
Ale dwutygodniowy przystanek zmienił się w pół roku,
w cały rok,
w nazywanie mnie zimnym fiutem i jej wyprowadzkę,
zanim ogarnąłem erekcję.
Nie mogłem uwierzyć, że wyszło tak,
jakbym poślubił jej matkę.
Po wyprowadzce Keeley
najstarszy syn Liz zginął, zjeżdżając na linie,
przez co wejście w nową sytuację było jeszcze trudniejsze.
Boże, najmocniej przepraszam.
Nie ma sprawy.
- Na pewno? - Jasne.
Dobrze.
Szybko się uwinę.
Przepraszam.
Co tam? Miło cię widzieć.
Na trzy minuty.
Czasem zastanawiam się, czy odejście syna Liz nie sprawiło,
że widziała we mnie jego przedłużenie.
Jakby wyjechał i wrócił trochę bardziej szkocki,
bardziej neurotyczny i, jak sądzę,
lepszy w zjeździe na linie.
Znalazłam to na strychu.
- Nie mogę. - Dobrze się ubierał.
Wiem, ale to nie byłoby właściwe.
Zostawię ci. Przemyśl to.
Naprawdę nie przyjmę tej kurtki.
To była dziwna sytuacja
mieszkać z dwukrotnie rozwiedzioną, zrozpaczoną matką mojej eks.
Ale w końcu zacząłem doceniać jej obecność w moim życiu.
Ten niezłomny optymizm,
zarezerwowany tylko dla najbardziej zmagających się z losem.
Więc gdy Keeley dowiedziała się, że planuję zostać,
pozwoliła mi, pod jednym warunkiem.
Że nie wprowadzę chaosu do domu jej matki.
Naprawdę nie wiem, jak to robisz.
Co takiego?
Że jedziesz tyle na jednym drinku.
Tak jest dobrze. Jestem wystarczająco szalona.
Mój stary mawiał,
że jestem pijana bez kropli alkoholu.
Znam to uczucie.
Dobra jest. Lubię ją.
- Dolać ci? - Powinniśmy już kończyć.
Mogę colę light?
Wyskoczysz z orbity po tej kofeinie.
Oby.
Ktoś mógłby mnie wysłać w kosmos.
Słuchaj, Liz, może skończmy na dziś.
Wcześnie wstaję, a chcę porządnie się wyspać.
Mogę zostać.
Proszę bardzo.
To stary pensjonat. Jest dużo pokoi.
Lepiej, żeby Martha nie zostawała.
Ma na imię Sheila. Boże!
Ty miałeś być trzeźwy.
Sheila, chyba mogę ci ufać, że zachowasz się cicho dla tego młodziaka.
Oczywiście. Ugryzę się w usta, byle tylko nie piknąć.
No to załatwione.
Pościelę ci łóżko.
Donny, zrób Sheili herbatę na dobranoc.
Natychmiast stąd wyjdziesz.
Nie. Zostaję na noc.
Z grzeczności. Koleżanka Liz robi mi łóżko.
Żadna koleżanka, a ty nie zostajesz.
Nie fikaj mi, dobra?
Ciesz się, że nadal cię chcę po zablokowaniu mnie na fejsie.
Koniec tematu.
Jeśli będziesz dalej to odwalać, zadzwonię na policję.
Nie odważysz się. Jestem prawniczką.
Muszę spełniać pewne standardy.
Policja zrobi z igły widły.
To wyjdź i tu nie przychodź.
Trzymaj się z dala od Liz i tego domu.
Czy to jasne?
Dobra. Rozumiem.
Czyli jak...
nie dzwon na policje! impreza juz byla kiady przyszlan
nawet nie lubie gotowac luz zamuwie na wynos
Wysłane z mojego iPhone’a
Całą noc panikowałem,
myśląc o tym, co Martha może teraz zrobić.
Może ciągle przychodzić,
nękać mnie na korytarzu,
zakradać się do mojego łóżka w nocy.
A kto wie, co wtedy się stanie?
Powinienem pójść na policję, ale postanowiłem z nią pogadać,
uprzedzić, że jeśli znów przyjdzie,
nie będzie już odwrotu.
Ale jej nie było.
Wiedziała, że już pracuję.
To wystarczyło, żeby dała mi spokój?
Groźba wezwania policji?
To wszystko wydawało się zbyt proste,
zbyt...
Cholera!
Szlag.
Otworzę.
Miałaś nie przychodzić.
Akurat nie masz tu nic do gadania.
Keeley.
Co ty...
- Co tu robisz? - W domu rodzinnym?
- Nie spodziewałem się. - Nie kazałam mówić mamie.
Po co robić aferę?
Ale sądząc po twojej minie, już na to za późno.
Nie tylko... Na długo przyjechałaś?
