İZLEYECEĞİNİZ BÖLÜMDE BAZI İZLEYİCİLERİ RAHATSIZ EDEBİLECEK
CİNSEL ŞİDDET GÖRÜNTÜLERİ MEVCUTTUR
Altı ay.
Martha'yı ihbar etmek altı ayımı almıştı.
Yardımcı olayım.
Martha'nın dün Teri'ye saldırmasıyla konuya girmeliydim ama yapmadım.
İhbarda bulunmak istiyorum. Nasıl oluyor?
Neyi ihbar edeceksiniz?
Kanaldaki tacizden bahsetmeliydim ama yapmadım.
Nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum ama bir sapığım var.
- Kadın mı, erkek mi? - Kadın.
Adını, hakkındaki haberleri, sabıkasını söylemeliydim ama yapmadım.
Bakın, çok endişeliyim.
Bence yardıma ihtiyacı var.
- Ve polis şunu sorduğunda... - Niye bu kadar geç kaldınız?
...anılar çorap söküğü gibi geldi.
Beş yıl kadar önce Edinburgh Festivali'ne gitmiştim.
Eskiden beri orada gösteri yapmayı,
şöhret için şansını deneyen sanatçı ve sokak göstericilerinin
koşturmacasına katılmayı düşlerdim.
Bir gün gelip şansımı denemeye kararlıydım.
Yazarlık, oyunculuk, komedi, ne gerekiyorsa.
Hayatta, sadece büyük düşler kurup
o uğurda engel tanımamakla elde edilen özgürlükten lazımdı bana.
Kenar mahalledeki gösteri mekânına vardığımda,
kirli pencereleri, yapışkan zemini ve kızartma yağı kokusunu fark ettiğimde
dünyalar benim oldu.
- Merhaba. - Selam.
Komedi için nereye geçebilirim?
- Sanatçı mı, seyirci mi? - Sanatçı.
Şuradaki kapı.
Teşekkürler.
Başka kapıyı mı kastettiniz yoksa...
Sistemini köşeye tak. Masayı kenara çek.
Ne? Sahnem burası mı? Barın içi mi yani?
- Doğrudur. - Yani...
- Televizyonlar açık mı kalıyor? - Sessize alıyoruz.
- Müşteriler? - Kalkıp gitmelerini isteyebilirsin.
Yok, yapamam. Bütün yıl buradalar. Ben bir aylığına geldim.
- Sen isteyebilir misin? - Hayır.
Yani, komedi izlemek istiyorlar mı?
Öğrenmenin bir yolu var.
Pekâlâ. Başlayalım bari.
Yapma be!
Soktuğumun Fringe Festivali!
Merhaba bayanlar baylar, komediye hoş geldiniz.
Şu ufak duvarın arkasında giyineceğim.
Seslendiğimde alkış kıyamet kopacak ve sahneye çıkacağım. Nasıl?
Harika. Bir kişi.
Pekâlâ, başlıyorum.
Bayanlar baylar, alkışlarınızla sahneye
Donny Dunn geliyor!
Evet be! Sesinizi duyayım!
Bugün annem öldü.
Cidden mi? Tepki yok mu?
Annem yeni ölmüşken böyle bir giriş yapmam komik değil mi?
Antitez?
Gösteriler berbattı.
Çoğu gün kimse gelmediği için mecburen iptal ediyordum.
Bir keresinde bekarlığa veda yüzünden gösteriyi yarıda kesmem gerekti.
- Ver şunu! Hey! - Burada!
Hayır!
Hayır, lütfen! O başka gösterilerde de lazım.
Bazı günler kimse gelmesin diye el ilanı dağıtmadan duruyordum.
Daha ilk haftadan gösteri dünyasının çöplüğünde gibiydim.
Geçen gün sünnet oldum. Sadece büyük makas lazımdı.
Anlatabiliyor muyum? Büyük bir çüküm var yani.
Tepki yok mu? Cidden mi? Olsun, peki.
Patlıcan almaya gittim. Bununla döndüm.
Adam beni enayi yerine koydu.
Değil mi? Bitkiye yumurta yapıştırmış.
Toplanıp eve dönsem kimse fark eder miydi, kimsenin umurunda olur muydu?
