Zawsze zdumiewało mnie, jak Martha przechodzi samą siebie,
żeby tylko się do mnie dobrać.
Ale wciąganie moich rodziców
i wmawianie im wypadku, to był nowy poziom.
Spodziewałem się wiele, wchodząc do domu.
Dużo paniki. Może trochę płaczu. Mnóstwo wyjaśnień.
Ale na pewno nie tego,
że tata będzie z nią na telefonie.
Zadzwoń jeszcze raz, suko,
to przyjadę do Londynu i odetnę ci nogi.
Dobrze słyszałaś. Nogi.
Ach tak?
Bez nóg będzie ci, kurwa, ciężko.
Skąd ma jego komórkę?
Recepcjonistka w pracy jej dała. Mówiła, że jest klientką.
Wczoraj wydzwaniała do jego kolegów,
mówiąc, że jest pedofilem i ją kiedyś molestował.
Chryste.
Powiedziała wariatka udająca jebaną prawniczkę!
HR też go ścignął.
- Jezu. No i co zrobił? - Znasz tatę.
Zaperzył się. Powiedział, że ma cały furgon dzieciaków.
Cały on.
Zadzwoń jeszcze raz, a sprawię, że się przekręcisz,
ty skończona pizdo!
To załatwione. Brawo. Mogłem się nie fatygować.
Kim ona jest, pysiu?
Przyszła do pubu i od jakiegoś czasu mnie dręczy.
Boże. Odszedłeś z pracy?
Nie, bo to znaczyłoby, że wygrała.
Tu nie chodzi o wygraną, tylko o twoje bezpieczeństwo.
Rzuć to!
Wesprzemy cię, póki nie znajdziesz nowej pracy, prawda, Gerry?
Chłopak ma rację. Chodzi o wygraną.
Na litość boską.
Nic się nie dzieje. Dobra?
Policja wie o sytuacji. Zadzwońcie, niech przyjadą.
To niedługo się skończy. Obiecuję.
W porządku. Odbiorę.
To ty, reniferku?
RENIFEREK
Proszę herbatę.
Dziękuję.
Rozumiem, że to sprawa o nękanie.
Zgadza się.
Kim jest ta osoba?
Pieprzoną suką.
Gerry, pozwól nam się tym zająć.
W razie czego cię zawołamy.
Ta kobieta prześladuje mnie od jakiegoś czasu.
Dostała już ostrzeżenie,
więc skoro kontaktuje się z rodzicami,
to się nie wywiązuje, tak?
Teoretycznie nie nęka ciebie, tylko twoich rodziców.
Żartuje pan?
Żeby to szybko rozwiązać,
twoi rodzice powinni złożyć osobną skargę.
To niedorzeczne.
To wydaje się skomplikowane,
ale zrobimy, co w naszej mocy, żeby się z tym uporać
możliwie najskuteczniej.
Przepraszam, długopis nie pisze.
O proszę. A jednak.
Ten się przekręca.
To zaczynamy?
Spędziłem tydzień w Szkocji, czekając na odzew policji
i obserwując, jak Martha wydzwania.
Wracasz po więcej, kurwa?
Mów tak sobie, pieprzona kretynko.
Widziałem, jak to źle wpływa na rodziców.
Jak tata chrypie od krzyków.
Nalejesz mi soku?
A mama powtarza jak mantrę...
Dobry chłopak.
Więc dość szybko postanowiłem sam podjąć działanie.
Skoro policja jest zbyt opieszała, żeby nas chronić,
Martha może zrobić coś gorszego.
Czas wziąć sprawy w swoje ręce.
Martha.
Odczep się od mojej rodziny.
- Nie wiem, o czym mówisz. - Do cholery, zostaw ich w spokoju.
Inaczej nigdy nie będziemy razem.
Rozumiesz?
Myślałam, że teraz i tak nie mamy szans.
Zamknij się na chwilę.
Jeśli dasz mojej rodzinie spokój...
odwiedzę dziś twoje gniazdko.
Ale chcę, żeby dobrze wyszło. Wszystko po kolei.
Więc napisz to w mailu.
Co chcesz mi zrobić.
