(ตอนต่อไปนี้มีเนื้อหาของความรุนแรงทางเพศ)
(ซึ่งอาจก่อให้เกิดความไม่สบายใจ ต่อผู้ชมบางท่าน)
หกเดือน
ผมรออยู่หกเดือนกว่าจะแจ้งความเรื่องมาร์ธา
มีอะไรให้ช่วยครับ
ผมน่าจะบอกเรื่องเทอรี่ก่อน
บอกว่ามาร์ธาทําร้ายเธอเมื่อวานนี้ แต่ก็ไม่ได้บอก
ผมอยากแจ้งความน่ะ ต้องทํายังไงเหรอ
คุณอยากแจ้งความเรื่องอะไร
ผมน่าจะพูดถึงการลวนลาม แต่ผมก็ไม่ได้พูด
ไม่รู้จะบอกยังไงดีนะ แต่ผมถูกตามรังควาน
- โดยผู้ชายหรือผู้หญิง - ผู้หญิง
ผมน่าจะบอกชื่อเธอ บทความข่าว ความผิดก่อนหน้านี้ของเธอ
แต่ผมก็ไม่ได้บอก
ฟังนะ ผมกังวลจริงๆ
ผมว่าเธอต้องไปหาหมอ
- และเมื่อตํารวจถามว่า... - ทําไมเพิ่งมาแจ้งความเอาป่านนี้
ทุกอย่างก็ถาโถมกลับมา
(เบบี้ เรนเดียร์)
ประมาณห้าปีก่อนหน้านี้ ผมไปที่เทศกาลเอดินบะระ
ผมใฝ่ฝันมาตลอดว่าจะได้แสดงที่นั่น
ได้ร่วมวงในความพลุกพล่านวุ่นวาย ของนักแสดงและศิลปินข้างถนน
ที่มาเสี่ยงดวงเพื่อโอกาสโด่งดัง
ผมรู้ว่าผมต้องมาที่นี่สักวันหนึ่ง และลองเสี่ยงด้วยตัวเอง
งานเขียน งานแสดง โชว์ตลก ไม่ว่าอะไรก็ตาม
ผมแค่ต้องการอิสระเช่นนี้ในชีวิต
ซึ่งเกิดขึ้นได้ด้วยความฝันที่ยิ่งใหญ่ และไม่ยอมหยุดจนกว่าจะทําสําเร็จ
(เดอะฮอปปี้)
ขณะที่ผมไปถึงสถานที่แสดงแถวชานเมือง
และสังเกตเห็นหน้าต่างสกปรก พื้นเหนียวเหนอะ
และกลิ่นเหม็นหืนตอนเดินเข้าไป
ก็รู้สึกเหมือนที่นี่คือทุกอย่างสําหรับผม
- สวัสดี - โย่
แสดงตลกต้องไปตรงไหนครับ
นักแสดงหรือลูกค้า
นักแสดงครับ
ประตูอยู่ทางนั้น
ขอบคุณ
(ฟรินจ์)
คุณหมายถึงประตูอื่นหรือว่า...
เสียบปลั๊กตรงมุมห้อง เลื่อนโต๊ะไปด้านข้าง
นี่คือเวทีงั้นเหรอ ที่นี่เหรอ อยู่กับบาร์หลักเลยเนี่ยนะ
ใช่แล้ว
แล้วทีวีจะยังเปิดอยู่ไหม
ปิดเสียงน่ะ
- แล้วลูกค้าล่ะ - ขอให้พวกเขาออกไปก็ได้นะถ้าต้องการ
ไม่ ผมทําแบบนั้นไม่ได้
พวกเขามาที่นี่ตลอดทั้งปี ผมมาแค่เดือนเดียว
คุณขอให้พวกเขาไปได้ไหม
ไม่ได้
พวกเขาอยากดูโชว์ตลกรึเปล่าด้วยซ้ํา
มีทางเดียวที่จะรู้
เอาละ เริ่มกันเลยดีกว่า เอาเลย
ไม่เอาน่า
งานเอดินบะระฟรินจ์เฮงซวยเอ๊ย
สวัสดีครับ ท่านผู้ชมทุกท่าน ขอต้อนรับสู่การแสดงตลก
ผมจะเข้าไปหลังกําแพงเล็กๆ นั่นแล้วเปลี่ยนชุด
พอผมตะโกน พวกคุณก็ปรบมือดังๆ แล้วต้อนรับผมขึ้นเวทีนะ
แบบนั้นเป็นไง
เยี่ยม มีคนนึงแน่ะ
เยี่ยมเลย เอาละนะ
ท่านผู้ชมทุกท่าน ขอเสียงต้อนรับสู่เวที
ดอนนี่ ดันน์
โคตรเจ๋ง ขอเสียงหน่อย
แม่ผมเพิ่งตายวันนี้
ถามจริง กริบเลยเหรอ
ไม่ตลกเหรอเวลาเปิดฉากแบบนั้น ที่ว่าแม่ผมเพิ่งตายน่ะ
มุกย้อนแย้งไง
การแสดงนั้นเลวร้ายมาก
ส่วนใหญ่ผมต้องยกเลิกเพราะไม่มีใครมาดู
ครั้งหนึ่งผมต้องเลิกก่อนเวลา
เมื่อผมโดนหนุ่มๆ แก๊งปาร์ตี้สละโสดรุมก่อกวน
- เอามานะ เฮ้ย - ทางนี้
ไม่นะ ผมต้องใช้ไปอีกทั้งเดือน
บางวันผมก็ออกไปยืนแต่ไม่แจกใบปลิว
เพราะไม่อยากให้ใครมาดู
ผ่านไปราวๆ หนึ่งอาทิตย์ ผมก็รู้สึกเหมือนเศษสวะในวงการบันเทิง
ผมเพิ่งโดนขลิบเมื่อวันก่อน ต้องหากรรไกรที่ใหญ่พอน่ะ
เข้าใจไหม
จะบอกว่าผมกระปู๋ใหญ่ไง
ไม่ขําเลยเหรอ จริงดิ ก็ได้ ไม่เป็นไร
วันก่อนไปหาซื้อต้นมะเขือ ได้เจ้านี่กลับมา
ให้ตายสิ ผมโดนตุ๋นใช่ไหมเนี่ย
เนอะ เขาแค่เอาไข่ติดต้นไม้มาให้
ผมสงสัยว่าจะมีใครสังเกตบ้างไหม ถ้าผมเก็บกระเป๋ากลับบ้านไป
จะมีใครแคร์บ้างไหม
เอาละ ท่านผู้ชมทุกท่าน จบแค่นี้ครับ
ผมจะยืนอยู่ข้างประตู
กับถังรับบริจาคนะครับ ให้ตามที่คุณเห็นสมควรได้เลย
ขอบคุณที่มาครับ
ขอบคุณที่มา
- โอ๊ย - ยังดีกว่าเมื่อวานละมั้ง
เมื่อวานได้อะไร
กระดุมกับถุงยาง
นี่ ฉันมีอะไรจะให้
มีคนทําตกไว้น่ะ
ถ้าอยากได้ก็เอาไปเลย ฉันรู้ว่าพวกศิลปินแบบคุณชอบสังสรรค์กัน
(เอดินบะระ ฟรินจ์ 2011)
(ลูน่า บาร์ บาร์สมาชิกวีไอพี)
เราไม่รู้เลยว่ามันจะได้ผลตอนเราถ่ายทํา
จําฉากที่มีทหารหุ่นกระป๋องได้ไหม
เราถ่ายฉากนั้นบนหาดที่แลงคาสเตอร์ ใช้แผ่นฟอยล์จากบริษัทจัดเลี้ยง
เราใช้เยอะจนเบนจี้บอกว่า เขารู้สึกเหมือนที่อุดฟันจะหลุดออกมาเลย
ขอโทษครับ โทษทีที่ขัดจังหวะ แต่คุณทํางานให้เรื่องคอตตอนเมาท์เหรอ
- ครับ - ให้ตายสิ ผมโคตรชอบเรื่องนั้นเลย
- คุณทําอะไรเหรอ - ผมอยู่ในทีมเขียนบทน่ะ
แม่เจ้าโว้ย ผมจูบเท้าคุณเลยได้ไหม
ฟังนะ ผมแสดงอยู่ที่เดอะฮอปปี้บาร์
ไว้ไปดูนะครับถ้าไปได้
- "ฮ่าๆ มะเร็ง" - ครับ ชื่อเจ๋งดีใช่ไหม
ไว้จะไปนะ
ได้ดูโชว์ดีๆ บ้างไหม
- แล้วเจอกัน - ครับ
แม่งเอ๊ย
พวกนั้นโคตรทุเรศเนอะ
ใช่ แต่ผมก็สร้างความประทับใจแรกพบได้แย่มาก
ตายจริง นายไม่มีวันได้ทํางานในวงการนี้อีกแน่ๆ
ถ้ามีโอกาสก็คงดีหรอก
- เห็นผู้ชายตรงนั้นไหม - เห็น
เขาเขียนบทเรื่องคอตตอนเมาท์ โคตรสนุกเลย คุณเคยดูไหม
- นิดหน่อย ไม่ใช่แนวฉันน่ะ - งั้นคุณก็บ้าแล้ว
ควรผิดกฎหมายนะที่จะอายุน้อยแค่นั้น และประสบความสําเร็จขนาดนั้นได้
อยากวางยาพิษในเหล้าเขาไหม
โห โหดไปไหน
แต่เอาสิ
- ดาราต่างหากที่ทําให้เรื่องสนุก - เห็นด้วยที่สุด
ให้ตาย เกลียดจังที่ผมแคร์ความเห็นเขา
นายทํางานอะไร
ผมเป็นดาราตลกเวลาคนหัวเราะ เป็นศิลปินแสดงสดเวลาคนไม่หัวเราะ
- คืนนี้คนดูเป็นไงล่ะ - มาดูการแสดงสดเฉยๆ น่ะ
- ว่าแต่ว่า ผมดอนนี่ - ดาร์เรียน โอคอนเนอร์
ที่เป็น...
คอตตอนเมาท์
- หา งั้นนั่นใคร... - ผู้ช่วยเขียนบทของฉัน
อดีตผู้ช่วย ในเมื่อฉันรู้แล้วว่าเขาขโมยงานฉัน
ผมขอโทษจริงๆ เรื่องดาราอะไรนั่นแค่หยอกเล่นน่ะ
ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร บทคือส่วนที่ดีที่สุดของเรื่องนั้น
- ไม่ต้องห่วง - แม่ง...
- คุณเพิ่งบอกว่าคุณไม่ชอบ - ฉันไม่ชอบ
งั้นคุณทําละครที่คุณไม่ชอบทําไมล่ะ
ฉันขายตัวให้งานโทรทัศน์ ฉันยอมรับอะไรก็ตามที่คนให้มา
แล้วดาราตลกตกอับล่ะ
ท่านผู้ชมทุกท่าน ขอเสียงต้อนรับสู่เวที
ชายที่สร้างเสียงหัวเราะให้ผู้ป่วยโรควิตกกังวล
เราจะตัดส่วนนั้นออกนะ
ดอนนี่ ดันน์
วันนี้แม่ผมเพิ่งตาย
แม่คงต้องการแบบนี้ละมั้ง
ให้ผมตายไปกับแม่
ใครอยากรู้จักเพอร์ซี่เพื่อนผมบ้าง
เย่
ก็ได้ ครับ โอเค
นี่คือเพอร์ซี่ เราเป็นคู่หูนักโยนเสียง
หวัดดี เพอร์ซี่ สบายดีไหม
ฉันสบายดี ขอบใจ นายล่ะ
วันนี้ทําอะไรมาบ้าง เพอร์ซี่
อมนกเขา
โอ้โห เยี่ยมเลย ขอบคุณครับ
สุดยอดเลย
- ขอบคุณที่มาครับ - ยินดีค่ะ
ผมซาบซึ้งจริงๆ
- แม่เจ้า 20 เลย - เมื่อคืนนายไม่ได้บอกลาฉัน
- ก็เลยกะว่าจะมาทวงคําลาที่นี่น่ะ - อ๋อใช่ งั้นก็ลาก่อนครับ
ไม่ เดี๋ยวก่อน ผมล้อเล่น โทษที
นายนี่แปลกจัง
งั้นเหรอ เวรละ
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่รังเกียจของแปลกหรอก
มาคุยกันนะ อาจจะมีคําแนะนําเล็กๆ น้อยๆ ให้พัฒนาการแสดงขึ้นได้อีก
ว้าว ครับ แบบนั้นก็เยี่ยมเลย ได้สิ
- ไว้เจอกัน - ครับ ไว้เจอกัน คาวบอย
อะไรกันวะ
ดาร์เรียนเริ่มมีส่วนร่วมในการแสดง ในสองสามอาทิตย์ถัดไป
คอยให้คําแนะนําผมว่า ส่วนไหนที่ใช้ได้และใช้ไม่ได้
และสบตาไว้
ฝึกซ้อมอยู่ตลอดเพื่อให้ทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง
มองฉันนะ
สามแถวด้านหน้า
ไม่ช้าบาร์ก็ปิดทีวี และเก้าอี้หันมาถูกทาง
แม้แต่พนักงานที่บาร์ก็ไล่ลูกค้า ที่บังอาจถามว่าเมื่อไหร่จะเปิดให้ดูฟุตบอล
ไม่ วันนี้เราไม่เปิดให้ดูน่ะ ลองไปที่ผับถัดไปนะ
แล้วการแสดงก็รุ่งโรจน์ขึ้นทันตา
ท่านผู้ชมทุกท่าน ขอเสียงต้อนรับสู่เวที
ดอนนี่ ดันน์
วันนี้แม่ผมเพิ่งตาย
ครับ แม่คงต้องการแบบนี้ละมั้ง
ให้ผมตายไปกับแม่
ทุกๆ คืน ผมจะออกไปเที่ยวกับดาร์เรียน และใช้ชีวิตเหมือนคนดัง
ในบาร์หลักสําหรับสมาชิกส่วนตัวในเมือง
ดื่มค็อกเทลกันจนโต้รุ่ง พูดคุยไม่รู้จบเรื่องการแสดง
และสิ่งที่เราจะทําได้เมื่อเทศกาลสิ้นสุดลง
เราต้องพานายไปออกแสดงในลอนดอน
ดาร์เรียนไม่เหมือนใครที่ผมเคยเจอมาก่อน
เขาบรรยายตัวเองว่า...
นับถือศาสนาพุทธ เป็นแพนเซ็กชวลที่มีคู่หลายคน และชอบของชั้นดีมีรสนิยม
ภายในสองอาทิตย์ที่ได้รู้จักเขา เขาก็ทําให้ผมได้เห็น
ความตื่นเต้นในแบบที่ผมไม่รู้ด้วยซ้ําว่ามีอยู่
ตะโกนขอให้ช่วยได้ยากเมื่อถูกล่ามกับฮีตเตอร์
และมีลูกบอลอุดปากอยู่
และขณะที่เรานั่งอยู่ในบาร์สมาชิกส่วนตัว พลางพูดคุยกันสารพัดเรื่อง
ผมก็รู้สึกเหมือนร่อนไปตาม สายลมแห่งความเปลี่ยนแปลง
เหมือนชายคนนี้กําลังล่อหลอก ด้วยกุญแจเข้าสู่สโมสรลับ
และสิ่งเดียวที่ผมต้องทํา คือจับมือเขาไว้แล้วปล่อยให้เขาจูงไป
เรามาทําอะไรในนี้
พวกนั้นเดินตรวจห้องน้ํา
เราต้องให้นายมาเขียนบทกับฉัน
ครับ นั่นคงเยี่ยมเลย
- พร้อมไหม - พร้อมสําหรับทุกอย่าง
ดี เอ้านี่
ฉิบหาย
เด็กดี
แต่สิ่งดีๆ ทั้งหลายย่อมต้องมีวันสิ้นสุด
ถ้าคิดว่านั่นแย่แล้ว ผมเมาจนเอาตาข่ายคลุมผมสวมไอ้จ้อน
ดาร์เรียนกลับไปลอนดอนก่อนกําหนด
และผมไม่ได้ข่าวจากเขาไปจนจบเทศกาล
เขาอาจจะหยุดพักหรือไปเที่ยวที่ไหนสักแห่ง
แต่มันก็รู้สึกแปลก
และขณะที่ต้องทิ้งใบปลิวและดึงโปสเตอร์ออก
บาร์ก็กลับมาเปิดทีวีและฟุตบอลก็เริ่มฉาย
ผมสงสัยว่ามันเป็นแค่ความฝันบ้าๆ บอๆ รึเปล่า
มันเคยเกิดขึ้นจริงๆ รึเปล่า
นั่นแหละ
ให้เหมือนมีไฟไหลเวียนในเส้นเลือด
ปล่อยให้มันพาไปที่ไหนก็ช่าง
หลายเดือนหลังจากนั้น ผมไปเรียนการแสดงที่ออกซ์ฟอร์ด
ผมจําตอนที่สมัครเข้าได้ ผมแทบจะร้องไห้ด้วยความสุข
แต่หลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้นในเอดินบะระ
และแม้จะได้พบคีลีย์
การกลับไปเรียนก็เหมือนเป็นความผิดพลาด
และขณะที่ผมเยื้องย่างในชุดรัดรูป สมมติว่าตัวเองเป็นเปลวไฟ
หรือบริหารเส้นเสียง
หรือเลียนแบบสัตว์
และแทบจะทําทุกอย่างที่ไม่ใช่การแสดง
ผมก็รู้สึกถึงสิ่งที่ไม่อาจบรรยายได้
อยู่ในช่องท้อง
ผมคิดถึงดาร์เรียน
ผมคิดถึงความมั่นใจที่เขามอบให้ผม ความรู้สึกมีส่วนเกี่ยวข้อง
ความหวังว่าสักวัน ชีวิตผมอาจเดินหน้าไปที่ไหนสักแห่งจริงๆ
ตอนนี้ ท่ามกลางบรรดาชุดรัดรูปสีดํา ผมก็รู้สึกไร้ค่าอีกครั้ง
เหมือนผมหดหายไปจากโลก ตอนที่ผมเริ่มชื่นชอบมันพอดี
ดอนนี่
จะมาไหม
ครับ
(ดาร์เรียน)
ขอโทษนะ ผมต้องรับสายนี้
สบายดีไหม ครับ
ดีใจที่คุณโทรมานะ
ครับ ไม่ ผมชอบมากเลย ผมสนุกอยู่จริงๆ
ฟังนะ มีเวลาที่สะดวกกว่านี้ให้คุยกันไหม ผมเรียนอยู่น่ะ
หา คุณพูดจริงเหรอ อยากให้ผมเขียนบทกับคุณเหรอ
คือว่าได้เลย ตกลงแน่นอน แหงสิ คือว่า...