Pekâlâ bayanlar baylar, gösteri bitti!
Bağışlarınız için bir kovayla kapının yanında duracağım.
Ederine siz karar verin.
Geldiğiniz için sağ olun.
- Tüh. - Dünden daha iyi en azından.
- Dün ne vardı? - Düğme ve prezervatif.
Sana bir şey vereceğim.
Birinin cüzdanından düştü.
Alabilirsin. Siz sanatçı tayfası laklak etmeyi seversiniz.
LUNA BAR VIP ÜYELERE ÖZEL
Çekerken nasıl olacağını bilmiyorduk.
Kurşun askerli sahneyi biliyor musun?
Onu Lancaster'daki bir plajda folyo kâğıdı kullanarak çektik.
O kadar çok kullandık ki Benji'nin dolguları çıkmaya başladı.
Pardon. Bölüyorum ama Cotton Mouth'ta çalıştın mı?
- Evet. - Vay be, o dizinin hastasıyım.
- Görevin neydi? - Yazarlardan biriyim.
Yok artık, ayağını öpebilir miyim?
Dinle, The Hoppy Bar'da gösterim var. Müsait olursan beklerim.
-"Haha Kanser Olduk" mu? - Evet, çok iyi isim, değil mi?
Gelmeye çalışırız.
Güzel gösteri var mı?
- Görüşürüz. - Tamam.
Sıçayım.
Beş para etmezler.
Evet, gerçi iyi bir ilk intiba bırakmadım.
Çok şaşırdım. Artık bu sektörde barınamazsın.
Sektöre bir girsem.
- Şu adam var ya? - Evet.
Cotton Mouth'ı yazmış. İnanılmaz. İzledin mi?
- Kısmen. Sevmedim. - Delirmişsin.
O yaşta o kadar başarılı olmak suç sayılmalı.
- İçkisine zehir katalım mı? - Vay, ağır oldu.
Ama varım.
- Zaten diziyi oyuncular sırtlıyor. - Hemfikirim.
Onun fikrini umursamak bana koyuyor.
Meslek ne?
Güldüklerinde komedyen, gülmediklerinde performans sanatçısıyım.
- Ya bugün? - Sanat için gelmişlerdi.
- Bu arada ben Donny. - Darrien O'Connor.
Şeydeki mi...
Cotton Mouth.
Ne? Peki o kimdi...
Yardımcı senaristim. İşimi çaldığı için eski yardımcım.
Özür dilerim. Oyuncu konusu tamamen geyikti.
Kim olduğunu biliyordum. Dizinin en iyi yanı senaryosuydu.
Dert etme.
- Sevmediğini söyledin. - Sevmiyorum.
Sevmediğin bir diziyi neden yapasın?
Ben bir televizyon fahişesiyim. Kim ne verirse alırım.
Başarısız bir komedyen alır mısın?
Bayanlar baylar, alkışlarınızla sahneye,
güldürürken sinir krizi de geçiren...
Bu kısmı keseriz.
...Donny Dunn geliyor!
Bugün annem öldü.
Herhâlde o da bunu isterdi.
Benim de ölmemi.
Dostum Percy'yle tanışmak isteyen?
Biz!
Tamam. Peki.
Bu Percy. Biz bir vantrilok ikilisiyiz.
Merhaba Percy, nasılsın?
İyiyim, sağ ol. Ya sen?
Bugün ne yaptın Percy?
Sakso çektim.
Vay be, harika. Teşekkürler.
Süper!
- Geldiğin için sağ ol. - Teşekkürler.
Eksik olma.
- Vay be, 20'lik. - Dün gece veda etmedin.
- Şimdi edersin diye geldim. - Tamam, tabii. Güle güle.
Hayır, dur. Espriydi. Pardon.
Tuhafsın.
Öyle mi? Tüh.
Merak etme. Biraz tuhaflık iyidir.
Görüşelim. Gösterini geliştirecek birkaç tüyo verebilirim.
Vay be. Tamam. Harika olur.
- Görüşürüz o hâlde. - Tamam. Görüşürüz kovboy.
Ne diyorum ya?
Darrien birkaç hafta boyunca gösterimle ilgilendi.
