(ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักก ฉันได้ยินนะ กวางน้อย ฉันได้ยินน)
(ส่งงจากไอโฟนของฉัน)
ผมบล็อกมาร์ธาทางเฟซบุ๊ก จากนั้นก็ขอลางานที่ผับสักพักหนึ่ง
บางทีลึกๆ ในใจผม
ผมคงหวังว่าเธออาจจะเบื่อถ้าผมหายไปนานพอ
หรือผมอาจจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้นได้
แต่ผมยังรู้สึกถึงการลูบคลําของเธอ อีกหลายวันหลังจากนั้น
กลิ่นเหงื่อบนคอเธอขณะที่เธอผลักผมติดกําแพง
แล้วทําไมผมถึงตัวแข็งล่ะ
ทําไมผมถึงปล่อยให้มันเกิดขึ้น
มันไม่เหมือนสิ่งที่มนุษย์เขาทํากัน
ไม่เคยเลย
(คุนไม่มาที่ผับนา นแล้ วนะ กวางน้อย เกิดอะไรขึ้น)
(ส่งจากไอโฟนของฉัน)
นอนดึกจัง
ครับ ผมนอนไม่หลับน่ะ
เดทเมื่อวันศุกร์เป็นไงบ้าง
ไม่ดีเท่าไหร่
ฟังนะ
ฉันหวังว่าเธอจะไม่รู้สึกว่า เธอพาใครกลับมาที่นี่ไม่ได้
แค่เพราะเธอเคยคบลูกสาวฉัน
ไม่ครับ ไม่ใช่อย่างนั้น ก็แค่...
เธอทิ้งผมระหว่างทางกลับบ้านน่ะ
ทุเรศชะมัด
จริงๆ นะ ดอนนี่ ดีแล้วละที่ไม่ต้องคบกับคนแบบนั้น
ผมรู้ว่าผมนั่งเมินปัญหาอยู่แต่ในบ้านต่อไปไม่ได้
ผมก็เลยไปหาเทอรี่ ตั้งใจจะทําอะไรสักอย่าง
ที่บ้าระห่ํากว่าสิ่งใดที่ผมเคยทํามาจนถึงตอนนี้
(ควีน)
ผมจะบอกความจริงกับเธอ
ว่าไงคะ
หวัดดีครับ มาส่งของน่ะ
อ๋อ โอเคค่ะ เดี๋ยวลงไปนะ
อะไรเนี่ย โทนี่
ฟังนะ ผมรู้ว่าผมไม่ใช่คนส่งของ แต่ผมมีของมาส่ง
อะไร
คําขอโทษน่ะ
มุกโคตรห่วย ไอ้เฮงซวยเอ๊ย
แปลว่าผมขึ้นไปได้ใช่ไหม
คุณมีเวลาสามนาที
ผมไม่ได้ชื่อโทนี่
ว่าแล้วเชียว จริงๆ คุณชื่ออะไร
ดอนนี่
งั้นคุณซื่อตรงกับสตอล์คเกอร์ของคุณได้ แต่ซื่อตรงกับฉันไม่ได้
ที่คุณบอกฉันมีอะไรจริงบ้างไหม
งานก่อสร้างสุดทรหดของคุณอย่างนึงละ
ไม่
ทําไมล่ะ ทําไมต้องโกหก
ผมไม่รู้ ผมแค่รู้สึกเปราะบางละมั้ง
มันแค่ช่วยให้ผมค่อยๆ ปรับตัวได้ เวลาแสร้งทําตัวเป็นคนอื่น
เป็นคนที่... ไม่รู้สิ
เป็นลูกผู้ชาย
นั่นเป็นเรื่องบ้าบอที่สุดที่ฉันเคยได้ยินมาเลย
คุณมันโคตรโรคจิต รู้ไหม
พูดต่อสิ คุณทํางานที่ไหน
- ที่ผับ - ผับไหนล่ะ
คุณพูดไม่ได้ด้วยซ้ํา
เดอะฮาร์ทในแคมเดน
คุณทําอะไร
ผมเพิ่งบอกไงว่าผมทํางานอะไร
ไม่มีใครอยากทํางานในบาร์หรอก มีแผนไว้ว่ายังไง ภาพรวมในอนาคตน่ะ
คุณอยากเป็นอะไรภายในสิบปีข้างหน้า
ดาราตลก
เด็ดเลยนะนั่น
เรื่องนี้ฮาแตกสุดๆ เลยสินะ
แค่นั้นน่ะเหรอ คุณทําทั้งหมดนี้ไว้เป็นมุกไปเล่าต่อเหรอ
อะไรนะ ไม่ใช่ เทอรี่ ผมไม่มีทางทําแบบนั้น
ฉันไม่เชื่อคุณ ฉันไม่เชื่ออะไรที่คุณพูดทั้งนั้น
และรู้ไหม
หมดเวลาแล้ว ไอ้งั่ง ไสหัวออกไปจากบ้านฉัน
ฟังนะ
(แก้ไขโปรไฟล์)
(โทนี่)
(ดอนนี่)
(ช่างก่อสร้าง)
(ดาราตลก)
("ดาราตลก")
ดอนนี่
มานี่สิ มาทักทายกลุ่มทําอาหารหน่อย
เขามาแล้ว
พวกคุณได้ทําอาหารอะไรบ้างไหมเนี่ย
- เพิ่งเปิดเหล้ากันจ้ะ - เย่
คราวนี้ใครมาบ้าง มีสมาชิกใหม่ไหม
อ๋อจ้ะ นี่โบ
- โบเป็นจิตรกรน่ะ - สวัสดีครับ โบ
และนี่คือชีล่า แต่ตายจริง โทษที ฉันลืมแล้วว่าคุณทํางานอะไร
ฉันเป็นทนายน่ะ
(ลูกกวางน้อย ถ้าคุนไม่อยากให้ฉันไปบ้านคุน)
(งั้นทําไมยังเดินเลีบยคลองกลับบ้านอยู่ล่ะ)
(ส่งจากไอโฟนของฉัน)
(เบบี้ เรนเดียร์)
ตอนที่ผมเพิ่งมาลอนดอนใหม่ๆ
ผมกับคีลีย์ แฟนผมในตอนนั้น ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านแม่ของเธอ
ระหว่างที่เราพยายามหาที่อยู่ด้วยกัน
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
แต่การแวะพักชั่วคราวแค่สองอาทิตย์ กลายเป็นหกเดือน
กลายเป็นหนึ่งปี
กลายเป็นเธอหาว่าผมตายด้าน แล้วย้ายออกไป
ก่อนที่นกเขาผมจะทันได้ขัน
แล้วในความตลกร้ายที่ผมเองก็ไม่อยากเชื่อ
ผมก็รู้สึกเหมือนได้แต่งงานกับแม่เธอแทน
ไม่นานหลังจากคีลีย์ย้ายออกไป
ลูกชายคนโตของลิซก็ตายในอุบัติเหตุตอนปีนเขา
ซึ่งเป็นการเปลี่ยนสถานะการอยู่อาศัย อย่างพลิกผันเท่าที่จะเป็นไปได้
ให้ตายสิ ผมขอโทษจริงๆ
ไม่จ้ะ ไม่เป็นไร
- แน่ใจนะครับ ไว้ผม... - จ้ะ
โอเค ตกลง ผมขอเวลาแป๊บเดียว
ผมจะอ้อมไปทางนี้นะ
เป็นไงบ้าง ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะ
ขอสามนาที
บางครั้งผมก็สงสัยว่า ช่วงเวลาที่ลูกชายลิซเสียชีวิต
ทําให้เธอเห็นผมเป็นตัวแทนของเขารึเปล่า
เหมือนเขาออกจากบ้านไปวันนึง แล้วกลับมาเป็นคนสก็อตกว่าเดิม
เพี้ยนกว่าเดิมเล็กน้อย และอาจพูดได้ว่า
ปีนเขาเก่งกว่าเดิมเล็กน้อย
ฉันมีเสื้อนี่ เจอในห้องใต้หลังคาจ้ะ
- ผมรับไว้ไม่ได้หรอก - เขาแต่งตัวดีน่ะ
ใช่ครับ แต่ผมรับไว้ไม่ได้จริงๆ คงไม่เหมาะหรอกครับ
ฉันฝากไว้กับเธอแล้วกัน ลองไปคิดดูนะ
จริงๆ นะ ลิซ ผมรับเสื้อโค้ตไว้ไม่ได้จริงๆ
มันเป็นสถานะที่แปลกประหลาด
ที่อยู่ใต้ชายคาเดียวกันกับแม่ผู้โศกเศร้า ที่หย่ามาแล้วสองครั้งของแฟนเก่า
แต่สุดท้ายแล้ว ผมก็เริ่มซาบซึ้งที่มีเธออยู่ด้วยในชีวิต
เธอมีความคิดแง่บวกไม่มีที่สิ้นสุด
ที่มีให้เฉพาะคนที่กําลังต่อสู้กับสถานการณ์ ที่ไม่อาจบรรยายออกมาได้มากที่สุด
ดังนั้น เมื่อคีลีย์รู้ว่าผมตั้งใจจะอยู่ต่อ
เธอก็ยอมให้ผมอยู่ด้วยเงื่อนไขหนึ่งข้อ
ห้ามผมนําความวุ่นวายมาให้แม่เธอเด็ดขาด
ไม่รู้นะว่าคุณทําได้ยังไง ไม่รู้จริงๆ
ทําอะไรเหรอคะ