Na ile mi się podoba.
Tak. Jasne.
To poważna sprawa. Twoja dziewczyna to psycholka.
Kontaktuje się ze mną na Facebooku. Nie daje mi spokoju.
Boję się, że na nią wpadnę.
Pogadasz z nią?
- To nie moja dziewczyna. - Więc kto?
Musisz to załatwić.
Dlaczego ja? Nic mi do tego.
Gówno prawda. To na pewno twoja sprawka.
Moja wina, jak zawsze.
Oczywiście. Uwielbiasz dramaty.
Byle wyrwać się z zastoju, jakim jest twoje życie.
Rany. Cieszę się, że robisz dobry użytek z psychologii
po tylu latach.
A myślałem, że marnujesz się, pracując w kwiaciarni.
Jeśli będzie mnie dręczyć, powiem mamie.
I wylecisz, zapominając o niższym czynszu.
Nie nawidze tej sukki Keeley, a wciazs na nia wpadam
Wysłane z mojego iPhone’a
Każdego dnia Martha była przed domem.
Jak tykająca bomba.
Wychodziłem z samego rana, a ona tam była.
Kocham cię, cycolku. Pomyśl o mnie w pracy.
Potem wracałem, czasem nawet o północy,
a ona wciąż tam była.
Jak było w pracy, reniferku? Myślałeś o mnie?
Nie wiem, co z tego miała.
Nie zbliżała się.
Nie wchodziła do domu.
Unikała Liz.
Rzucała parę słów i krótkie spojrzenia.
Poświęcała całe dnie na jedno ulotne spotkanie.
Opowiedz dowcip, wesołku. Rozśmiesz mnie.
Ale wkrótce, w miarę upływu czasu,
zauważyłem w niej zmianę.
Pogrążała się w martwym spojrzeniu.
Martha.
Nic ci nie jest?
I tak wróciło uczucie empatii, przez które się tu znalazłem.
Jezu Chryste, jak długo tu siedzisz?
Czekaj. Mam gdzieś chusteczkę.
Proszę.
No dobra.
Pozwól, że...
Zamarzniesz na śmierć, siedząc tu całą noc.
Zabiorę cię do twojego domu.
Właścicielka ma samochód.
Odwiozę cię.
Wstawaj.
Chodźmy.
Usiądź tam.
Zrobię ci herbatę.
Musisz się szybko rozgrzać.
PANNA MARZYCIELKA
LICENCJAT Z PRAWA Z WYRÓŻNIENIEM
Trzymaj. Gorące.
Martha, musisz przestać wysiadywać na tym przystanku.
Dlaczego?
Jesteś tam tylko dlatego, że mój dom stoi 30 metrów dalej.
Obok mieszka moja koleżanka.
To czemu siedzisz tam, a nie u niej?
Proszę cię, nie rób tego.
Ten dom wiele dla mnie znaczy i nie stać mnie na inne lokum.
Kurwa.
O nie.
Czemu płaczesz?
Nie płaczę, kurwa. Tylko...
Co się stało? Mów.
Ty jesteś moim problemem.
Jak mogę ci pomóc, reniferku? Czego potrzebujesz?
Przestrzeni.
Ode mnie?
Od nas?
Co? Nie ma żadnych „nas”!
Kurwa mać.
Mogę ci mówić cokolwiek,
a ty wybierasz sobie, co chcesz usłyszeć.
Spójrz na siebie.
Gapisz się na mnie jak...
Jak co?
Ty...
Naprawdę w to wierzysz.
Martha.
Zrywam z tobą.
O nie.
O nie, proszę. Nie rób tego.
O nie.
Proszę cię.
- Przestanę. - Uspokój się.
Posłuchaj mnie, dobrze?
Nie traktuj tego jako straty.
Pomyśl o tym, co zyskasz.
Jeśli przestaniesz
i już się nie odezwiesz,
zostanie to, co najlepsze.
Bajka, którą będziesz mogła wspominać.
Ale żeby to pozostało bajką,
musisz uszanować granice rozstania.
Chyba nie chcesz zepsuć bajkowego zakończenia?
Nie.
Właśnie.
Nie, Frankie.
Nie zrobię niczego, co mogłoby popsuć to, co mieliśmy.
samtnosc pustka... tez tak czujecz wiem wdzialamw twoich oczach
czyli sie zeg namy
kacham cie rein ferku na zawsze w mojm sercu
wyslano z moiego iphonea
Dobra, słuchajcie.
Witamy w półfinale. Na występ macie pięć minut.
Przed końcem będzie migało światło,
a przekroczenie czasu kończy się dyskwalifikacją.
- Glenda jest konferansjerką. - Cześć.
Wszelkie prośby co do prezentacji zgłaszajcie do niej.