İyi ve kötü kısımlara dair tavsiyeler verdi.
...ve göz temasını koru.
Bir şeye benzesin diye saatlerce prova yaptık.
Bana bak.
Öndeki üç sıra.
Televizyonlar kapandı ve sandalyeler doğru yöne döndü.
Hatta bar personeli futbol soran müşterileri geri çevirdi.
Bugün maç yayını yok. Az ötedeki pub'ı dene.
Ve gösteriler sükse yaptı.
Bayanlar baylar, alkışlarınızla sahneye,
Donny Dunn geliyor!
Bugün annem öldü.
Herhâlde o da bunu isterdi.
Benim de ölmemi.
Her gece Darrien'la ünlüler gibi takılır, şehrin en seçkin üyelere özel barlarında
sabaha dek kokteyl içer, durmadan gösteriden bahseder
ve festivalden sonra ne yapacağımızı konuşurdum.
Bu gösteriyi Londra'ya taşımalıyız.
Darrien bambaşka biriydi. Kendini şöyle tanımlıyordu...
Hayatta ince zevkleri olan, Budist, poliamorist panseksüel.
İki hafta içinde gözümü
varlığını bile bilmediğim bir dünyaya açtı.
Ağzında topla radyatöre zincirliyken imdat diye bağırmak zor.
Biz o üyelere özel barda oturup dünyayı kurtarırken
bir değişim rüzgârına kapılmış gibiydim.
Sanki bu adam gizli bir kulübün anahtarını sallıyor
ve elini tutup peşinden gitmem gerekiyordu.
Burada ne işimiz var?
Tuvaletleri denetliyorlar.
- Birlikte senaryo yazmalıyız. - Evet. Harika olurdu.
- Hazır mısın? - Her şeye.
Güzel. Al.
Ha siktir.
Aferin sana.
Ama her güzel şey biter.
İşin kötüsü, o kadar sarhoştum ki saç filesini çüküme taktım.
Darrien Londra'ya erken döndü ve festival boyunca ondan haber almadım.
Belki izindeydi veya bir yerde tatil yapıyordu
ama bana garip geldi.
El ilanları çöpü boylayıp afişler duvardan indiğinde
televizyonlar yeniden açılıp maç yayınları başladı.
Hepsi acayip bir rüya mıydı diye sorguladım.
Bunlar gerçekten yaşanmış mıydı?
İşte bu.
Damarlarınızda ateş akıyormuş gibi hissedin.
Bırakın sizi götürsün.
İlerleyen aylarda Oxford'da oyunculuk okuluna gittim.
Kabul edildiğimi öğrendiğimde mutluluktan ağlayacaktım.
Ama Edinburgh'da olanların ardından ve Keeley'yle tanışmama rağmen
eğitim hayatına dönmek bir hata gibi geldi.
Tek parça taytla ateşmişim gibi hoplayıp zıplarken...
...veya ses egzersizi yaparken...
...ya da hayvan taklidi yapıp oyunculuk dışında her haltı yerken
içimde o ifade etmesi imkânsız duygulardan birini hissettim.
Darrien'ı özledim.
Bana verdiği özgüveni, önemsenme hissini
ve bir baltaya sap olabileceğim umudunu özledim.
Şimdi bu karalar deryasında yine kendimi bir hiç olarak görüyor,
yeni ısınmaya başladığım dünyadan silindiğimi hissediyordum.
Donny. Geliyor musun?
Evet.
Pardon, bunu açmam lazım.
N'aber dostum? Evet.
Sesini duymak çok güzel.
Evet. Yok, çok keyifli. Çok eğleniyorum.
Daha uygun bir zamanda konuşsak? Şu anda dersteyim de.
Ne? Ciddi misin? Birlikte senaryo mu yazacağız?
Yani, evet dostum. Bin kere evet. Tabii ki.
Donny, ne halt ediyorsun? Kadın resmen köpürüyor.
Tamam, iki saniyeye geliyorum.
Kapatmam lazım ama evet, varım.
Donnie Brasco.
Sinead O'Connor.
- Seni görmek güzel. İyi misin? - Evet.
- İçeri geç. - Sağ ol, tamam.