Jak mam uwić twoje gniazdko.
Ale lubię ostro, dobra?
Niech to będzie tak chore, wyuzdane
i perwersyjne, jak tylko zdołasz napisać.
O tak, reniferku.
No dobra.
Pskudny oblech! bedzeisz mial bluzgi, ostre przedmioty,
skuje cie i sie nieuwolnisz niegreczniuchow czeka kara
iPhone
Pskudny oblech! bedzeisz mial bluzgi
Panie Dunn.
Ta rozmowa jest nagrywana.
Nie jest pan aresztowany i może zrezygnować.
Dobrze. Dziękuję.
Ma pan też prawo do niezależnej porady prawnej.
To nie jest konieczne.
Został pan pouczony, więc przejdźmy do przesłuchania.
Chwila. Co tu się dzieje?
Spotkał się pan wczoraj z Marthą Scott?
Tak, przypadkiem.
Prosił ją pan o maila z groźbą seksualną?
Nie.
Ale chcę, żeby dobrze wyszło.
Wszystko po kolei. Więc napisz to w mailu.
Co chcesz mi zrobić. Jak mam uwić twoje gniazdko.
Martha wszystko nagrała.
Pójdę z tobą na piknik.
Wszystko, co robiliśmy.
Odwiedzę twoje gniazdko!
Dawne dwuznaczne aluzje.
Traktuję cię poważnie.
Gdy raz zażartowałem, że ją oblukam.
No weź! Jestem tylko człowiekiem.
Gdy śmialiśmy się z rozmiaru mojego penisa.
- Nie mogłem uwierzyć w to, co słyszę. - No 25 centymetrów.
Czułem się sparaliżowany, jak złapany za rękę,
jakbym wszedł na minę i oblało mnie gorąco tego szaleństwa.
Wszystko nagrała?
Tego nie stwierdzę,
ale pokazała nam maila od pana z prośbą o seks analny.
Nie, to był mój kumpel.
To idiota. Zrobił to dla żartu.
Nękała moich rodziców. Musiałem to zatrzymać.
Rozumiem pana, ale to jest zadanie policji.
Można by to uznać za prowokację,
ale pani Scott nie chce podjąć żadnych kroków prawnych.
Słucham?
Nie podejmie przeciwko panu żadnych kroków prawnych.
Przeciwko mnie?
Co znowu? To ona mnie prześladuje.
Proponuję ją przeprosić
i pozwolić nam wykonywać naszą pracę.
Przeprosić ją? To jakieś żarty?
Jak w ogóle miałbym to zrobić?
Przekażemy pana przeprosiny.
I niech ona wie, że macie pójść każde w swoją stronę.
Policja nie chce więcej was widzieć.
Stawia nas pani na równi.
No więc?
Przekażcie moje przeprosiny.
byla umnie plicja haha
lajza powiedzail ze umywaja rece i mamy dac sobies pokoj
haah haha! juz ja towidze akurat!
btw wszystko nagrywam
Wysłane z mojego iPhone’a
Nagle mnie oświeciło,
że Martha dokładnie wie, co robi.
Umie obejść prawo.
Bo była w tej sytuacji wiele razy.
To recydywistka. Wytrawna zawodowczyni.
Moja stalkerka to profesjonalistka.
Jak mogłeś być taki głupi? Chciałeś ją wrobić?
- Co ty sobie myślałeś? - Tak, wiem.
Ona mnie zaatakowała.
Gdziekolwiek pójdę, boję się, że na nią wpadnę.
A teraz mówisz, że będzie tak całe życie?
Nie do mnie z tym. Czuję to samo.
A jeśli znajdzie mnie na Twitterze i zacznie pleść brednie?
Może ogranicz społecznościówki.
Serio? To twoja propozycja?
To przynajmniej unikaj tematu tęczowych jednorożców.
Chroń się.
Naprawdę to byś mi radził? Żebym się chowała?
Skoro martwią cię opinie, nie dawaj jej przynęty.
Przynęty?
Proszę cię, próbuję ci pomóc.
Co w tym złego, żeby na chwilę spuścić z tonu?
To, że czuję się ograbiana.