Dobra. Powodzenia.
Wymyśliłem ten występ jako odpowiedź na moje problemy,
a przejście do finału mogłoby wyrwać mnie z piekła ostatnich lat.
Po odejściu Marthy czułem, że nic nie stoi mi na przeszkodzie.
Dopóki...
Teri.
- Co do cholery? - Jak milutko.
Nie, ale...
Nie widziałem cię od tygodni.
- Co tu robisz? - Przyszłam na show.
- Nie mówisz poważnie. - Śmiertelnie.
Jeśli coś ma mi pomóc, to twoja porażka przed setkami ludzi.
Czy 20 osób wystarczy?
A to są?
Moi przyjaciele.
Uchronią mnie przed schematem obwiniania się z powodu okropnych facetów.
Miło was poznać.
Nie denerwowałem się, aż do teraz.
Dobrze. Bo trudno nas zadowolić.
No chodź. Muszę otwierać.
Przepraszam. Zaraz przyjdę.
Za dwie sekundy.
Nie wiem, czemu zostałem. Miłego oglądania.
Tato, jeśli to oglądasz...
- W mordę. - Załóż spodnie.
Jezu Chryste.
Jak cię przedstawić?
Wiesz co, jakbym był trochę szalony.
To nastroi publiczność na coś innego.
Jasne. Teraz ty, powo.
Dzięki.
- Brawo. Dobra robota. - Jak wam się podobało?
Dobra. Następny artysta jest psychiczny.
Wywołał panikę, prześladując nas za kulisami.
To za dużo.
Więc lepiej chowajcie córki.
Wyjdę na zboka.
- Uwaga, oto na scenie... - Kurwa mać!
- Donny Dunn! - Tak.
Właśnie.
Sorki. Nikogo nie chowajcie.
To nie żart.
Nie czaję się na wasze córki. To zabrzmiało, jakbym...
Nie jestem zbokiem.
To dziwne zdanie. „Chowajcie córki”.
Nikt nie chowa wszystkich kobiet, zamiast zająć się jednym zboczeńcem.
To nie byłoby produktywne.
Zakładam, że to zboczeniec. To znaczy, mógłby być...
seryjnym mordercą...
ze szczególnym upodobaniem do...
młodych dziewcząt.
Więc nie czaję się na wasze córki. Żeby to było jasne.
Jestem Szkotem, wolałbym wasze wypieki.
Wiem, że nie mówię jak Szkot, ale spójrzcie na mnie.
Skończyłem 16 lat.
Dobra. Przejdźmy do żartów.
Donny Dunn.
Moja dziewczyna mówi do mnie,
że chce spróbować seksu tantrycznego,
sztuki opóźniania orgazmu.
A ja na to: „Jestem z tobą od pięciu lat
i nigdy nie doszłaś.
Czego jeszcze ode mnie chcesz?”.
Donny Dunn.
Później dziewczyna mówi do mnie:
„Nie dopasowaliśmy się w łóżku”.
Na co ja: „Daj spokój.
Mówiłaś, że jako kuzyni też nie”.
Donny Dunn.
W końcu przychodzi do mnie i mówi:
„Chcę cię zostawić”.
Na co odpowiedziałem:
„Proszę. Nie”.
Donny Dunn.
No dobra.
Pora na rekwizyty. Właśnie.
Dzięki. Idźmy dalej.
Tęsknię za tobą.
Ja też, przypadkowa nieznajoma.
Nie jestem nieznajomą, tylko twoją byłą.
Nie bądź okrutny.
O jakiej dziewczynie mówiłeś?
O Keeley z Facebooka?
Nie, to taka mała rzecz zwana fikcją.
Gdy oglądasz Grę o tron,
to wiesz, że smoki nie są prawdziwe.
Nie wiem, czemu się śmieją. Jesteś do dupy.
Szanowni państwo, słowo wyjaśnienia.
To jest Martha, moja stalkerka.
Powitajmy ją.
Nie waż się tak mówić!
Zapłaciłam za występ. Jak śmiesz mi to insynuować.
Przeproś mnie natychmiast!
Kto otworzył mury Broadmoor?
Nie nazywaj mnie stalkerką.
To ty łazisz po moim domu w nocy.
Zaglądasz przez okno.
Wysyłasz maile, domagając się analu.
Nie wiem, o czym ona mówi.
Owszem, wiesz.
Pokażę im.
- On dobrze wie. - Można ją wyprowadzić?
- Ktoś pomoże? - Patrzcie.
Nie wiem, co to jest.
Ktoś może ją wyprowadzić? Tak?
Ten e-mail. Seks analny.
Widzicie? Jest napisane.
- Chodź, kochana. Idziemy. - Seks analny.
- Nie tykaj mnie. - Chodź.