Vay, evin muhteşem.
Vay be, kedin var.
Fergus. Çok âşığız.
Şaşırmadım.
Çok tatlı bir kediciksin Fergus. Merhaba dostum.
Çay içer misin?
Pekâlâ, birkaç sahne yazdım aslında.
Matah bir şey değil. Eksikleri çok.
Pekâlâ.
Altmış sayfa.
Evet, uzun sürmedi.
Bak ne diyeceğim.
Bana özet geçsene. Hem sunumunu geliştirirsin.
Tamam. Nigel diye bir adam var.
Üst düzey bir avukat ve 50 yaşında
profesyonel güreşe atılmaya karar veriyor.
Epey nişmiş.
- Cidden mi? - Evet, yani...
Altı yaş üstü pek güreş izlemiyor artık.
Evet, doğru. Ben izlemiyorum mesela.
Devam et.
Her neyse, özetle, bu işe merak salıyor ve gitgide daha fazla güreşmeye başlıyor.
Çok geçmeden bu iki dünyayı idare edememeye başlıyor.
Duruşmalara gözü morarmış hâlde geliyor
ya da makyajını çıkarmayı unutuyor...
Yani bir karar vermesi gerekiyor.
Ya avukatlığa devam edecek ya da Cellat Harry olacak.
Teksaslı, arıza çıkaran, bira düşkünü, bar kavgacısı bir adam.
Cellat Harry onun güreşçi adı.
Çalışmaya devam.
- Ama okumadın ki. - Bana pazarlayabildiğinde okurum.
Başka bir odaya geçip çalışsam...
Kafayı bulalım mı?
- Burada mı? - Neden olmasın?
Sonra içmeye çıkarız. Edinburgh'daki gibi.
Evet, olur.
Oha, bir sürü komedi efsanesiyle çalışmışsın.
- Nasıl insanlar? - Vasat.
Ciddi olamazsın. Olağanüstüler.
Bazıları yemek davetlisi listemde ilk beşe girer. O oyunu oynadın mı?
İstediğini çağırabilirsin ama beş kişi seçeceksin.
Korkunçmuş. Evim kutsaldır.
Sadece çok özel kişiler girebilir.
Kaçamak cevap verme. Kimleri çağırırdın?
Ünlüleri çağırmazdım.
Önderler, gurular, uyanık ruhlular.
Ya da kendi kopyalarım.
Yuh. Yemekte senden altı tane mi? Uyuşturucunun dibine vurursunuz.
Benimki şöyle.
Gervais, Sacha Baron Cohen, Julia Davis,
Coogan veya Pryor, bir de ne bileyim, Gandi filan.
Çünkü erdemli gözükmek lazım.
- Kafayı iyice bulalım mı? - Kesinlikle.
Hayır, iyice yani.
Kesinlikle.
- Sırları neymiş peki? - Nasıl yani?
Başarılarını neye borçlularmış?
Beni dinlemelerine.
Ciddiyim.
Her isteğime bodoslama atladılar.
Süpermiş.
Gel. Yanıma otur.
Nedir bunlar?
Bu bir MDMA bombası.
Bu da GHB. Gevşetici.
- İnsanı gevşetiyor. - Evet.
İnan bana. Böyle bir kafa yaşamadın.
Senin gibi birini görmediğim kesin.
Ha siktir. İğrençmiş.
Biraz sefa için biraz cefa.
İlk kendime gelişim daha önce hiç tatmadığım bir duyguydu.
Sanki uzaydan gelen ilahi bir ışık hüzmesi
Darrien'ın çatısından geçip salonuna, tam oturduğum yere inmişti
ve Hint Okyanusu'nun ılık suları vücudumu yalıyordu.
Darrien o kanepede, çocukken imrendiğim komedyenler kadar iyi olduğumdan bahsetti.
Geleceğin çok parlak. Çok çok parlak.
Söylediği her cümle ve aldığım her hapla
buna inanmaya, kokusunu, hatta tadını almaya başladım.
Düşlerim cisimleşmişti.
Önüme serilirlerken uzansam yakalayabilecek gibiydim.
Oyalanacak vakit yok.
- Sakıncası var mı? - Yok.
Ha siktir.