Wiesz, jak to jest dojść do miejsca,
kiedy mogę wyjść z domu?
A teraz muszę wrócić i zaryglować drzwi.
Przez ciebie.
A nie psycholkę, która mnie prześladuje?
Bo to zabrzmiało, jakbyś obwiniała za to mnie.
Ona jest chora psychicznie,
a ty jej pobłażałeś.
Tylko ty możesz wymyślić,
że jak stalkerka rujnuje mi życie,
to jest to moja wina.
Serio chcesz o tym mówić?
Żebyś wiedziała, że tak.
Myślę, że to uwielbiasz.
Doskonale ci pasuje, że masz ją w swoim życiu.
Bo widzi cię takim, jakim bardzo chcesz być.
Jest ucieleśnieniem twoich dojmujących uczuć,
zamkniętych w jednym człowieku.
Jezu, Teri. Bez jaj.
Nie pozwólmy, żeby nam to robiła.
To nie ona na nas wpływa, tylko ty.
Nie mogę dłużej w tym tkwić.
W tym niekończącym się chaosie.
Poczekaj.
Zrywasz ze mną? Przez nią?
Nie, przez ciebie.
Wiedziałem, że z Teri koniec.
Odcięła się ode mnie z chwilą, gdy się odwróciła.
Było. Minęło.
Będąc na samym dnie,
mogłem jedynie wyciągnąć z tej sytuacji to,
że już nie może być gorzej.
Na pewno gorzej już być nie może.
pwnego dnia reinferku bedzeimy tylko ja i ty
Wysłane z mojego iPhone’a
- Tak? - Dobry.
- Mogę prosić dwa piwa? - Jasne.
Nie możesz tu wchodzić.
- Czyżby? - Masz zakaz.
Digsy, idź po Greggsy’ego.
- Wcześnie wyszedł. - Dlaczego?
Robi nalot. Na towar.
To zawołaj Gino.
- Nie da rady. - Czemu?
- Boże. - Posiedzę tu i poczekam.
Nie. Dzwonię po policję.
Śmiało. Zobaczymy, co wskórasz.
Umywają ręce od nas obojga.
- Przepraszam... - Sekundę, dobrze?
Digsy, wyprowadź ją.
- Chodźmy. - Nie dotykaj mnie!
Nie masz absolutnie żadnego prawa.
Mam okres
i przyszłam napić się wody, do czego mam prawo.
Nie można odmówić kobiecie wody, gdy ma okres. To nielegalne.
Zostaw ją, do cholery.
- Co podać? - Nic nie mów, ignoruj ją.
Ja chrzanię. Skąd oni cię wzięli?
Weź uzupełnij lodówkę.
- Przepraszam... - Co miało być? Dwa browce?
- Tak. - Dobra.
Ja bym wytarła ten kufel.
Kto wie, co przenoszą te paluchy.
Gdybyś widział jego babkę. Kompletna zdzira.
Nazywamy go garbusem, bo ma ciągoty do kobiet z bruku.
Jest jak ten wieprzak,
co węszy trufle nosem całym w gównie.
Truflik! To twoja nowa ksywka.
Dychę, proszę.
- Dzięki. - Tak w ogóle jest komikiem.
Niezbyt dobrym.
- Nie takim jak w telewizji. - Opowiedz dowcip.
On nie opowiada kawałów. Używa rekwizytów.
Ruchome oczy i inne dziwadła.
Bardzo dziecinne.
- Wygoogluj. - Ale co?
- „Gówniany komik”. - „Gów...”
Nie, żartuję. Ale tak powinien wyskakiwać.
Wpisz „Donny Dunn stand-up”.
„Donny Dunn stand-up”.
No jest.
Lubicie bon moty? To polecam Jimmy’ego Carra.
- Chryste. To ma być śmieszne? - Właśnie.
Posłuchaj następnego. To dopiero niewypał.
Mam córkę, która ma dwa miesiące.
Nazwałem ją Adolf, jak Adolf Hitler.
Żartuję!
Ma trzy miesiące.
Wiesz co? Chyba nie powinieneś czytać żartów z notatnika.
To część numeru. Nazywa się „antyhumor”.
- Pasuje jak ulał. - No racja.
Wiesz co?
Może wygoogluj coś innego.
„Seryjna stalkerka dręczy niedosłyszącą córkę adwokata”.
Co takiego?
„Seryjna stalkerka dręczy
niedosłyszącą córkę adwokata”.
Wszystko popsułeś!
Ty jebana...
Kurwa.
Wszystko popsułeś! Spieprzyłeś to!
- Uspokój się! - A to gęba!
Parszywa gęba!
Mówiłam, że będziesz miał kłopoty.
Ostrzegałam cię!
Jezu! O co chodziło?
Zrobiłem jej herbatę.
koncze z tobaa po tym maiilu
wkurzules mnei nie do uwierzenia
masz ohydn morde głupie intencje i marna karier
gownienych rodzicow i durna szzkole
to w lekkiej wersji! jestm teraz mila
ale seerio przewaliles pale
czy przegiales pale niwazne
moze wroc do szkocji?
pelnej nierobow fenian jak ty pedafilow i zbirow jak twoj rodzina
bylismy tu szczecliwi bez ciebie
mam duzo kontaktow wszytcy sa na ciebie wsciekli
wyslano z mojego ihpon
kocham cie, to si nigdy nie zmieni
Wysłane z mojego iPhone’a
Jeśli zadzwonisz na policję, właścicielowi się to nie spodoba.
Ani trochę.
Kierownik powinien być cały czas.
A my cię zostawiliśmy.
No kicha.
Zorientują się, że kamery są odwrócone, bo klienci zostają dłużej.
To może nas kosztować robotę.
Wylecimy, Donny.
Może przyjdziemy na twój występ i postawimy ci drinka?
Dobrego drinka.
Dopilnujemy, żeby nigdy więcej nie zbliżyła się do pubu.
Dobra.
W porządku?
- Na pewno chcesz wystąpić? - Tak. Nic mi nie jest.
Serio.
Bo jesteś następny.
Szanowni państwo, jesteście gotowi na ostatni numer tej części?
Wielkie brawa, oto Donny Dunn!
Witam! Tak jest! Dziękuję.
Zaczynamy.
Szanowni państwo, od razu to przestawię.
Widać, że mam poturbowaną twarz,
więc oto rada dla was.
Nigdy nie róbcie loda,
jeśli to wy prowadzicie.
No dobra.
Jeszcze małe przypomnienie.
Ten występ sponsorują...
Fest prezerwatywy. Gumki Objemki.
Postaw na objęcie w pręcie.
Dziękuję sponsorowi.
Dobra, pośmiejmy się.
Na plaży nie noszę okularów przeciwsłonecznych,
żeby ludzie nie myśleli, że ich podglądam.
Więc w razie czego
robię wielkie oczy.
Zgodzicie się, że wyglądam mniej strasznie.
No dobra. A teraz...
Oto czajniczek, zaraz wam pokażę
Tutaj ma rączkę
A tutaj skazę
Nic?
No dobra.
To nie dla was. No nic.
Gumki Objemki.
Postaw na gumki dla fanów motocykli.
Dosiądź objemki, gdy kręcisz ósemki.
O rany.
Noż cholera.
Oczywiście, że cię to nie bawiło.
Widziałeś tylko mnie.
Wcześniej myślałem...
Wysłuchajcie mnie, dobra?
Wcześniej myślałem,
że to, co tu widzicie, to przełamywanie schematu.
Patrzyłem na innych komików,
którzy odnosili sukcesy,
i nigdy nie rozumiałem, dlaczego oni, a nie ja.
A potem bum!
Rzeczywistość dała mi w twarz.
Jestem cholernie naiwny.
Byłem tak naiwny, myśląc, że to jest coś wyjątkowego,
że kiedy scenarzysta czaruje cię, mówiąc:
„Masz to coś, młody. Uczyńmy cię sławnym”,
wierzysz w każde jego słowo.
Bo chciałeś to usłyszeć całe życie.
„Wierzę w ciebie. Tak samo jak ty w siebie”.
Zrobisz wszystko, o co cię poprosi,
bo sława obejmuje osądzanie, prawda?
A ja przez całe życie bałem się osądu.
Dlatego chciałem być sławny,
bo wtedy ludzie na tym się skupiają.
Nie myślą o innych rzeczach, których się obawiasz.
„Ten koleś to frajer, głupek albo pieprzony pedzio”.
Myślą: „To ten gość od tego”.
„To ten zabawny facet”.
Tak bardzo chciałem być zabawny.
Walić to światło. Skończę.
Więc kiedy ten pisarz mówi,
że pracuje tylko z oryginałami i żeby stawić czoła własnym lękom,
wkrótce ląduję w jego domu i co weekend biorę masę dragów.
Czy uwodzenie nie jest magiczne?
To się dzieje, zanim się zorientujesz.
Gdy już mdlejesz po GHB na jego kanapie,
a on szarpie twoje spodnie obrzydliwymi rękoma.
W głębi duszy wiesz, że to, do czego cię zmusza, jest złe.
Ale ty wciąż tam wracasz.
Zaczynasz myśleć:
„Czy mam tak niewielki szacunek do siebie,
a moja żądza sukcesu jest tak olbrzymia,
że wielokrotnie wracam do jego domu
i pozwalam się wykorzystywać
dla posmaku sławy?”
„Jesteś ofiarą. Nie obwiniaj się”.
No tak, ale szczerze?
Gdy piąty raz mdlejesz i budzisz się z fiutem w jego ustach,
powinieneś to przemyśleć.
Ale nie, ciągle tam wracałem.
Musiałem dać się zgwałcić.
Jakiś żarcik, chłopaki?
Mam taką niską samoocenę...
Spodoba wam się to.
...że wpuściłem tę szurniętą babę do swojego życia.
Pracuję w barze i postawiłem jej herbatę.
Płakała i chciałem ją pocieszyć.
Ale potem ciągle wracała,
a ja wiedziałem, że się przywiązuje,
ale i tak się zgadzałem, żeby zaspokoić głupią potrzebę uwagi.
Tak wyglądam, bo ona mi to zrobiła.
Wiecie,
wykorzystywanie tak działa.
Stałem się...
plastrem dla wszelkiej maści dziwaków.
Otwartą raną do gmerania.
Wiedziałem, że jest szalona i groźna,
ale mi pochlebiała i to wystarczyło.
Teraz nie wiem, jak to dalej pójdzie.
Jedno z nas chyba musi umrzeć, a ja nie jestem mordercą.
Wychodźcie. Później będą kalambury.
Facet przebrany za konduktora.
Będzie zabawnie.
Poznałem transseksualną kobietę.
Szkoda, że jej nie widzicie.
Cudowniejszej osoby nie znam.
Ale nie mogłem...
Po prostu nie mogłem
jej kochać.
Teraz to rozumiem.
Widzę, co straciłem.
I wiem, dlaczego tak to schrzaniłem.
To właśnie przez to.
Że kochałem jedną rzecz bardziej niż ją.
Wiecie, co to było?
Nienawidzenie siebie.
Uwielbiam to.
Uzależniłem się od tego.
Nic więcej nie wiem.
Bo nie daj Boże, żebym zaryzykował życie.
Nie daj Boże, żebym zaryzykował szczęście.
Dlatego schrzaniłem tę relację.
Bo bardziej nienawidziłem siebie niż ją kochałem.
A bardzo ją kochałem.
Całe życie uciekałem.
A ten konkurs to tylko kolejne sto metrów
w maratonie, którego nie skończyłbym żywy.
Przestanę uciekać.
Bo moje nogi już nie wytrzymują.
Tak.
Jak to się stało, że z tym wyskoczyłem?
Jak tu skończyć?
Właściwie...
Gumki Objemki. Postaw na prezerwatywy dla średniaków
jeżdżących wypasionymi samochodami.
Zarzuć objemki, obie M-ki, do beemki.
Są jakieś pytania?
Dobrze.
Nie mogę się doczekać wygranej.
NA PODSTAWIE SZTUKI „RENIFEREK” RICHARDA GADDA
Napisy: Anna Samoń