Pod żadnych pozorem nie macie prawa mnie dotykać.
Nie. On lubi pchać w pupę.
Świntuszek lubi popchać w zadek.
Wstrętny, nędzny, barmanowy, pakujący w dupę gnojas!
Zostawcie mnie!
No i weź ze sobą mamę.
Teri. O nie.
Wchodź, szybko.
- To Martha? - Tak.
- Ale wariactwo. - Wiem. Musimy się zmyć.
Chcę ją poznać.
- Nie mówisz poważnie? - Owszem. Chcę.
To nie jest dobry pomysł.
Spójrz, jestem terapeutką. Mogę do niej dotrzeć.
Spójrz, to wariatka. Nie da się do niej dotrzeć.
Wyjdziemy tylnymi drzwiami.
Zrób to dla mnie.
Dobra, frajerze.
Komedia, że boisz się kobiety w średnim wieku.
Poczekaj, aż usłyszysz o mojej fobii przed opuszczonymi zapleczami.
- Reniferku? - Kurde!
Cholera.
Cholera!
czzy ty z kims bylez?
iphoen
- Boże. - Kurwa mać.
Aż się trzęsę.
Jezu. Strach się bać.
Widziała nas?
- Oby nie. - Kurwa mać.
To może się czegoś napijemy?
Nie wiem.
Nie planowałam być tu z tobą.
Daj mi jeszcze jedną szansę.
Nie chodzi o to, czy dam ci kolejną szansę.
Nie chcę, żeby mnie widziano z gównianym komikiem.
Zawsze możesz siedzieć za mną i gadać przez ramię.
Chciałbyś, co?
To był hardcorowy występ.
No. Tak dobrze ci szło.
Myślę, że miałbyś szanse, gdyby ci nie przeszkodziła.
Zawsze wiesz, co powiedzieć.
Dlaczego zostałaś?
Widziałam, jak się zmagasz.
Chciałam wejść na scenę, przytulić cię
i poradzić, żebyś znalazł prawdziwą pracę.
Widziałam też, że zmieniłeś swój profil na stronie i...
No nie wiem.
Pomyślałam, że to może jest coś warte.
Sądzisz, że byłabyś w stanie zapomnieć o tym, co zrobiłem?
Nie.
Pewnie nie.
To będzie punkt odniesienia dla naszych kłótni.
Zasadniczo wygrywam przez resztę czasu.
Chyba mogę z tym żyć.
Co to za zdzira?
Ty pewnie jesteś Martha.
Tyle o tobie słyszałam.
- A ja, kurwa, nic. - Uspokój się.
Co to za pieprzona zdzira?
Ma na imię Teresa.
Martha chyba potrzebuje więcej informacji.
Rozumiem, ale to nie jest dobry moment.
Właśnie, że jest.
- Zostaw go, suko. - Martha.
Przysięgam na Boga, jeszcze raz go tkniesz,
a zrzednie ci gadka.
Serio. Wyjdźmy stąd.
Spytałabym, czy się pieprzycie,
ale nie sądzę, żebyś wsadzał fiuta w coś tak syfnego.
- Że co? - Dobrze wiesz.
Proszę was, uspokójmy się.
Dopiero jak mi powiesz,
kim jest ta egzotyczna szmata,
udająca, że nie mam prawa tu być.
Sama niech wypierdala z mojego kraju!
Dosyć. Uspokój się.
- Wszystko w porządku? - Dam radę.
Takich masz kumpli? Ćpunów, gwałcicieli, obcuchów.
Gdyby to ode mnie zależało,
zatopiłabym ich łodzie hen daleko.
Wiesz co? Zaczyna mnie to nudzić.
Donny, powiedz jej, że jesteś ze mną na randce
i niech spierdala.
Dziwka.
Dziwka!
Pieprzona dziwka!
A to paskudna dziwka!
- Martha! - Pieprzona zdzira!
- Ty ohydna suko! - Martha!
Zostaw ją!
Buty!
Przestań! Uspokój się!
- Ty suko! Buty! - Pomocy!
Buty! Suka! Dziwka!
Wyglądasz jak facet!
Wypierdalaj stąd, Martha!
Pieprzone buty! Suka!
Jesteś pojebana!
- Nieprawda. - Stul pysk i słuchaj!
Nie ma takiego świata, w którym bym cię chciał.
Więc trzymaj się ode mnie z daleka.
Jeśli choć niuchniesz w moją stronę,
poślę cię do piachu.
Rozumiesz?
Kurwa, rozumiesz czy nie?
Rozumiem.
Wypierdalaj z mojego życia.
Odsuńcie się.
NA PODSTAWIE SZTUKI „RENIFEREK” RICHARDA GADDA
Napisy: Anna Samoń