Ne oldu?
Neyin var?
Kusacağım galiba.
Yapma. Kedinin kabına olmaz.
İyi misin?
Sırtına vurayım.
Sağ ol. Çok özür dilerim.
Tanrım. Çok özür dilerim.
Dur!
Badem sütü uyar mı?
Al bakalım. Bu seni ayıltır.
Çok özür dilerim.
Olsun. Bir daha ağırdan alırız.
Bu kadarla kaldığını söylemek isterdim.
GELEN ARAMA DARRIEN
Selam dostum. Nasıl gidiyor?
Evet. Yok, iyiyim.
Dinle, derse gireceğim için...
Ne?
Ne? Kanal Cellat Harry'yi mi aldı?
Yok artık. Bayıldılar mı? Bu çok...
Evet, müthiş bir şey.
Öyle mi yapayım?
Tabii, anladım. Gayet mantıklı.
Evet. Tabii ki. Gelirim.
- Müthiş haber. - Evet. Harika. Sağ ol.
Kariyerinin henüz başında dev bir kanalın desteklemesi.
Darrien kanalın söylediklerini anlattıkça ağzım kulaklarıma vardı
zira dizi hakları ve geçici telif gibi anlamadığım muhteşem şeylerden bahsetti.
Bu yüzden uyuşturucuları çıkarınca tereddütsüz kabul ettim.
Batırdığımı sanmıştım.
- Neyi? - Bunu. Kustuğumda.
Saçmalama.
Sırf kustun diye yeteneklerine sırt çevirmem.
Teşekkür ederim.
Çok teşekkür ederim.
Yapabileceğim bir şey varsa...
Düş kurmaya devam et.
O kolay.
Keeley'yle Londra'ya taşınınca
her hafta sonu Darrien'ın evinde kafayı bulmaya başladım.
Al. Her zamanki gibi MDMA ile başlayalım.
Vaatlerine, başarının yakın olduğuna körü körüne inanmıştım.
30 yaşında kendi programımı yapacağıma ve milyoner olacağıma.
Son moda kimyasalı bana eliyle içirirken dediği her şeye.
Ara sıra ot içmekten bir hafta süren kokain âlemlerine geçiş yapmıştım.
Çek içine. Korkma.
Bir de met.
Yaratıcı potansiyelini kucaklayacaksın.
Bir de eroin.
İyi yerlere geleceksin.
Her şeyin durduğu ve hazzın başladığı o boyuta ulaşacak kadar içtiğinde
gelecek, şöhret ve mutluluk konuları
vücudunda dolaşan kimyasallar kadar gerçek geliyor.
Artık kesinlikle an meselesiydi.
Onun yanında birçok kez kendimden geçtim.
Uyandığımda sık sık onu yanımda bulurdum,
elleri ve ağzı sanki bir şey ararmış gibi vücudumda olurdu.
Yalpalayarak banyoya giderdim
ve pis tükürüğü genital bölgemde kurumuş olurdu.
Her pazartesi ise o soğuk, sert hâline geri dönerdi.
Hastalıktan ciğerim sökülürken yazımı yerin dibine gömer,
akşamdan kalma hâlimle, beleşe, sabaha dek süren revizyonlar yaptırırdı.
Yine de yanına dönerdim.
- Doğum günümde olmayacak mısın? - Hayır, Darrien'a gidiyorum.
Nasıl ya Donny? Sana da biraz tuhaf gelmiyor mu?
Arkadaşlarınla çıkmak istemiyorum. Param yok.
Ama uyuşturucu için yaşlı bir yazara gidiyorsun.
Sana saçma gelebilir ama kariyerime yardım ediyor.
Ne yaptı ki? Geldiğinden beri barda çalışıyorsun.
- Ona beleşe çalışıyorsun. - Bunu konuşacak vaktim yok.
O gece Darrien beni asitle tanıştırdı.
Birinin yarısı benim. Sen bir buçuk al.
Güvende hissetmeni sağlayacağım.
Müziğin seni alıp götürmesine izin ver.
"Komediye nasıl başladın?" diye sorulunca bazen bu görüntü aklıma gelir.
20'li yaşlarımın ortasında, kafam güzel,
ve 55 yaşındaki bir adamın bu tuhaf Amazon dansını izliyorum.
Gördüklerini anlatmaya devam et.
Parıldayan renkler. Bir şeyin dış hatları.
Şu anda Anka kuşu muyum yani?
Gördüğün bu mu?
Beni güçlü bir şey olarak görmen önemli.
Anka kuşu. Bir şövalye.
Hatta o sevdiğin güreşçilerden biri.
Birden, hiç yoktan aklıma net, baskın bir fikir geliverdi.
-"Zihnini kontrol etmeye çalışıyor." - Ne oldu?
"Bu adam kötü. Bu durum kötü. Hemen kaç."
Siktir!
- Siktir! - Ne oldu? Sorun ne?
Göremiyorum. Her yer bembeyaz.
Sorun yok. Uyanış bu.
- Hiçbir halt göremiyorum. - Benimle güvendesin.
Bunca zamandır bastırdığım bilinçaltım,
boktan bir duruma ışık tutmak için arzıendam eyledi.
Ne oluyor sana?
- Bu fena. Bir ses öyle diyor. - Paranoya bu.
- Direnmelisin. - Müziği kapat.
Kapalı.
Ha siktir!
Soktuğumun...
Tanrım! Soktuğumun müziği!
Ha siktir!
Şunu iç.
- Hayır. - Seni yatıştırır.
Daha önce içtin. Gevşetici.
Hayır, çıkarma.
Yut.
Güzel.
Çok sertti!
Tamam. Geçti.
Elimle soluklan. Soluklan.
Merak etme. Sorun yok. Sürecin bir parçası bu.
Hepsi öyle.
Gevşe.
Sorun yok.
Hayır.
Nasıl buldun?
Duş almalısın. Ilık su iyi gelir.
Siktir!
Girebilir miyim?
Gel bakalım.
Gittiğimi söylemek isterdim, hışımla çıkıp hiç geri dönmediğimi.
Ama günlerce orada kaldım.
Hatta pazartesi, gözüm enfekte oldu ve beni yatırıp tuzlu su tatbiki yaptı.
Salı, o telefonla görüşürken kedisini besledim.
Çarşamba günü nihayet eve döndüm.
Neyin var?
Hiç. En son kötü ayrıldığımız için üzgünüm.
Beni en çok rahatsız eden bilmemekti.
Kendimden geçtiğimde neler olmuştu?
- İyi misin? - Evet, iyiyim. Evet.
Bana hiç inanmış mıydı yoksa her şey planlı bir suistimal miydi?
Hep ayık mıydı?
Bundan ne zevk alıyordu? Sırf kirletme arzusu muydu?
Hasta ruhunun istediğini elde etmek miydi?
Hayatımı mahvetmekten mi tahrik oluyordu?
Dinle, bunun yerine bir şey izleyelim mi? Havamda değilim.
Hayır, sus.
Kusura bakma. Bugün olmuyor.
- Dün de olmamıştı. - Belki de biraz ara vermeliyim.
Sekse mi, ilişkimize mi?
Vay be.
Peki.
Keeley taşındıktan sonra resmen dağıldım.
Artık yapabileceğim tek şey yaşananların anısıyla yüzleşmekti.
Vücudumu ezip geçen çok ağır bir cinsel kafa karışıklığı yaşıyordum.
Geçeceğini düşündüm ama özgüvensizliğe dönüştü,
o da içimde büyük bir öfke yarattı.
Bu hisler onun yüzünden mi ortaya çıktı,
yoksa hep var mıydı, bilemiyordum.
Acaba farkında olmadığım bir hava yaydığım için mi oldu?
Yoksa olanlar mı beni böyle yaptı?
Bana bakan herkes neler yaşadığımı görebiliyormuş gibi geliyordu.
Sanki bakışları ruhumu deliyor, tecavüzü, kuşkuyu, kargaşayı görüyorlardı.
Gözlerim hayatımın en gizli sırrına açılan pencerelerdi sanki.
Onu öldürmeyi, çükünü veya dilini kesmeyi düşlüyordum,
en çok hangisi zarar verdiyse.
Vücudunu da yakıp kül edecektim.
Aylar süren nefret, öfke ve kafa karışıklığı
bana seçenek bırakmamıştı.
EKSTREM
Kahretsin.
Çabucak orgazm oldum,
öyle ki arzularımın değiştiğini yadsımam imkânsızdı.
Bilgisayar her gün çağırdı.
Kafam karışıktı. Öfkeliydim.
Yeniden ergenliğe girmiş gibiydim.
Gerçeğin peşinde, her cinsiyetten insanla rastgele seks yapmaya başladım.
İlk sefer başıma geleni anlamak için, yine tecavüze uğramak pahasına
boktan münasebetlere giriyordum.
Sanki kucaktan kucağa gezersem
vücudumun bir parçam olduğu fikrini unutabilirdim.
Daha önce olmuşsa kimin umurunda?
Artık birçok kez oldu, o yüzden ne önemi var?
Ama önemliydi.
Önemliydi çünkü onun istediği buydu.
Baştan beri bende bunu görmüştü.
Sonra acı bir düşünce bütün benliğimi kapladı.
Bir bakıma haklı olduğu düşüncesi.
Şimdi etrafımdaki mizojinist biracı tayfa o kadar heteronormatifti ki
mecburen onlara uyum sağlamam gerekti.
Deli gibi fırtına vardı. Mallorca'ya çok gittim. Çok güzeldir.
Her şeyi içeren tatil paketleri var...
Her şey bedava. Cidden her şey.
Onlarca randevu ve ilişki.
Hepsi yaşanan dehşetin gölgesinde başladı.
Aşk umurumda değildi. Öyle bir yetim kalmamıştı.
Sadece bu insanlardan cevap istiyordum.
Mallorca'da su aerobiğine çağırıp dururlar ya?
Milyon kez sorman şart mı?
Affedersin. Lavaboya gideceğim. Hemen dönerim.
Hepsini bir bir reddediyordum.
360 derece dönebilirsin, patinaj çeker ve gazlarsın.
Birçok kişi film kullanmaya geri döndü. Sanırım dijitalden vazgeçmeyeceğim.
Sonra onunla tanıştım.
- Selam. - Profilindekinden daha yakışıklısın.
Gittiğim bazı randevularda
adamlar fotoğraftaki hâllerinden 15 yaş büyük çıktı.
Tam istediğim gibi, ihtiyaç duyduğum tarzda biriydi.
Zeki, komik, özgüvenli, güçlü.
Bu gece bana gel.
Ama her el ele tutuşmada veya uzun bakışmada,
ona âşık olmaya başladığım ve bir maske ardına saklanamayacağım için
ağır bir öfke ve utanç duyuyordum.
Tony'ye söyleme ama.
Ve belki en acısı da şu,
o herif yaptığını yapmasaydı böyle hissetmeyebilirdim.
Ama Martha çıkageldiğinde
tüm o kafa karışıklığım gitti...
...çünkü hiç zorlanmadan uzanıp
özgüvensizliğimin en karanlık köşelerini aydınlığa kavuşturdu.
Bu kemik yapısı suç sayılmalı.
Senden vergi almalılar. Erkeklik vergisi.
Martha beni görülmek istediğim gibi gördü.
O yüzden iş polise gitmeye gelince
o herifi değil de Martha'yı ihbar etmenin çelişkisine katlanamadım.
Yardımcı olayım.
Martha'nın hasta olduğu, kasten yapmadığı duygusu hâkimdi,
oysa herif art niyetli, manipülatif bir oğlancıydı.
Martha'yı itiraf etmek, onu itiraf etmekti.
Ve o herifi kimseye anlatmamıştım.
- O yüzden polis sorduğunda... - Niye bu kadar geç kaldınız?
Bilmem.
Eve gidin, e-postalarını tarayın, elle tutulur bir şey bulunca geri gelin.
Elle tutulur bir kanıt görene dek elimizden bir şey gelmez.
Böylece tekrar en başa döndüm.
Siz veya bir tanıdığınız cinsel şiddete maruz kaldıysanız
www.wannatalkaboutit.com'dan bilgi ve kaynaklara erişebilirsiniz
RICHARD GADD'İN AYNI ADLI OYUNUNDAN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Cem Arıkan