อยู่ดึกขนาดนี้ได้โดยไม่ดื่มสักนิดน่ะสิ
ฉันไม่ดื่มดีกว่าน่ะ ตัวฉันตามปกติก็บ้าบอพอแล้ว
พ่อฉันเคยพูดว่า
ฉันเหมือนคนเมาโดยไม่ต้องแตะเหล้าสักหยด
ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้น
เขาคุยสนุกนะ ฉันชอบเขา
- เติมอีกไหม - ผมว่าเราน่าจะพอกันได้แล้ว
ขอไดเอทโค้กค่ะ
กินคาเฟอีนขนาดนั้นเดี๋ยวก็คึกเกินไปหรอก
หวังว่านะ
อาจต้องมีตัวช่วยนิดหน่อยให้คึกอยู่ได้น่ะ
ฟังนะ ลิซ ผมว่าคืนนี้เราพอแค่นี้ดีไหม
ผมต้องตื่นเช้า และผมต้องนอนให้พอน่ะ
ฉันค้างที่นี่ได้นะคะ
ได้เลยค่ะ
ที่นี่เป็นหอพักเก่า มีห้องเหลือเยอะแยะ
ผมว่ามาร์ธาไม่ค้างที่นี่คืนนี้จะดีกว่า
เขาชื่อชีล่าจ้ะ ตายแล้ว
เธอไม่ได้เมาไม่ใช่รึไง
ชีล่า ฉันคงไว้ใจคุณได้ว่า จะไม่ส่งเสียงดังรบกวนพ่อหนุ่มดอนนี่นะคะ
แน่นอนค่ะ ฉันจะกัดปากเอาไว้ ถ้าฉันคิดจะส่งเสียงอะไร
เยี่ยมเลย งั้นตกลงตามนี้
ฉันจะไปจัดเตียงให้คุณนะ
ดอนนี่ ชงชาให้ชีล่าก่อนนอนสักถ้วยสิจ๊ะ
คุณต้องไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้
ไม่ ฉันจะค้างที่นี่
ไม่งั้นเสียมารยาทแย่เลย ลิซเพื่อนฉันกําลังจัดเตียงให้อยู่นะ
เธอไม่ใช่เพื่อนคุณ และคุณจะไม่ค้างที่นี่
อย่ามาลองดีกับฉัน
คุณโชคดีแล้วที่ฉันยังสนใจอยู่ หลังจากคุณหายไปแล้วบล็อกเฟซบุ๊กฉัน
ผมจะไม่คุยเรื่องนี้
ถ้าคุณยังไม่เลิกทําอะไรงี่เง่าแบบนี้ ผมจะแจ้งตํารวจ
คุณไม่กล้าหรอก ฉันเป็นทนายนะ
ฉันมีชื่อเสียงให้ต้องรักษา
ฉันไม่อยากให้ตํารวจมาวุ่นวายกับเรื่องหยุมหยิม
งั้นก็ไปซะ อย่ามายุ่งกับกลุ่มทําอาหารนี้
อย่ามายุ่งกับลิซ และอย่ามาที่บ้านหลังนี้
เข้าใจชัดเจนไหม
โอเค ก็ได้
จะเอายัง...
(อย่าแจ้งตํารวดนะ บังเอิญมีปาร์ตี้นั่นพอดีตอนที่ฉันไปถึง)
(แต่ฉันไม่ชอบทําอาหารด้วยซํา ช่างเถอะ ฉันซื้อกินเอาก็ได้)
(ส่งจากไอโฟนของฉัน)
ผมแตกตื่นอยู่ทั้งคืน
คิดถึงสิ่งที่มาร์ธาจะทําได้ ในเมื่อตอนนี้เธอรู้แล้วว่าผมอยู่ที่ไหน
เธออาจมาที่นี่ได้ตลอด
คอยต้อนผมไปตามทางเดินในบ้าน
แอบย่องขึ้นเตียงผมตอนกลางดึก
แล้วจากนั้นจะเกิดอะไรขึ้น
ผมน่าจะแจ้งตํารวจ แต่ผมตัดสินใจคุยกับเธอก่อน
บอกเธอว่าถ้าขืนเธอไปที่บ้านอีก
ผมจะไม่มีทางยอมให้เด็ดขาด
แต่เธอก็ไม่โผล่มา
เธอรู้ว่าวันนั้นผมกลับไปทํางานวันแรก
ต้องทําแค่นั้นเองน่ะเหรอ ถึงกําจัดเธอออกจากชีวิตผมได้
แค่ขู่ว่าจะแจ้งตํารวจครั้งเดียวเนี่ยนะ
มันช่างดูสะดวกเกินไป ง่ายเกินไป
ช่าง...
ฉิบหาย
แม่งเอ๊ย
ผมเปิดเอง
บอกแล้วไงว่าอย่ามาที่นี่
ฉันว่าคุณไม่มีสิทธิ์อะไรมาสั่งนะ
คีลีย์
คุณมาทํา...
- คุณมาทําอะไรที่นี่ - ที่บ้านของครอบครัวฉันเนี่ยนะ
- ผมไม่รู้ว่าคุณจะแวะมา - ฉันบอกแม่ไม่ให้บอกคุณน่ะ
ฉันไม่อยากให้มันเป็นเรื่องใหญ่อะไร
แต่ดูจากสีหน้าคุณก็อาจจะสายเกินไปแล้ว
ไม่ ผมแค่... คุณจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
นานเท่าที่ฉันอยากอยู่น่ะสิ
ครับ ได้แน่นอน
นี่เรื่องใหญ่นะ แฟนคุณโรคจิตชัดๆ
เธอคอยติดต่อฉันทางเฟซบุ๊ก ไม่ยอมเลิกยุ่งกับฉันซะที
ฉันชักจะกลัวแล้วว่าจะบังเอิญเจอเธอเข้า
ช่วยพูดกับเธอได้ไหม
- เธอไม่ใช่แฟนผม - งั้นเธอเป็นใคร
คุณต้องจัดการเรื่องนี้นะ
ทําไมต้องเป็นผมล่ะ ผมไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย
เหลวไหล คุณคงทําอะไรสักอย่างนั่นแหละ ถึงมีเรื่องแบบนี้
โทษผมตามเคยสินะ
ใช่ ฉันโทษคุณ คุณชอบเรื่องดราม่า
อะไรก็ได้ให้คุณหายเบื่อจากชีวิตที่ซ้ําซากจําเจคุณ
ว้าว เยี่ยมเลยที่ได้เห็น คุณใช้ปริญญาโทจิตวิทยาให้เป็นประโยชน์
หลังจากที่ผ่านมา
ผมเคยคิดว่าคุณเรียนมาเสียเปล่า ที่ไปทํางานร้านดอกไม้
ถ้าเธอยังไม่เลิกก่อกวนฉัน ฉันจะบอกแม่
แล้วคุณต้องย้ายออกจากที่นี่ ก่อนจะทันได้ขอจ่ายค่าเช่าซะอีก
(ฉันเกลียดอีดอกคีลีย์สนั่นชะมัด สาบามนเลยว่าฉันเห็นนังนั่นอยู่ทุกที่)
(ส่งจากไอโฟนของฉัน)
เดี๋ยวนี้มาร์ธาจะรออยู่นอกบ้านทุกวัน
เหมือนเป็นระเบิดเวลาในชีวิตผม
ผมจะออกจากบ้านแต่เช้าตรู่ และเธอจะอยู่ที่นั่น
ฉันรักคุณ นุบนิบ อย่าลืมคิดถึงฉันระหว่างทํางานนะ
แล้วผมจะกลับมา บางครั้งก็ดึกขนาดห้าทุ่มหรือเที่ยงคืน
และเธอก็จะยังอยู่ที่นั่น
ทํางานเป็นไงบ้าง กวางน้อย คิดถึงฉันไหม
ผมไม่เคยเข้าใจว่าเธอได้อะไรจากเรื่องนี้ เธอไม่เคยเข้าหาผม
เธอไม่เคยมาที่บ้านอีกเลย
เธอหลบหน้าลิซทุกครั้งที่ลิซเดินผ่าน
มีแต่การตะโกนแซวและแอบมอง
ขณะที่เธอทุ่มเทเวลา 15 ถึง 16 ชั่วโมงต่อวัน แค่เพื่อได้เจอกันเพียงชั่วครู่
ยิงมุกหน่อยสิ ไอ้ต้าวตัวตลก ทําให้ฉันยิ้มหน่อย
แต่ไม่ช้า เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆ และอุณหภูมิลดต่ําลง
ผมก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของมาร์ธา
เมื่อเธอได้แต่จ้องมองมาเท่านั้น
มาร์ธา
คุณโอเคไหม
แล้วทุกอย่างก็ย้อนกลับไปสู่
ความรู้สึกเห็นอกเห็นใจแบบเดิมๆ ที่ทําให้ผมตกอยู่ในสภาพนี้
ให้ตายสิ มาร์ธา คุณนั่งอยู่ข้างนอกนี่นานแค่ไหนแล้ว
ผมมีทิชชู่อยู่ไหนสักที่นะ
เอ้านี่
ก็ได้
ผมเช็ดให้นะ...
เดี๋ยวเป็นหวัดตายพอดีถ้ายังนั่งอยู่ตรงนี้ทั้งคืน
ผมจะพาคุณไปส่งที่บ้านนะ
เจ้าของบ้านผมมีรถ และผมจะ...
ผมจะขับไปส่ง
เอาละ มาเถอะ
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
มาสิ นั่งลง
ผมจะชงชาให้
คุณต้องอบอุ่นร่างกายให้เร็วที่สุด
(สาวช่างฝัน)
(มาร์ธา สก็อตต์ นิติศาสตร์บัณฑิตเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง)
เอ้านี่ ร้อนนะ
มาร์ธา คุณต้องเลิกนั่งรอที่ป้ายรถเมล์หน้าบ้านผม
ทําไมล่ะ
เพราะคุณไปที่นั่น แค่เพราะบ้านผมอยู่ห่างออกไปไม่ถึง 30 เมตร
บ้านคุณอยู่ข้างบ้านเพื่อนฉัน
งั้นทําไมคุณถึงอยู่ที่นั่นแต่ไม่ไปอยู่บ้านเพื่อนล่ะ
มาร์ธา อย่าทําแบบนี้เลยนะ
บ้านผมมีความสําคัญกับผมมาก และผมไม่มีเงินพอให้ไปอยู่ที่อื่น
แม่งเอ๊ย
ไม่นะ ร้องไห้ทําไมน่ะ นุบนิบ
เปล่า ผมไม่ได้ร้อง ผมแค่...
มีปัญหาอะไร บอกฉันสิ
คุณไง มาร์ธา คุณนั่นแหละปัญหา
แต่ฉันจะช่วยอะไรได้บ้าง กวางน้อย คุณต้องการอะไร
ระยะห่าง
จากฉันเหรอ
จากเราเหรอ
คุณพูดอะไรน่ะ ไม่มีเรา ให้ตายสิวะ
ผมจะพูดอะไรกับคุณก็ได้
แล้วคุณก็จะเลือกฟังแต่สิ่งที่คุณอยากฟัง
ดูคุณสิ
จ้องมองผมอย่างกับ...
อย่างกับอะไร
คือว่า...
คุณเชื่อจริงๆ ใช่ไหม
มาร์ธา
ผมกําลังบอกเลิกกับคุณ
ไม่นะ
ไม่นะ ได้โปรด อย่านะ
ไม่นะ
ได้โปรด
- ฉันจะหยุด - ไม่ อย่าทําแบบนั้น มาร์ธา โอเคนะ
ฟังผมก็พอ โอเคไหม ฟังนะ
อย่าคิดว่านี่เป็นสิ่งที่คุณสูญเสีย คิดซะว่าเป็นสิ่งที่คุณได้รับ
ถ้าคุณหยุดซะเดี๋ยวนี้
และไม่ติดต่อกับผมอีกเลย
ก็แทบจะสมบูรณ์แบบเลยใช่ไหมล่ะ
เทพนิยายเรื่องนี้ให้หวนคิดถึง
แต่มันจะยังเป็นเทพนิยายต่อไปได้
คุณก็ต้องเคารพขอบเขตของการเลิกกัน
คุณไม่อยากทําลายตอนจบของเทพนิยายใช่ไหม
ไม่
ฉันไม่อยาก แฟรงกี้
ฉันจะไม่ทําอะไร... ให้สิ่งที่เราเคยมีต้องมัวหมอง
(สูนเสีย ว่างเปล่า... ฉันรู้ว่าคุณเองก็จริงจัง อะไรบางย่างในแววตาคุณ...)
(งันคงต้องลากันแค่นี้สินะ)
(ฉันรักคุณ กวางน้อน่าเอ็นดู จะยู่ในใจฉันตลอดไป)
(ส่งจากไอโฟนของฉัน)
โอเคครับ ทุกคน เอาละ ฟังนะ
ขอต้อนรับสู่รอบรองชนะเลิศ แต่ละคนมีเวลาห้านาที
ไฟแดงจะสว่างก่อนหมดเวลา 15 วินาที
และถ้าคุณแสดงเกินเวลาที่กําหนด คุณจะถูกปรับแพ้
- เกลนดาจะเป็นพิธีกรของคุณ - ไงคะ ทุกคน
ถ้ามีคําขอหรืออยากให้แนะนําตัว แบบไหนเป็นพิเศษ ก็บอกเธอได้เลย
เอาละ โชคดีนะ ทุกคน
ผมแอบหวังเอาไว้ว่างานนี้ จะเป็นคําตอบให้แก่ทุกปัญหาของผม
ว่าการได้เข้ารอบชิงชนะเลิศอาจดีพอ ที่จะฉุดผมขึ้นจากนรกตลอดหลายปีที่ผ่านมาได้
และเมื่อมาร์ธาไม่อยู่แล้ว ก็รู้สึกเหมือนไม่มีอุปสรรคอะไรแล้วจริงๆ
จนกระทั่ง...
เทอรี่
- อะไรเนี่ย - ต้อนรับกันดีซะไม่มี
เปล่านะ ก็แค่...
ผมไม่เห็นคุณมาหลายอาทิตย์แล้ว
- มาทําอะไรที่นี่ - มาดูการแสดงไง
- คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ - จริงจังสุดๆ
ถ้าจะมีอะไรทําให้ฉันปล่อยวางได้ ก็ต้องเป็นการเห็นคุณล้มเหลว
ต่อหน้าคนนับร้อยๆ
แค่ยี่สิบพอไหม
โทษที คนพวกนี้คือใคร
เพื่อนฉันน่ะ
พวกเขามาเพื่อห้ามฉัน ไม่ให้กลับไปทําตัวแบบเดิมๆ
ในการคบผู้ชายห่วยๆ เพราะความละอายใจ
ยินดีที่ได้รู้จัก
ถ้าก่อนหน้านี้ผมไม่ประหม่า ตอนนี้ผมประหม่าแล้ว
ดีค่ะ เราเอาใจยากซะด้วย
เร็วเข้าพวก ผมต้องเปิดประตู
ครับ โทษที ผมจะรีบขึ้นไปนะ ขอเวลาแป๊บเดียว
โทษที ไม่รู้นะว่าผมยังอยู่ตรงนี้ทําไม ผมก็จะไปเหมือนกัน ดูให้สนุกนะ
พ่อคะ ถ้าพ่อดูอยู่นะ...
- ให้ตายสิ แม่งเอ๊ย ให้ตาย - ใส่กางเกงด้วย
อยากให้แนะนําตัวเป็นพิเศษไหม
ครับ ช่วยแนะนําตัวผมว่าบ้านิดๆ ได้ไหม
อาจจะช่วยให้ผู้ชมตั้งตารออะไรแปลกใหม่ได้
ได้สิ ต่อไปตาคุณแล้ว โชคดีนะคะ
ครับ ขอบคุณ
- เก่งมาก เยี่ยมเลย - สนุกไหมคะ ท่านผู้ชมทุกท่าน
โอเค นักเดี่ยวไมค์คนต่อไปนี้บ้าหลุดโลก
เขาเดินงุ่นง่านอยู่หลังเวทีจนเราผวากันหมด
เยอะไปแล้ว
คุณจะต้องขังลูกสาวพวกคุณเอาไว้...
อย่างกับฉันเป็นพวกโรคจิตเลย
- และขอต้อนรับขึ้นสู่เวที - ให้ตายสิวะ
- ดอนนี่ ดันน์ - ครับ มาแล้ว
ครับ นั่นมัน...
ครับ โทษที ไม่ต้องล็อกประตูหรอก
นั่นไม่ใช่มุกนะ
ผมไม่ได้มาตามล่าลูกสาวพวกคุณ นั่นทําให้ผมเหมือนเป็น...
ผมไม่ใช่คนโรคจิต
ผมว่าข้อความนั้นมันประหลาด "ขังลูกสาวคุณเอาไว้"
เหมือนชาวบ้านขังผู้หญิงทุกคนในเมืองไว้ แทนที่จะจัดการคนโรคจิตแค่คนเดียว
ย้อนแย้งสิ้นดี
ผมเดาเอาน่ะว่าเขาเป็นคนโรคจิต คือเขาอาจจะเป็น...
ฆาตกรต่อเนื่องหรือคนที่มี...
รสนิยมชื่นชอบ...
เด็กสาวๆ
นะครับ ผมไม่ได้มาตามล่าลูกสาวคุณ แค่อยากให้เข้าใจชัดๆ น่ะ
ผมมาจากสก็อตแลนด์ ผมมาตามล่าขนมอบของคุณต่างหาก
ผมรู้ว่าผมพูดจาไม่เหมือนคนสก็อต แต่ถ้าอยากได้หลักฐาน ก็ดูสภาพผมสิ
ผมเพิ่งอายุ 16
เอาละ ดีครับ เอาละ มายิงมุกกันหน่อย
ดอนนี่ ดันน์
เมื่อสามอาทิตย์ก่อน แฟนผมมาคุยกับผม
แล้วบอกว่าเธออยากลองมีเซ็กซ์แบบตันตระ
ศิลปะแห่งการชะลอจุดสุดยอด
ผมเลยตอบว่า "นี่ ผมคบกับคุณมาห้าปีแล้ว
และคุณยังไม่เคยเสร็จสักครั้ง
ยังต้องการอะไรจากผมอีก"
ดอนนี่ ดันน์
เมื่อสองอาทิตย์ก่อน แฟนผมบอกผมว่า
"เราเป็นคู่รักที่ไม่เหมาะสมกันหรอก"
ซึ่งผมก็ตอบว่า "ไม่เอาน่า
คุณก็พูดแบบนั้นเรื่องการเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน"
ดอนนี่ ดันน์
แล้วอาทิตย์นึงหลังจากนั้น เธอก็บอกผมว่า
"ฉันว่าฉันจะทิ้งคุณแล้ว"
ซึ่งผมก็ตอบว่า
"ได้โปรด อย่านะ"
ดอนนี่ ดันน์
เอาละครับ มาใช้อุปกรณ์เสริมกันบ้าง
เพื่อคุณโดยเฉพาะ
ฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันกําลังเผชิญสิ่งใดอยู่
ตลอดเวลาที่เราแยกจากกัน ฉันคิดถึงคุณ
ขอบคุณนะ ต่อกันเลย
ฉันคิดถึงคุณ
ผมก็คิดถึงคุณเหมือนกัน คนแปลกหน้าที่ไหนไม่รู้
ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้าที่ไหนไม่รู้ ฉันเป็นแฟนเก่าคุณ
อย่าใจร้ายนักสิ
ผู้หญิงที่คุณพูดถึงนั่นใครเหรอ
ใช่คีลีย์จากเฟซบุ๊กของคุณรึเปล่า
ไม่ใช่ ที่จริงมันคือสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เรียกว่านิยายน่ะ
เวลาคุณดูเรื่องมหาศึกชิงบัลลังก์
มังกรพวกนั้นไม่ใช่ของจริง คุณรู้ใช่ไหม
ไม่รู้ว่าทุกคนหัวเราะกันทําไมนะ คุณโคตรห่วยแตกเลย
โอเค แค่ให้รู้ที่มาที่ไปนะครับ ท่านผู้ชมทุกท่าน
นี่คือมาร์ธา สตอล์คเกอร์ของผม ทักทายมาร์ธากันหน่อย
อย่าบังอาจพูดแบบนั้นกับฉันนะ
ฉันจ่ายเงินเข้ามาดู กล้าดียังไง ถึงมากล่าวหากันว่ามีเจตนาแฝง
ขอโทษฉันเดี๋ยวนี้
เวรละ ใครปลดล็อกประตูโรงพยาบาลบ้าเนี่ย
คุณหาว่าฉันเป็นสตอล์คเกอร์ไม่ได้
คุณต่างหากที่มาด้อมๆ มองๆ บ้านฉันตอนกลางคืน
แอบมองเข้ามาทางหน้าต่าง
ส่งอีเมลขอซั่มประตูหลังฉัน
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าเธอพูดเรื่องอะไร
คุณรู้สิ
ฉันจะเปิดให้พวกเขาดู
- เขารู้ว่าฉันพูดเรื่องอะไร - พาเธอออกไปได้ไหม
- ดูสิ นี่ไง - ใครก็ได้
ผมไม่รู้ว่านั่นอะไร
ฟังนะ โทษที ช่วยพาเธอออกไปได้ไหม นะครับ
ดูสิ อีเมล เขียนว่าซั่มประตูหลัง
นั่นไง เห็นไหม ดูสิ ประตูหลัง
- มาเร็วที่รัก ไปกันเถอะ - เขียนว่าซั่มประตูหลัง
- อย่ามาแตะต้องฉันนะ - ไปกันเถอะ
คุณไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องตัวฉัน
ไม่ หมอนี่เป็นพวกชอบบุกประตูหลัง
ไอ้ลามกจกเปรตชอบบุกประตูหลัง
ไอ้บาร์เทนเดอร์ประตูหลังโสโครกสารเลว
อย่ามาแตะต้องฉัน
พาแม่ไปไหนไม่ได้เลย
เทอรี่ ฉิบหาย
เข้ามาเร็ว
- นั่นมาร์ธาเหรอ - ใช่
- บ้าบอชะมัด - ผมรู้ เราต้องออกไปจากที่นี่
ฉันอยากเจอเธอ
- พูดเป็นเล่นน่า - จริงๆ ฉันอยากเจอเธอ
ไม่ เทอรี่ นั่นไม่เข้าท่าเลย
คิดดูนะ ฉันเป็นนักบําบัด ฉันพูดให้เธอเข้าใจได้
คิดดูนะ เธอเสียสติ ไม่มีทางพูดให้เธอเข้าใจได้
คุณต้องลงไปกับผมทางด้านหลัง
ทําเพื่อผมเถอะนะ
ก็ได้ คนขี้แพ้
มันก็ตลกดีนะที่คุณกลัวผู้หญิงวัยกลางคน
รอจนคุณได้ยินเรื่องที่ผม เป็นโรคกลัวห้องร้างขนาดใหญ่ด้านในตึกเถอะ
- กวางน้อย - ฉิบหายละ
เวรแล้ว
(เมื่กี้มีใครอยู่กับคุนงั้นหรอ)
(ไอโนฟ)
- แม่เจ้า - ให้ตายสิวะ
ฉันตัวสั่นเลยเนี่ย
ตายแล้ว เธอน่ากลัวชะมัด
คิดว่าเธอเห็นเราไหม
- หวังว่าไม่เห็นนะ - ให้ตายสิวะ
เราดื่มอะไรกันดีไหม
ไม่รู้สิ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาที่นี่กับคุณ
ให้โอกาสผมอีกสักครั้งเถอะ นะครับ
ฟังนะ มันไม่เกี่ยวกับว่า ฉันจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง มันก็แค่...
ฉันไม่อยากให้ใครเห็นว่า ฉันอยู่กับดาราตลกห่วยแตกจากโชว์เมื่อกี้นี้
คุณนั่งโต๊ะด้านหลังผม แล้วคุยข้ามไหล่ผมมาได้เสมอ
คุณคงชอบแบบนั้นใช่ไหมล่ะ
ให้ตาย พังเละเทะเลย
ใช่ อุตส่าห์ไปได้สวยแล้วเชียว
ฉันคงคิดว่าคุณมีโอกาสชนะจริงๆ ถ้าเธอไม่ขัดจังหวะ
- คุณรู้เสมอเลยว่าควรพูดยังไง - อืม
แล้วทําไมถึงอยู่ต่อล่ะ
เพราะได้เห็นคุณเลิ่กลั่กอยู่บนนั้นไง
ฉันอยากขึ้นไปบนเวทีแล้วกอดคุณเลย
แล้วบอกให้คุณหางานจริงจังทําซะ
ฉันเห็นคุณแก้โปรไฟล์ในเว็บด้วย และ...
ไม่รู้สินะ
ฉันคิดว่านั่นอาจจะมีความหมายอะไรบ้าง
คุณเคยคิดไหมว่าคุณจะมองข้ามสิ่งที่ผมทําลงไปได้
ไม่ค่ะ คงไม่ได้
มันจะเป็นบรรทัดฐาน
ให้กับทุกการโต้เถียงของเราต่อจากนี้
ฉันชนะตลอดแน่ๆ ละ
ครับ ผมว่าผมรับได้นะ
อีร่านนี่ใคร
คุณคือมาร์ธาสินะ
ฉันได้ยินเรื่องของคุณเยอะแยะเลย
- ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องเชี่ยอะไรของแกเลย - ใจเย็นๆ มาร์ธา
อีร่านห่ารากนี่ใคร
เทเรซ่า เธอชื่อเทเรซ่า
ดอนนี่ ฉันว่ามาร์ธาจะอยากรู้ข้อมูลมากกว่านั้น
ผมเข้าใจว่าคุณทําแบบนี้ทําไมนะ แต่ตอนนี้ไม่เหมาะหรอก
นั่งลง ตอนนี้แหละเหมาะที่สุดแล้ว
- อย่าแตะต้องเขานะยะ อีดอก - มาร์ธา
สาบานเลยนะ ขืนแกแตะต้องเขาอีก
ฉันจะทําให้แกยิ้มไม่ออกอีกเลย คอยดูสิ
พูดจริงๆ นะ ไปข้างนอกกันเถอะ มาร์ธา
เอาจริงนะ ดอนนี่ ฉันคงถามแล้วว่าคุณเย่อกันไหม
แต่ฉันว่าคุณคงไม่เสียบไอ้จ้อนใส่ของสกปรกแบบนี้
- หมายความว่าไง "สกปรก" - แกรู้ว่าหมายถึงอะไร
โอเค ผมว่าเราทุกคนควรใจเย็นๆ ลงหน่อย
ไม่ จนกว่าคุณจะบอกฉัน
ว่าอีแรดต่างด้าวโหนกแก้มสูงนี่เป็นใคร
มาทําตัวเหมือนฉันไม่มีสิทธิ์อยู่ตรงนี้
ทั้งๆ ที่นังนี่ไม่มีสิทธิ์มาอยู่ในประเทศของฉัน
เอาละ มาร์ธา ใจเย็นๆ
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ - ผมจัดการเอง
คุณคบหากับคนแบบนี้น่ะเหรอ มีแต่พวกขี้ยากับโจรข่มขืนทั้งนั้น
สาบานเลยนะ ถ้าฉันทําได้
ฉันจะล่มเรือพวกมันก่อนถึงฝั่งให้หมด
รู้ไหม ฉันชักจะเบื่อเรื่องนี้แล้ว
ดอนนี่ บอกเธอซะสิว่าคุณมาเดทกับฉัน
และเธอต้องไสหัวไป
อีกะหรี่
แกมันกะหรี่
อีกะหรี่ผีบ้า
แกมันกะหรี่อัปลักษณ์
- มาร์ธา ไม่เอาน่า - โคตรร่าน
- แกมันอีดอกหน้าเหียก - มาร์ธา
ปล่อยนะ มาร์ธา
อีหน้าวอก
หยุดนะ มาร์ธา ใจเย็นๆ
- อีดอกทอง อีวอกเอ๊ย - ใครก็ได้ช่วยทีโว้ย
อีหน้าวอก นังผีบ้า อีกะหรี่
แกมันหน้าตาเหมือนผู้ชาย
ไสหัวไปจากที่นี่ซะ มาร์ธา
อีดอกหน้าวอก
คุณแม่งโคตรบ้าชัดๆ
- ไม่จริงนะ - หุบปากซะแล้วฟังผม
ไม่มีโลกคู่ขนานห่าเหวที่ไหนทั้งนั้น ที่ผมจะต้องการคุณ โอเคนะ
อย่ามายุ่งกับผม ได้ยินไหม
ถ้าคุณแม้แต่สะเออะเข้ามาใกล้ผมแม้แต่นิดเดียว
ผมจะฝังคุณซะ
เข้าใจไหม
เข้าใจรึเปล่าวะ
ฉันเข้าใจ
ทีนี้ก็ไสหัวออกไปจากชีวิตผมได้แล้ว
ขอทางหน่อย
(สร้างจากละครเวที "เบบี้ เรนเดียร์" โดย ริชาร์ด แกดด์)
คําบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี