Marcie zakazano wstępu do pubu po kolejnej awanturze.
Tu jesteś!
Ty tchórzliwy, niewierny zasrańcu.
Jak miałeś czelność cisnąć mi w twarz tę zdzirę?
Wystarczy, Martha.
Zrobiłeś sobie wroga,
więc nie miej złudzeń.
Mam nadzieję, że jesteś świadomy, jak bardzo mnie zraniłeś!
Wpakowałeś się w kłopoty!
Przez chwilę myślałem, że to koniec,
ale ona wtargnęła w każdą sferę mojego życia.
Widzieliście jego dziewczynę? Świńska morda.
Gdyby jeszcze się zniżył, byłby garbusem.
Witam szanownych państwa.
To garbus! Quasimodo!
Sięgnął rynsztoku zdzir!
Oto i on, Pan Wycieruch.
Nie ufajcie mu.
Obieca seks, a potem skoczy w bok.
To mnie wykańczało.
Nawet przepustka do finału za to, że Martha zepsuła mi występ,
była niewielkim pocieszeniem.
Myślałem o rzuceniu pracy, wyprowadzce
czy zaprzestaniu występów,
ale nie chciałem jej dać jeszcze większej satysfakcji.
Pozostało tylko leżeć i czekać,
zastanawiając się, do czego jeszcze jest zdolna.
nie myssl ze tosie skonczy renferku wyslano z mojgo iPhona
RENIFEREK
Mamo! Ktoś rzucił mi coś w twarz.
- Nic ci nie będzie. Przemyj. - Boże.
Co się dzieje?
Ktoś mnie zaatakował!
- Co? - Myślałam, że to kwas.
- Że oślepnę. - Jezu. Co to było?
Nie wiem, napój gazowany. Chyba cola.
Cola? Jak na przykład...
Cola light?
Nie patrzyłam na zawartość cukru.
- Chryste! - Nie, no jasne.
To ta kobieta z grupy kulinarnej.
Widziałam w oknie, jak biegnie.
Tak.
Pamiętam ją.
Rzuciła: „To za pieprzonego Donny’ego”.
Co tu się dzieje?
Ta kobieta...
mnie prześladuje.
Prześladuje?
Czy to ta Martha, która nękała mnie na Facebooku?
Boże drogi.
Była w moim domu.
Jesteś kompletnym idiotą, wiesz?
Jak długo to trwa?
Nie wiem. Pół roku.
- Pół roku? - Byłeś na policji?
Tak, ale nie wzięli tego na poważnie.
Wezmą, jak powiesz im o mnie.
Że ktoś wylał ci colę na twarz?
Wiesz co? Nie wierzę.
Nie o to mi chodziło.
Boże, mówię tylko,
że jeśli nie ruszyło ich wysyłanie setek maili dziennie,
tym bardziej oleją zaczepkę z colą.
W tej sytuacji...
Aż przykro mi to mówić.
Lepiej się wyprowadź.
Przeniosłem się do Kilburn z dwoma chłopakami z aktorstwa.
Było mnie stać, bo właścicielem był ojciec jednego z nich.
Spodziewałem się najgorszego,
ale gdy otworzyły się drzwi,
cały mój strach i frustracja zniknęły.
Było idealnie. Nowy początek.
Znowu anonimowość.
Zarąbiste mieszkanie.
No niezłe odkrycie.
Jezu Chryste. Balkon!
Zawsze miło popatrzeć na ludzi z góry.
Nie wystarczyło ci w prywatnej szkole?
Nie widziałem cię dwa lata, a tu już docinki.
Jak tam twój stand-up?
Nieźle. Będę w finale konkursu dla debiutantów.
Dla debiutantów?
Robisz to od pięciu lat.
I zanosi się na to, że będę to ciągnął na emeryturze.
A ty co robisz?
- Mam rok przerwy. - W Londynie?
Pracujesz? Oszczędzasz na coś?
Żyję z oszczędności.
Odnajduję drogę. Cieszę się wolnością.
Kradniemy neta z kafejki na dole. Nieźle śmiga, też się oszczędzi.
Cholera, no nie wierzę.
Jaki jest haczyk?
nie wdzialm cie na twojj ulicy tchorz cie oblecial?
nie umiesz postawic sie jak facet? ciota
Wysłane z mojego iPhone’a
To było do przewidzenia,
że Francis i Bijou wzięli wolne, żeby spełnić swoje...
Kulturowe, psychoaktywne przeznaczenie.
Psychodeliki, stary.
Dają ci wgląd, jasność, jakiej nie miałeś.
Dokładnie tak.
Ludzie myślą, że robisz przerwę na podróże,
a ty odbywasz całą podróż we własnym salonie, brachu.
Brzmi fascynująco, ale pozwólcie, że teraz się wysram.
Więc to było moje życie.
Ukrywanie się w sypialni, gdy na dole wrzało,
ściany dudniły najbardziej gównianą muzyką pod słońcem,
a ja czujem się owładnięty
moją nienawiścią do Marthy.
gdze sie podziales?
iphon
Halo?
Mam córkę, która ma dwa miesiące.
Nazwałem ją Adolf. Żartuję!
Co się dzieje?
Ma trzy miesiące.
Do jasnej cholery.
No nie, wyłączcie to.
I tak oglądaliśmy już kilka razy.
Może wyjdę na ignoranta, ale czemu to nie jest zabawne?
Zapytaj w Norwich, ja nie wiem.
Śmialiśmy się przez dwie sekundy, a potem wzięła nas deprecha.
Tak jakby ktoś umarł i nie można było z tego żartować.
Mnie odrzuciło od kwasu,
bo boję się trafić do twojego skeczu.
Kto to jest?
- To Digsy. Jest nowy. - Rozgość się, śmiało.
Nie wyżywaj się na nim. Mamy to od Marthy.
O mało nie zdjąłem jej zakazu.
Nie masz prawa, palancie.
Tak czy siak publiczność nie poznała się na twoich żartach.
- Serio. - Bynajmniej.
Nie litujcie się tak. To były początki. Jest lepiej.
Chcemy to zobaczyć.
Proponuję, żeby do tego czasu dać to na rzutnik.
- Walnąć pajaca na całą ścianę. - Racja.
Tak?
Zacząłem spędzać coraz więcej czasu u Teri.
Myślałem, że afera z Marthą nas poróżni,
ale tylko bardziej nas połączyła.
To doświadczenie pomogło Teri mnie zrozumieć.
Jezu, ale z nich dupki.
Powiedziałeś im, że jesteś w finale?
Nie wydaje mi się, żeby nagroda Roześmianej Kaczki Roku
pomogła mi towarzysko.
Odechce im się chichów, gdy wygrasz.
Podoba mi się ta postawa.
- Nie licz na to, że będę gotować. - Dobra.
- Za dużo chili? - Za dużo?
Będą mnie tym karmić w piekle!
Boże!
Napij się mleka, mięczaku.
Widzę moje następne wcielenie.
W zaciszu mieszkania Teri,
gdzie ona była bezpieczna, a ja miałem prywatność,
staliśmy się parą, którą powinniśmy być.
W pewnym sensie dostałem to, czego chciałem,
związek za zamkniętymi drzwiami,
jednocześnie starając się nie być wdzięcznym wobec Marthy.
Kiedy się otworzyłeś na transpłciowe kobiety?
Gdy poprosiłem Boga, żeby skomplikował mi życie.
Jaką masz orientację? Załóżmy, że masz pistolet przy skroni.
Proszę, pociągnij za spust.
Weź nie świruj.
To byłby straszny pogrzeb. Te przemowy.
„Donny to był prześmieszny ziomas”.
Zabierze głos tylko moja babcia?
Odpowiedz, wariacie.
Nie wiem.
Może jestem biseksualny.
Skąd wiesz?
Bo czuję się jak oszust, z kim bym nie spał.
Czego ci trzeba dla większej pewności siebie?
Serio. Zastanów się.
Bo chyba tego nie robiłeś.
Nie wiem. Jak to się mówi?
To powiedzenie o tańcu i oglądaniu.
Pewność siebie to tańczyć, jakby nikt nie patrzył?
Tak.
Nie wiem.
Byłoby fajnie.
Wiesz, to proste.
Widzisz? Bułka z masłem.
No, też wyglądasz na pomyloną.
Dziesięć lat baletu, dwa stepowania i jazzu.
Mama bardzo chciała dziewczynkę.
Chodź. Pokażę ci.
Nie ma mowy.
- Nie wstydź się. - Zapomnij.
- Spróbuj. - Nie.
- Nie dam się. - Weź nie marudź.
Dobra. Sama chciałaś.
Nie udźwigniesz mnie. Nie.
Będę próbowała cały wieczór.
Nie. Chodź tu.
No i?
Czujesz się jak oszust?
Nie wiem.
Jeszcze nie sprawdziliśmy.
Cały się trzęsę.
Spoko, poradzę sobie z tym. Zobaczmy.
Co się dzieje?
Nic mi nie jest. Tylko trudno mi...
Pozbyć się uprzedzeń?
Żadnych wykładów podczas gry wstępnej.
Nie udawaj, że nie pociągałabym cię jako wykładowczyni.
Garsonka. Okulary.
Wskaźnik, którym bym cię smagała.
Przepraszam. Nie jestem gotowy.
Wybacz. Moje ciało mi nie pozwala.
Nie szkodzi. Nie martw się.
To się ciągle zdarza.
- Serio? - Tak.
Tak słyszałam.
No nie.
- Napijesz się herbaty? - Jasne.
Dobra.
To było dziwne.
Po tych wszystkich okropnych fizycznych doznaniach
nie mogłem zatracić się w intymności.
W grę wchodziły uczucia i to mnie przerastało.
Dotyk, miłość, potwierdzenie.
zanierzales pieprzyc nas obie naraz?
wyslano z mojego iPhone’a
Wybacz, ale nici z tego.
W ciągu następnych dwóch tygodni, po nieudanych próbach,
zacząłem zauważać zmianę w Teri.
Dni spędzane głównie w łóżku,
kręcenie się po domu we wczorajszych ciuchach,
zacieranie granicy dnia i nocy i popadanie w apatię.
Wszystko dobrze?
Jasne.
Potem budziłem się i widziałem, jak zapada się w sobie,
z podciętymi skrzydłami.
Wszystko dobrze?
Boże, przestań o to pytać.
Może jeśli wyjaśnisz, mógłbym ci pomóc.
Spójrz, jak wyglądają moje włosy.
Odrastają dziwnymi kępami.
Mają się świetnie.
Okropnie i dobrze o tym wiesz.
Wyglądam jak pieprzony Beetlejuice.
Super. Jeszcze się śmiejesz.
To było zabawne.
Jeśli to ma coś wspólnego z tym niezręcznym seksem...
Nie, to przez to, jak się wtedy czuję.
Twoje ciało manifestuje te okropności, które mi nagadała.
To nie ma nic do rzeczy.
Chodzi o tę całą sytuację z Marthę.
To mnie dręczy.
Czuję się cholernie zestresowany.
Ale co robisz, żeby to naprawić?
Utknęliśmy w tym, Bóg wie, na jak długo,
czekając, aż to ogarniesz.
Byłem na policji, ale nic nie zrobili.
Mówiłeś o ataku na mnie?
Oczywiście.
Więc czemu się tu nie zjawili?
Bo gówno powiedziałeś!
Nieprawda.
Powstrzymywałeś mnie i innych przed powiadomieniem policji.
W moment mnie wyprowadziłeś.
- Żebyś była bezpieczna. - Tak, jasne.
Bezpieczna w twojej pieprzonej głowie.
Uważa, że wyglądam jak mężczyzna.
Wiesz, co ja przeżywam?
Nie.
Ale w ogóle nie wyglądasz jak mężczyzna.
Głęboka uwaga jak na kogoś, kto traktuje mnie jakbym nim była.
To był ten moment.
Żeby złapać Teri za rękę i pojechać na komisariat.
Ale mój wstyd zwyciężył.
Musiałem znaleźć inny sposób.
zeby było jazne... NIGDY nie bedziesz mnie mial, ani przez chwile
wsicne guziczek dzeisiec razy zanim damci wejsc
Wysłane z mojego iPhone’a
Nie zatrzymujemy za masturbację.
Nie o to chodzi. Proszę przeczytać.
Takich rzeczy nie wolno wysyłać.
Sugeruje, że będzie trzymać się z daleka.
Nie widzi pan, w czym rzecz.
Mówię tylko, jak będzie się bronić.
Mail jest podstawą do zatrzymania,
gdy ktoś panu grozi lub jest agresywny seksualnie.
Gdybym był dziewczyną
i 40-latek pisałby o waleniu konia, to byłoby wiarygodne?
W takim przypadku istnieje fizyczne zagrożenie.
To poważniejsze.
Nie ma znaczenia, gdy w grę wchodzi nóż.
Tu nie ma nic, co by świadczyło o przemocy...
Jezu Chryste, ona rujnuje mi życie.
Proszę sprawdzić. Martha Scott.
Gwarantuję, że coś wyskoczy.
Dobrze.
Tak. Chyba ją znalazłem.
Zróbmy tak.
Może zorganizuję panu...
Albo przejdzie pan dalej do sali.
Poproszę zwierzchnika, żeby to przejrzał.
- Czy ktoś przyjdzie? - Tak.
Właśnie jest.
Dziękuję.
Witam. Śledcza Joanne Culver.
Więc Martha Scott.
Tak.
Nie mogę powiedzieć wiele,
ale zagrożenie z jej strony jest dość poważne.
Na tyle, że kiedyś prześladowała policjanta.
Rozumiem.
Nie ma pana numeru telefonu. Zgadza się?
Tak.
Dobrze. Dopilnujmy, żeby tak zostało.
Oczywiście.
Najlepiej byłoby, gdyby spisał pan bieg wydarzeń.
Żebyśmy mieli pojęcie, jaka jest skala.
W porządku. A w międzyczasie?
Porozmawiamy z nią.
Uprzedzimy o dalszym postępowaniu.
Świetnie.
I co wtedy?
Sama obecność policji może wiele zmienić.
Rozumiem, ale powiedziała pani,
że ona prześladuje nawet policjantów.
Zrobimy, co się da.
Obecność policji pod drzwiami Marthy spowodowała nagłą ciszę.
Dziwną, upiorną ciszę.
Odkąd ją poznałem, kontaktowała się ze mną dzień w dzień.
A teraz cisza.
Dziwna, upiorna cisza.
Mijały tygodnie i zacząłem panikować.
Z maili mogłem wyczytać jej emocje.
Kiedy była smutna, kiedy tęskniła,
była chora, pijana lub zła.
Teraz nic.
Nie spałem w nocy,
zaniepokojony, wręcz przerażony,
że pewnego ranka dowiem się, że się zabiła,
czytając w mailu, że z mojego powodu.
21 SIERPNIA – MARTHA PRZYSZŁA DO BARU
Tęskniłem za nią?
Czy część mnie za nią tęskniła?
Za dramatyzmem, uwagą,
oderwaniem się od niego, Teri i tego, co się stało.
Tęskniłem za nią?
A najdziwniejsze było to, że zacząłem masturbować się do jej zdjęcia.
To było okropne, ale też ekscytujące,
robić coś, co jeszcze bardziej zniszczyłoby moje życie.
Zawsze dochodziłem szybko z tym samym poczuciem dezorientacji,
które stało się moją wizytówką po orgazmie.
„Co to, do cholery, było? Skąd to się wzięło?”
Nawet mnie nie pociągała,
ale ta myśl stała się moją dziką obsesją.
Boże.
Ktoś cię skrzywdził, prawda?
Ostatnie, czego się spodziewałem,
to że Martha naprawi moje libido.
Wkurzało mnie też, jak bardzo to cieszy Teri.
Nic już nie wiedziałem.
Obawiając się, gdzie mnie to zaprowadzi,
znów poczułem się wykorzystany.
Ale po wkroczeniu do akcji policji
kolejny wybryk Marthy byłby głupotą.
Odtworzył pan bieg wydarzeń?
Jeszcze nie. Przepraszam.
Brakowało mi słów.
Nie ma sprawy. Proszę przynieść, gdy będzie pan mógł.
- Rozmawialiśmy z panią Scott. - Co powiedziała?
Była zaskakująco chętna do współpracy.
Naprawdę?
Było jej wstyd i przyjęła naszą ofertę pomocy.
Uczestniczyła w dwóch kursach przystosowania społecznego.
Przystosowania społecznego?
Zwykle są dla byłych skazanych po długich wyrokach,
ale pomagają też recydywistom.
Mówiła coś jeszcze?
Nic niepokojącego.
Niczego nie przekazała?
Nie przypominam sobie.
Ale była zła, prawda? Musiała być zdenerwowana.
Nie, całkiem nieźle to przyjęła.
Więc to koniec?
Tak.
Jeśli się z panem skontaktuje, przekażemy sprawę prokuraturze
i najprawdopodobniej dostanie zakaz zbliżania się.
Proszę oddychać.
Po prostu to zaakceptowała?
Dziwne, prawda? Myślałem, że coś odpali.
Wymyśli jakieś bzdety. Ale była chętna do współpracy.
Dziwne.
A myślisz, że kogoś znasz.
Tak.
Co jest?
Liczyłeś na widowisko?
Nie wiem. Ale to dziwne,
że była taka powściągliwa.
Może wcale nie jest aż tak szalona.
Teraz ty mówisz jak wariat.
Nie jestem nim. Potwierdzi to 40 000 kancelarii!
To wciąż chora psychicznie kobieta.
Dobra.
Nadal jestem terapeutką i nie pozwolę sobie
na obraźliwe parodie, reniferku, bezpodstawne kłamstwa i oszczerstwa.
Co to było?
Czyżby parodia Marthy? Rany.
Kto to?
Moja mama.
Odbierz. Jestem ciekawa. Poznasz faceta po tym, jak traktuje matkę.
Czego, kurwa, chcesz?
Żartuję. Nie odebrałem.
Oddzwonię później. To jest nasz wieczór.
Wznoszę toast.
Za nowy początek.
- Co weźmiesz? - Nie mam pojęcia. A ty?
Zwykle wybieram z menu to, co potrafię wymówić,
więc chyba golonkę.
Pierwsza nowa wiadomość, otrzymana w niedzielę 28 o 20.28.
Odbierz! Dzwonimy po szpitalach dowiedzieć się, gdzie cię zabrali.
Nikt nic nie wie, więc...
Daj mi to. Synu, odbierz cholerny telefon.
Nie mamy pojęcia, gdzie jechać.
Nigdzie nie mają twoich danych
ani informacji o wypadku samochodowym.
Więc mów, co się dzieje.
Kobieta, od której to wiemy, nie odbiera.
Jak miała na imię?
Martha.
NA PODSTAWIE SZTUKI „RENIFEREK” RICHARDA GADDA
Napisy: Anna Samoń