ดอนนี่ ทําอะไรอยู่ เธอยัวะจัดอยู่ในนั้นนะ
ครับ แป๊บเดียวนะ โอเคไหม
ฟังนะ ผมต้องไปแล้ว แต่ตกลงร้อยเปอร์เซ็นต์
ดอนนี่ บราสโก
ชิเนด โอคอนเนอร์
ดีใจที่ได้เจอนะ สบายดีไหม
สบายดี เข้ามาสิ
ขอบคุณนะ
ว้าว ที่นี่สวยชะมัด
โอ้โห คุณเลี้ยงแมวด้วย
เฟอร์กัส เรารักกันมากเลย
ไม่แปลกใจหรอก
แกน่ารักมากเลยใช่ไหม เฟอร์กัส สวัสดี เจ้าเหมียว
ดื่มชาไหม
โอเค ผมเขียนมาแล้วสองสามฉากนะ
ไม่ได้มากมายอะไร ยังต้องแก้ไขนิดหน่อย
ตกลง
หกสิบหน้า
ครับ เขียนไม่นานเลย
เอางี้นะ
นายสรุปเนื้อหาให้ฉันฟังสิ จะได้ฝึกนําเสนอไปด้วย
โอเค มันเกี่ยวกับผู้ชายที่ชื่อไนเจล
ทนายความทะเยอทะยานที่ตัดสินใจในวัย 50 ว่า
จะลองเป็นนักมวยปล้ํามืออาชีพ
เนื้อหาเฉพาะกลุ่มทีเดียวนะ
จริงเหรอ
ใช่ สมัยนี้มีใครที่อายุมากกว่าหกขวบ ยังดูมวยปล้ําอยู่อีกล่ะ
จริงด้วย ไม่ใช่ผมอยู่แล้ว
ต่อเลยสิ
ยังไงก็เถอะ สรุปก็คือเขาติดใจ และเริ่มเล่นมวยปล้ําบ่อยขึ้นเรื่อยๆ
ไม่ช้าเขาก็เริ่มเสียสมดุล ระหว่างโลกทั้งสองใบของเขา
เขาเริ่มตาเขียวช้ําไปว่าความ
หรือลืมล้างเครื่องสําอางออกและ...
เขาเลยต้องตัดสินใจเลือก
จะใช้ชีวิตเป็นทนายความ
หรือเพชฌฆาตแฮร์รี่
นักเลงขาลุยขี้เหล้าเมาเบียร์ จอมวิวาทประจําบาร์จากออสติน เท็กซัส
เพชฌฆาตแฮร์รี่คือฉายานักมวยปล้ําของเขาน่ะ
ยังต้องปรับปรุงอีก
แต่คุณยังไม่ได้อ่านเลย
ฉันจะอ่านเมื่อนายทําให้ฉันสนใจได้
ผมไปนั่งห้องอื่นได้แล้วพยายาม...
อยากพี้ยาไหม
- หา ที่นี่เหรอ - ใช่ แน่นอนสิ
เราออกไปหาอะไรดื่มกันได้ทีหลัง เหมือนอยู่ที่เอดินบะระอีกไง
ครับ เอาสิ
ให้ตายสิ คุณเคยร่วมงานกับสุดยอดดาราตลก
- พวกเขาเป็นไงเหรอ - ก็ธรรมดา
ไม่ คุณล้อเล่นแน่ๆ พวกเขาเก่งจะตาย
บางคนคงได้ติดห้าอันดับแรก ของรายชื่อแขกปาร์ตี้มื้อค่ําของผมเลย
เคยเล่นเกมนั้นไหม
ที่คุณจะชวนใครก็ได้มากินมื้อค่ํา แต่เลือกได้แค่ห้าคนน่ะ
ไม่เข้าท่าเลย บ้านฉันเป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์นะ
ต้องเป็นคนพิเศษมากๆ ถึงจะได้เข้ามา
ไม่เอาน่า ตอบเลี่ยงกันชัดๆ คุณจะชวนใครบ้าง
คงไม่ใช่คนดังหรอก
ต้องเป็นพวกผู้นํา พวกกูรู ตื่นรู้ทางจิตวิญญาณ
หรือไม่ก็ตัวฉันนั่งอยู่ที่ละคน
ให้ตาย... มีคุณหกคนในปาร์ตี้เดียว ผมนึกออกเลยว่าจะมียาอยู่เยอะแค่ไหน
จะบอกชื่อแขกผมนะ
เจอร์เวส, ซาช่า บารอน โคเฮน, จูเลีย เดวิส
คูแกนหรือไพรเออร์ และไม่รู้สิ คานธีหรือใครสักคนมั้ง
เพราะเราต้องดูเป็นคนดีมีศีลธรรมด้วย
- อยากเมาจัดๆ เลยไหม - เอาสิ
ไม่ แบบว่าเมาจัดสุดๆ
เอาสิ
- ว่าแต่พวกเขามีเคล็ดลับอะไร - หมายความว่าไง
พวกเขาทําอะไรถึงมาอยู่ในจุดนี้ได้ทุกวันนี้
เชื่อฟังฉันไง
ฉันพูดจริงๆ
พวกเขายอมทําทุกอย่างที่ฉันบอกให้ทํา
ว้าว สุดยอดเลย
มานี่ มานั่งข้างฉัน
พวกนี้อะไรน่ะ
นี่คือยาอีบด
ส่วนนี่คือจีเอชบี ยาคลายกล้ามเนื้อ
- มันทําให้ผ่อนคลาย - ครับ
เชื่อฉันสิ นายไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน
ผมไม่เคยเจออะไรแบบคุณแน่ๆ ละ
แม่เจ้าโว้ย รสโคตรแหวะเลย
อยากได้ของดีก็ต้องทนหน่อย
ครั้งแรกที่ยาออกฤทธิ์ ไม่เหมือนสิ่งใดที่ผมเคยพบเจอมาก่อน
เหมือนกับมีลําแสงแห่งสวรรค์ ส่องลงมาจากห้วงอวกาศ
ทะลุหลังคาบ้านดาร์เรียน เข้ามาถึงห้องนั่งเล่นของเขา
ตรงที่ผมนั่งอยู่พอดิบพอดี
ขณะที่คลื่นน้ําอบอุ่นของมหาสมุทรอินเดีย ซัดสาดทั่วร่างกายผม
และบนโซฟานั้น ดาร์เรียนก็พูดถึงพรสวรรค์ของผม
แบบเดียวกับฮีโร่ดาราตลกทุกคนของผม เมื่อสมัยผมเด็กๆ
นายมีอนาคตรุ่งโรจน์รออยู่
อนาคตที่รุ่งโรจน์มากๆ
กับทุกประโยคที่เขาพูด และยาทุกชนิดที่ผมเสพ
ผมเริ่มเชื่อตามนั้น ได้กลิ่นของมัน
รับรู้รสชาติได้ด้วยซ้ํา
ว่าความฝันของผมจะเป็นรูปเป็นร่างได้
ว่าผมแทบจะเอื้อมออกไปคว้ามันได้ ขณะที่มันคลายตัวตรงหน้าผม
ไม่มีเวลามามัวรออยู่
นายไม่รังเกียจใช่ไหม
ไม่
ฉิบหาย
อะไร
เป็นอะไรไป
ผมจะอ้วก
ไม่ อย่าอ้วกใส่ชามข้าวแมว
นายโอเคนะ
ฉันจะลูบหลังให้
ขอบคุณครับ ผมขอโทษจริงๆ
ให้ตายสิ ผมขอโทษจริงๆ
หยุดนะ
ดื่มนมอัลมอนด์ได้ไหม
เอ้านี่ มันจะช่วยนายได้
ผมเสียใจจริงๆ กับเรื่องนั้น
ไม่เป็นไร คราวหน้าเราจะค่อยเป็นค่อยไป
ผมอยากเสแสร้งว่ามันไปไกลที่สุดแค่นั้น
(สายเรียกเข้า ดาร์เรียน)
ไงเพื่อน เป็นไงบ้าง
ครับ ไม่ ผมสบายดี
ฟังนะ ผมกําลังจะเข้าเรียน ถ้าหาก...
อะไรนะ
อะไรนะ สถานีได้อ่านบทเพชฌฆาตแฮร์รี่เหรอ
แม่เจ้าโว้ย พวกเขาชอบมันเหรอ นั่นโคตร...
ครับ สุดยอดเลย ผม...
อ๋อ คุณอยากให้ผม...
ได้สิ นั่นสมเหตุสมผลนะ
ครับ ได้สิ แน่นอน ผมจะไป
- นี่เรื่องใหญ่มากนะ - ใช่ เยี่ยมเลย ขอบคุณครับ
ที่มีสถานีเจ้าใหญ่หนุนหลัง ตั้งแต่ช่วงแรกๆ ขนาดนี้ในอาชีพ
ดาร์เรียนเล่าทุกอย่างที่สถานีพูดให้ผมฟัง
และผมก็ยิ้มจนปากแทบฉีก
ขณะที่เขาพูดถึงการจ้างเขียนบททั้งซีรีส์ และอายุลิขสิทธิ์
และเรื่องยอดเยี่ยมทั้งหลายเหล่านี้ที่ผมไม่เข้าใจ
จนตอนที่เขาหยิบยาออกมา ผมก็ตอบตกลงโดยไม่ลังเล
ผมนึกว่าผมพลาดโอกาสไปแล้ว รู้ไหม
อะไร
เรื่องนี้น่ะ
ตอนที่ผมอ้วก
อย่าเหลวไหลน่า
แค่อ้วกไม่ทําให้ฉันมองข้าม พรสวรรค์ของนายได้หรอก
ขอบคุณนะ
ขอบคุณมากเลย
ถ้ามีอะไรที่ผมทําได้...
แค่... ฝันต่อไป
ง่ายมากเลย
หลังจากผมย้ายไปที่ลอนดอนกับคีลีย์
ผมก็เริ่มเสพยาที่บ้านดาร์เรียนแทบทุกสุดสัปดาห์
นี่ เราจะเริ่มกันด้วยยาอีตามปกติ
ผมเชื่อคําสัญญาของเขาอย่างไม่มีข้อสงสัย
ว่าความสําเร็จอยู่ใกล้แค่เอื้อมเท่านั้น
ว่าผมจะมีละครของตัวเองก่อนอายุ 30
และจะได้เป็นเศรษฐีในวัยนั้น
ทุกเรื่องที่เขาพูดกับผม
ก่อนที่เขาจะป้อน สารเคมีล่าสุดของเขาเข้าปากผม
ผมเปลี่ยนจากคนที่เคยสูบกัญชานิดหน่อย
ไปพี้โคเคนได้เป็นอาทิตย์ๆ
เคลิ้มไปเลย ไม่ต้องกลัว
และยาบ้า
นายจะรับรู้ศักยภาพ ความคิดสร้างสรรค์ของตัวเอง
และเฮโรอีน
นายจะประสบความสําเร็จ
เมื่อคุณเสพยามากพอจนถึงสภาวะนั้น
ที่ทุกความคิดหยุดลงและความเคลิ้มสุขเริ่มต้นขึ้น
การพูดถึงอนาคต ชื่อเสียง และความสุข
ก็รู้สึกสมจริงพอๆ กับสารเคมี ที่ไหลเวียนไปทั่วร่างกายคุณ
ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น แน่นอนเลย
ผมสลบไปหลายครั้งตอนที่อยู่กับเขา
ผมมักจะตื่นมาเจอเขานอนอยู่ข้างผม
มือและปากอยู่ตามที่ต่างๆ ระหว่างที่เขาสํารวจทั่วร่างกายผม
ผมจะโซเซเข้าห้องน้ํา
แล้วเจอน้ําลายน่าขยะแขยงของเขา เหนอะหนะอยู่บริเวณอวัยวะเพศของผม
แล้วทุกวันจันทร์ เขาก็กลับไปทําตัวกระด้างเย็นชาตามเดิม
วิจารณ์บทอย่างโหดร้าย และสั่งให้ผมเขียนแก้ใหม่
ตอนที่ยาหมดฤทธิ์โดยไม่ได้เงิน
ระหว่างที่ผมนั่งไอด้วยอาการคออักเสบครั้งล่าสุด
และผมก็ยังกลับไป
- จะไม่อยู่ฉลองวันเกิดฉันกับฉันเหรอ - ไม่ ผมจะไปหาดาร์เรียน บอกแล้วไง
อะไรกัน ดอนนี่ คุณว่ามันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ
ผมไม่อยากไปเที่ยวกับเพื่อนๆ คุณ ผมไม่มีเงิน
คุณก็เลยจะไปบ้านนักเขียนแก่ๆ เพื่อเสพยาแทน
ผมรู้ว่าคุณคิดว่ามันไม่สมเหตุสมผล เขาช่วยผมสร้างอาชีพอยู่
เขาทําอะไรไปบ้างล่ะ คุณทํางานในบาร์ตั้งแต่มาลอนดอน
- คุณทําทุกอย่างให้เขาฟรีๆ - ผมไม่มีเวลาคุยเรื่องนี้
คืนนั้น ดาร์เรียนมีแอลเอสดีมาให้ผม
ฉันจะกินครึ่งนึง นายกินอีกชิ้นครึ่ง
ฉันจะช่วยนําทางให้นายรู้สึกปลอดภัย
ปล่อยให้เพลงพานายล่องลอยไป
บางครั้งผมก็หวนนึกถึงภาพนี้
ตัวผมในวัยยี่สิบกลางๆ นั่งเมายาเคลิ้ม
ดูชายวัย 55 ปีคนนี้
เต้นไปตามดนตรีแอมะซอนแปลกหูอยู่ตรงหน้า
เมื่อมีคนถามว่า
"คุณเข้าวงการตลกได้ยังไง"
บอกฉันมาเรื่อยๆ ว่านายเห็นอะไร
สีสันระยิบระยับ โครงร่างของอะไรสักอย่าง
งั้นตอนนี้ฉันคือนกฟีนิกซ์ใช่ไหม
นั่นคือสิ่งที่นายเห็นใช่ไหม
มันสําคัญนะที่นายเห็นฉันเป็นอะไรที่แข็งแกร่ง
นกฟีนิกซ์ อัศวิน
อาจจะนักมวยปล้ําพวกนั้นสักคนที่นายชอบ
ทันใดนั้น ความคิดที่กระจ่างชัดเจนนี้
ก็แล่นเข้ามาในหัวผมอย่างกะทันหัน
- "เขาพยายามควบคุมจิตใจนาย" - เป็นอะไรไป
"ผู้ชายคนนี้เป็นคนไม่ดี สถานการณ์นี้เลวร้าย ออกไปเดี๋ยวนี้"
แม่งเอ๊ย
- แม่ง - มีอะไร เป็นอะไรไป
ผมมองไม่เห็น ผมเห็นแต่สีขาว
ไม่เป็นไร มันคือการเกิดใหม่
- ผมมองไม่เห็น ผมไม่เห็นอะไรเลย - นายปลอดภัยอยู่กับฉัน
จิตใต้สํานึกที่ผมสะกดไว้มาตลอด
โผล่หัวขึ้นมาชี้ทางสว่าง ให้เข้าใจสถานการณ์เฮงซวยได้อย่างชัดเจน
เกิดอะไรขึ้น
- นี่มันไม่ดี ผมได้ยินว่านี่มันไม่ดี - มันคือความหวาดระแวง
- ต้านมันไว้ - ปิดเพลงที
มันปิดอยู่
แม่งเอ๊ย
ให้ตายสิวะ
ไอ้ระยํา...
บ้าเอ๊ย ไอ้เพลงระยํานี่
แม่งเอ๊ย
ดื่มซะ
- ไม่ - มันจะช่วยบรรเทาอาการ
นายเคยดื่มแล้ว มันทําให้ผ่อนคลาย
ไม่ อย่าบ้วนออกมา
กลืนลงไป
ดีแล้ว
มันแรงมากนะ
โอเค
นั่นแหละ
หายใจใส่มือฉัน หายใจสิ
ไม่เป็นไร นี่คือส่วนหนึ่งของมัน
ทุกอย่างคือส่วนหนึ่งของมัน
ผ่อนคลายไว้
ผ่อนคลายสิ
ไม่เป็นไรนะ
ไม่
อย่า
คิดว่าเป็นไงบ้างล่ะ
นายน่าจะอาบน้ํานะ ได้อาบน้ําอุ่นๆ จะทําให้รู้สึกดีขึ้น
ฉิบหาย
ขอเข้าไปได้ไหม
มานี่มา
ผมอยากจะบอกว่าผมออกจากที่นั่น
ว่าผมปึงปังออกไปแล้วไม่กลับไปอีก แต่ผมอยู่ต่ออีกหลายวันหลังจากนั้น
ที่จริง พอถึงวันจันทร์ ผมก็ติดเชื้อที่ตา
แล้วนอนอยู่บนพื้นในบ้านเขา ขณะที่เขาล้างตาด้วยน้ําเกลือ
วันอังคาร ผมให้อาหารแมวเขา ระหว่างที่เขารับโทรศัพท์
วันพุธ ผมกลับบ้านไปในที่สุด
เฮ้ เป็นอะไรไป
ไม่มีอะไร ผมแค่รู้สึกแย่ที่เราทะเลาะกันค้างไว้
สิ่งที่กวนใจผมที่สุดไม่ใช่การไม่รู้
เกิดอะไรขึ้นในช่วงเวลาเหล่านั้นที่ผมสลบไป
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ใช่ ผมสบายดี ใช่
เขาเคยเชื่อมั่นในตัวผมรึเปล่า หรือว่านี่คือการล่อลวงที่วางแผนล่วงหน้าไว้
เขาสร่างอยู่ตลอดเลยรึเปล่า
และเขาได้อะไรจากเรื่องนี้ มันคือความปรารถนาที่จะได้ทําลายแค่นั้นเหรอ
ได้บรรลุอะไรก็ตาม ที่จิตใจอันวิปริตของเขาอยากทําได้
นั่นทําให้เกิดอารมณ์งั้นเหรอ ที่ได้ทําลายชีวิตผม
อยากดูอะไรแทนไหม ผมไม่มีอารมณ์น่ะ
ไม่เอา เงียบน่ะ
ผมขอโทษ ก็แค่วันนี้ไม่ได้จริงๆ
- เมื่อวานก็ไม่ได้เหมือนกัน - ผมอาจจะต้องหยุดพักจากทุกอย่างน่ะ
หยุดพักจากเซ็กซ์หรือจากฉันล่ะ
ว้าว
โอเค
หลังจากคีลีย์ย้ายออกไป ผมก็แตกสลาย
ตอนนี้สิ่งเดียวที่เหลือให้ทํา คือจ้องมองความทรงจําของสิ่งที่เกิดขึ้น
ผมเริ่มรู้สึกถึงความสับสนทางเพศอันท่วมท้น
ถาโถมไปทั่วร่างผม
ผมนึกว่ามันอาจจะผ่านไป แต่มันกลายเป็นความไม่มั่นใจ
ที่เติบโตไปเป็นความคลุ้มคลั่งเดือดดาล ภายในตัวผม
ผมไม่มีทางบอกได้ว่า ความรู้สึกเหล่านี้เป็นเพราะเขา
หรือมันมีตัวตนอยู่ก่อนแล้วลึกๆ ลงไป
ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะผมแสดงท่าทีอะไร ที่ผมไม่รู้ตัวออกไปรึเปล่า
หรือสิ่งที่เกิดขึ้นทําให้ผมเป็นแบบนี้
ผมจะเดินไปตามถนนและรู้สึกว่าทุกคนที่มองผม
จะดูออกว่าผมกําลังเผชิญกับสิ่งใด
เหมือนพวกเขามองเข้าไปถึงในจิตวิญญาณ
มองเห็นการข่มขืน ความสงสัย และความสับสน
เหมือนดวงตาผมเป็นหน้าต่าง
ที่เผยความลับที่ซุกซ่อนไว้ อย่างหนาแน่นที่สุดในชีวิตผม
ผมฝันถึงการฆ่าเขา
ตัดไอ้จ้อนหรือลิ้นของเขาออก อะไรก็ตามที่สร้างความเสียหายให้ผมที่สุด
แล้วเผาศพเขาให้ไหม้เกรียม
หลังจากผจญความโกรธ เกลียด และสับสนอยู่หลายเดือน
ผมก็ไม่มีทางเลือก
(สุดขั้ว)
แม่งเอ๊ย
ผมถึงจุดสุดยอดอย่างรวดเร็ว
ในแบบที่ไม่มีทางปฏิเสธได้ว่า ความปรารถนาของผมแปรเปลี่ยนไป
ทุกๆ วัน แล็ปท็อปเรียกผมกลับไปหา
ผมรู้สึกสับสน รู้สึกโกรธ
รู้สึกเหมือนผมถึงวัยแตกหนุ่มอีกครั้ง
โอเค เอาเลย
ผมเริ่มมีเซ็กซ์อย่างบ้าบิ่นกับผู้คนทุกเพศ
ในการกระเสือกกระสนตามหาความจริงนี้
ผมจะพาตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์เลวร้าย ที่ผมเกือบจะเสี่ยงถูกข่มขืนอีกครั้ง
ในการพยายามทําความเข้าใจครั้งแรกนั้น
ถ้าผมถูกส่งต่อไปเรื่อยๆ เหมือนโสเภณี
อย่างน้อยผมก็อาจสลัดความคิดนี้ที่ว่า ร่างกายผมคือส่วนหนึ่งของผม
ใครจะสนถ้ามันเคยเกิดขึ้นมาก่อน
มันเกิดขึ้นหลายรอบแล้ว แล้วมันจะมีความหมายอะไร
แต่มันมีความหมาย
มันมีความหมายเพราะนี่คือสิ่งที่เขาต้องการ
นี่คือสิ่งที่เขามองเห็นในตัวผมมาตลอด
จากนั้นก็มีความรู้สึกที่ขมขื่น จนผมแทบสัมผัสได้อยู่ในลําคอ
ว่าเขาคิดถูกสักทางใดทางหนึ่ง
ตอนนี้ผมติดแหง็ก
ท่ามกลางพวกขี้เหล้าเหยียดผู้หญิง ที่ยึดถือบรรทัดฐานรักต่างเพศ
จนผมทําได้เพียง โหยหาความเห็นชอบจากพวกเขา
พายุปั่นป่วนสุดๆ
ฉันเคยไปมายอร์กาหลายครั้ง สวยมากเลย
คุณจองแบบแพคเกจรวมได้ที่คุณแค่...
ทุกอย่างฟรีหมด แบบว่าทุกอย่างเลย
การออกเดทและความสัมพันธ์มากมาย
ทั้งหมดนั้นเริ่มต้นจากจุดตกต่ําที่สุดในชีวิตผม
แต่ผมว่าผมจะยังใช้...
ผมไม่สนใจเรื่องความรัก ผมไม่อาจรักใครได้อีกแล้ว
ผมแค่อยากให้คนพวกนี้มีคําตอบให้ผม
เวลาอยู่ที่มายอร์กา ที่คนถามว่า เราอยากเต้นแอโรบิกในน้ํารึเปล่าน่ะ
ไม่ต้องถามฉันตั้งห้าล้านรอบหรอก...
ขอโทษนะ ผมขอไปเข้าห้องน้ําแป๊บนึง
เดี๋ยวกลับมานะครับ
ขณะที่ผมบอกปัดและหมางเมินทุกคนในนั้น
ดริฟท์รถได้ 360 องศาให้เสียงล้อดังสนั่น แล้วซิ่งออกไปเลย
คนมากมายกลับไปใช้กล้องฟิล์มกัน
ผมว่าผมจะยังใช้กล้องดิจิทัลต่อไป
จนกระทั่งผมได้เจอ...
หวัดดี
ตัวจริงคุณน่ารักกว่าในเน็ตนะ
จริงๆ นะ บางคนที่ฉันเคยไปเดทด้วย
ตัวจริงโผล่มาแก่กว่ารูปโปรไฟล์ตั้ง 15 ปี
เธอคือทุกอย่างที่ผมอยากได้
ทุกอย่างที่ผมต้องการ
ฉลาด ตลก มั่นใจ เข้มแข็ง
คืนนี้กลับไปกับฉันนะ
แต่ในทุกการจับมือหรือจ้องมองอ้อยอิ่ง
ความโกรธเกรี้ยวและละอายใจก็ถาโถมเข้ามา
ที่ผมตกหลุมรักเธอ
จนผมใช้ชื่อปลอมปกปิดตัวตนไม่ได้อีกต่อไป
อย่าบอกโทนี่ก็พอ
และบางทีเรื่องที่น่าขมขื่นที่สุด
ก็คือผมอาจไม่รู้สึกแบบนี้ ถ้าเขาไม่ได้ทําสิ่งที่เขาทําลงไป
แต่เมื่อมาร์ธาโผล่มา
ความสับสนทั้งหมดก็เลือนหายไป
ขณะที่เธอเหมือนไม่ต้องพยายาม
เอื้อมเข้าไปในซอกมุมมืดมิด แห่งความไม่มั่นใจของผมและทําให้มันสว่างไสว
มีโครงหน้าแบบคุณ ควรจะเป็นเรื่องผิดกฎหมายด้วย
น่าจะเก็บภาษีคุณเรื่องนี้นะ ภาษีผู้ชาย
มาร์ธาเห็นผมในแบบที่ผมอยากถูกมองเห็น
ดังนั้นเมื่อถึงตอนที่ต้องไปแจ้งตํารวจ
ผมก็ทนไม่ได้กับความย้อนแย้ง ของการแจ้งความเรื่องเธอ แต่ไม่ใช่เรื่องเขา
มีอะไรให้ช่วยครับ
ผมรู้สึกอยู่เสมอว่าเธอป่วย ว่าเธอห้ามตัวเองไม่ได้
ขณะที่เขาเป็นนักล่อลวงจอมบงการที่อันตราย
การยอมรับเรื่องของเธอ คือการยอมรับเรื่องของเขา
และผมยังไม่ยอมรับเรื่องของเขากับใครทั้งนั้น
- ดังนั้นเมื่อตํารวจถามว่า... - ทําไมเพิ่งมาแจ้งความเอาป่านนี้
ผมไม่รู้
กลับบ้านไป ไล่ดูอีเมลของเธอ
เมื่อคุณเจออะไรเป็นเรื่องเป็นราวค่อยกลับมา
จนกว่าจะถึงตอนนั้น ถ้าเราไม่เห็นหลักฐานที่ชัดเจน
เราก็ทําอะไรไม่ได้
และจากนั้น ผมก็ย้อนกลับไปที่จุดเริ่มต้น
(ถ้าคุณหรือคนที่คุณรู้จัก เคยประสบเหตุความรุนแรงทางเพศ)
(ไปที่ www.wannatalkaboutit.com)
(เพื่อค้นหาข้อมูลและบริการช่วยเหลือเพิ่มเติม)
(สร้างจากละครเวที "เบบี้ เรนเดียร์" โดย ริชาร์ด แกดด์)
คําบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี