Tak działa wykorzystywanie.
Stałem się plastrem dla wszelkiej maści dziwaków.
Otwartą raną do gmerania.
Wiedziałem, że jest szalona i groźna,
ale mi pochlebiała i to wystarczyło.
Jeden z widzów nagrał mnie ukradkiem
i wrzucił na YouTube filmik, który stał się hitem.
Wznieciłem medialną burzę, choć dopiero byłem cieniem człowieka.
Tak przytłoczony prawie nie zauważyłem, że Martha przestała pisać.
Byłem zbyt zajęty nowymi możliwościami pracy.
Jakby coś przejęło kontrolę i zacząłem się zwierzać.
Podcasty, audycje radiowe, większe występy i tłumy.
Wszyscy mnie chcieli,
a moja kariera nabrała zaskakującego tempa.
Nie wierzyłem, że to się dzieje.
Po raz pierwszy w życiu poczułem, że dokądś zmierzam.
Szanowni państwo, oto na scenie
Donny Dunn!
Nie ma nic lepszego niż życie toczące się tak dobrze,
że dajesz znać oprawcy:
„Wal się. Nie złamałeś mnie”.
Bardzo dziękuję.
Do tych z was, którzy widzieli filmik,
bez obaw, nie będę do tego wracał.
Chociaż gość z przodu dziwnie się gapi.
Da się go sprawdzić w rejestrze?
Nie nadążałem za wszystkim, co się dzieje.
Jakby moje życie dopiero się zaczęło
i wystarczyło tylko być ze sobą szczerym.
Zabawne, jak życie się układa.
Czasami porywał mnie wir szczęścia
i zastanawiałem się, co mnie tyle wstrzymywało.
Czego tak bardzo się bałem.
Halo.
Miałam z tobą nie gadać,
ale rozkminiam, co mówiłeś na scenie.
Czy twoi rodzice o tym wiedzą?
O jego fiucie wystającym z ciebie.
Może im powiedzieć?
Niech wiedzą, że ich syn to homoś.
Zasłużyłeś za to, co o mnie mówiłeś.
Nawet nie wiesz, jak jestem wściekła, że mnie wykołowałeś.
Właśnie wtedy, w najgorszym momencie,
bo najważniejszym w mojej karierze,
Martha zdobyła mój numer.
Jak, do cholery, mogłem na to pozwolić?
reniferku, liczyles zesie mni pozbyles?
Wysłane z mojego iPhone’a
RENIFEREK
Pierwsza nowa wiadomość.
Odpuściłam ostatnio twoich rodziców,
bo nie miałam na to czasu,
ale myślę, że chcieliby to wiedzieć.
Twój tata raczej się nie zachwyci.
Nie wiedziałem, czy blefowała,
czy zrobiłaby coś tak okropnego i im powiedziała.
Odłączyłem się od niej na parę dni, żeby obmyślić plan.
Musiałem dotrzeć do rodziców przed nią.
Słuchajcie.
Nie wiem, czy widzieliście...
ten filmik, który krąży po sieci.
Nie siedzę już w internecie, a twój tata...
Nie jest kretynem.
Dobra. Dzięki.
No więc...
To nagranie, w którym...
wyznaję wiele rzeczy.
Bo wiecie...
Czuję się zdezorientowany.
No i...
Nic już nie wiem, ale staram się wytrwać.
Chyba już nie jestem heteroseksualny.
Wydaje mi się,
że jestem biseksualny.
Ale wciąż szukam, więc...
potrzebuję w tej podróży waszego wsparcia.
Ostatnie lata były szczególnie trudne.
Teraz będziecie mieli wybór
między biseksualnym synem lub synem gejem, kimkolwiek się stanę,
albo martwym, bo nie mogę już tego znieść,
trzymając to w sobie.
Kochanie, to oczywiste.
Tu nie ma co myśleć. Nie mamy wątpliwości.
Proszę, daj mi skończyć.
W tym nagraniu mówię też o innych rzeczach.
Zostałem...
Zostałem
zgwałcony przez mężczyznę.
Boże.
Nic mi nie jest. Naprawdę.
Ale mówiłem o tym w filmiku i teraz wszyscy wiedzą.
Jest mi tak cholernie wstyd
i nie chciałem, żebyście wiedzieli.
Bo moglibyście źle o mnie pomyśleć.
No wiecie,
jako mężczyźnie.
Oczywiście, że nie.
Jesteś naszym synem, co by się nie działo.
Czuję się mniej męski,
bo pozwoliłem na coś takiego.
Nie pozwoliłeś. To nie twoja wina.
Czy ja jestem mniej męski?
Co?
Czy nie jestem w pełni mężczyzną?
Nie powiedziałbym tak.
Dorastałem w Kościele katolickim.
Przepraszam,
ale nie rozumiem.
Jezu.
Nie wiem, co powiedzieć.
Nic nie mów.
Wiedz, że zawsze tu jesteśmy.
Pysiu, tak mi przykro.
Tej nocy spałem 12 godzin i obudziłem się jak nowy.
Czułem się lżejszy.
Nawet zdumiony, że nagle odnalazłem w sobie spokój.
Spędziłem kilka dni w Szkocji bez telefonu, ciesząc się ciszą.
Powiedziałem rodzicom o Teri, Marcie, Darrienie.
Nigdy nie czułem się tak swobodnie.
Już nie było potrzeby się bać.
Nigdy nie było.
Gdy wsiadłem do pociągu do Londynu,
czułem, że nic nie stoi mi na drodze.
Nic poza Martą.
Powodzenia z transkobietą.
Dzięki, tato. Ale weź...
Idźcie już.
NOWA POCZTA GŁOSOWA NIEZNANY NUMER
Jezu Chryste.
Witaj w poczcie głosowej.
Masz 50 nowych wiadomości.
Pierwsza wiadomość.
Stałeś tam jak idiota, wymachując mi tą suką pod nosem,
z fiutem prawie w niej,
i oczekujesz, że co?
Dzwoni do mnie właśnie w tej chwili.
- Widzę. - To proszę coś zrobić.
Nie można dzwonić do kogoś tyle razy w ciągu dnia.
Owszem, ale przy nieznanych numerach
trudno udowodnić, kto dzwoni.
Czyli mogę dzwonić do każdego, ile mi się podoba.
O ile ukrywam numer, jestem bezkarny.
Planuje pan to?
No skąd.
Tylko pokazuję, że to powinno być zabronione.
Skąd ma pana numer?
Przestała wysyłać maile, więc ustawiłem autoodpowiedź,
i pewnie ją dostała.
To musi boleć.
Tak łatwo go oddać po ukrywaniu go tyle czasu.
W czym mi to pomaga?
A jej numer telefonu? Próbował pan go zablokować?
Tak, ale nie można blokować nieznanych numerów.
Powinien pan to wiedzieć.
Nie może pan posłuchać jej wiadomości?
Jest ich za dużo. Nie mamy środków.
Boże. Więc mam zmienić numer i pozwolić jej znów wygrać?
Jest inne rozwiązanie.
Mówię to panu nieoficjalnie.
Może pan zachować numer
i poczekać, aż powie coś, co przyspieszy sprawę.
Pan tak poważnie?
To tylko sugestia.
Niech pan zaznaczy momenty, w których mówi coś groźnego.
Dostaje pan tyle tego.
Jest szansa, że coś nam się przyda.
Pierwsza nowa wiadomość.
Będę z tobą szczera...
Przez kilka miesięcy
poczta Marthy stała się moim podcastem.
Słuchałem jej w autobusie, w metrze,
na ulicy między spotkaniami.
Ciągle tkwiła mi w uszach.
Pamiętaj, co mówiłam o poufności.
Jej wiadomości były retrospektywą
całej naszej relacji.
Gdy mówiłeś o gniazdku, myślałam, że chodzi ci o jeden raz.
Pamiętała wszystko tak doskonale.
Pamiętasz ten występ, w którym...
Rozmowy, śmiech,
fałszywe obietnice.
Szok, że zrobiłeś coś takiego.
Aż trudno uwierzyć, co wyczytywała z naszych spotkań.
Poddałeś mi się wtedy, prawda? Nad wodą.
Zacząłem to pobierać i kategoryzować,
oznaczać kolorami według emocji i tematów.
Cała ta sława to gówno. Nie kochają cię.
Znudzi im się. Ja cię kocham.
To stało się obsesją.
Ignorowałem telefony, odwoływałem występy i wywiady,
poświęciłem się odkrywaniu tajemnicy Marthy.
Dlaczego była taka, jaka była.
Nie wiem, czy zbliżyłem się do odpowiedzi.
Masz problemy psychiatryczne.
Z czasem znów zacząłem się z tym wiązać.
Z naszymi niepewnościami, obawami o przyszłość.
Tym, co nie pozwalało nam obojgu spać.
Londyn jest pełen szarlatanów, zdrajców i kłamców.
Odwracała moją uwagę od tego, co straciłem.
Wiele razy mi groziła,
przemawiała przez nią agresja lub fobie.
Molestowanie nie jest dla chłopców i panów od muzyki?
Dotyczące mnie, Teri, przemocy seksualnej.
Ale i tak to ignorowałem.
Czy pojawiło się coś nowego?
Nie.
Nie donosiłem na nią z fascynacji, empatii czy poczucia winy.
Każda wymówka była dobra.
Ani się waż!
Czasem, w najgorszych chwilach,
gdy leżałem i słuchałem, jak bardzo cierpi...
Robi mi się ciężko w nocy. Czasem czuję złość.
Na świat. Tyle mi odebrał.
...musiałem walczyć z każdą komórką, żeby do niej nie oddzwonić.
W końcu na nią doniosłem,
ze strachu o swoją rodzinę.
Zrobiłem to tylko dlatego, że nie mogłem dłużej ryzykować.
Nowa wiadomość.
Więc ty i twoja rodzina siedzicie cicho?
Kuźwa, ostrzegam cię ostatni raz.
Mam PMS i jestem wściekła.
Mogę dźgnąć każdego w Wielkiej Brytanii.
Lepiej uważaj, co mówisz, bo w końcu to zrobię.
Dzień później Marthę aresztowano pod zarzutami prześladowania i nękania.
Gdy wyznaczono datę jej przesłuchania,
nie wiedziałem, czy to koniec jej fascynacji czy mojej.
Proszę wstać.
Proszę usiąść.
Proszę wstać, pani Scott.
Oskarża się panią o nękanie pana Donalda Dunna
między 14 sierpnia 2015 roku a 22 marca 2017 roku.
Czy przyznaje się pani do winy?
Tak.
Oskarża się panią o prześladowanie pana Donalda Dunna
między 14 sierpnia 2015 roku a 22 marca 2017 roku.
Czy przyznaje się pani do winy?
Tak.
Oskarża się panią o nękanie Geralda Dunna i Eleanor Dunn
między 6 czerwca 2016 roku a 22 marca 2017 roku.
Czy przyznaje się pani do winy?
Tak.
Mój reniferek.
Przyznała się pani do winy.
Poproszę prokuraturę o raport przed wydaniem wyroku.
- Do tego czasu zostanie pani w areszcie. - Reniferek.
Proszę wstać.
Reniferek.
Marthę skazano na dziewięć miesięcy więzienia
i dostała pięcioletni zakaz zbliżania się do mnie.
W tej sali sądowej widziałem ją po raz ostatni.
CHRONOLOGIA WYDARZEŃ
BYŁO MI JEJ ŻAL. TAKIE MIAŁEM PIERWSZE ODCZUCIE.
Keeley.
Cześć.
Dzwonił Francis.
Martwi się o ciebie.
Mówi, że od tygodni nie wychodzisz z pokoju.
Wejdziesz?
Tak.
Co to jest?
Chodzi o Marthę.
- Została skazana. - Tak, ale próbuję to zrozumieć.
- Jak ci idzie? - Jestem coraz bliżej.
MASTURBOWAŁEM SIĘ DO JEJ ZDJĘCIA
ODRĄBAĆ MU FIUTA ALBO WYRWAĆ JĘZYK
Ja myślę, patrząc na to wszystko.
Niezły obłęd.
Mam jej wiadomości głosowe ściągnięte dla policji.
Podzieliłem je na foldery, według różnych emocji.
Robię to od tygodni. Mam jeszcze masę do przesłuchania.
To zabawne, bo patrząc na te kategorie,
zaczynasz chwytać, jak była szalona.
Chcesz usiąść?
Tak.
Wyglądasz okropnie.
Czuję się świetnie.
Jak tam stand-up?
Rzuciłem to.
Nie ma to jak dostać, czego chcesz, i odkryć, że to nie dla ciebie.
Więc
co tu robisz?
Chcę, żebyś wrócił do mojej mamy. Poukładał sobie trochę.
Nie mogę. Mam umowę najmu.
Zapłacę.
Przeprowadź się.
Nie chcę, żebyś tak żył.
Po tylu przejściach.
Ten filmik naprawdę mnie zasmucił.
Dobra.
Jakie to uczucie?
Znajome.
Nie przeszkadzam. W razie czego daj znać.
Dziękuję.
Zostawiłam coś dla ciebie w szafce.
I parę rzeczy, które znalazłam.
Dobra, dzięki.
RZEŹNIK HARRY SCENARIUSZ: DONNY DUNN
NIESAMOWITE! DALEKO ZAJDZIESZ!
Cześć.
Mogę w czymś pomóc?
Zastanawiałem się,
czy mogę wejść.
Jasne.
Napijesz się herbaty?
Tak, poproszę.
Cały czas byli na haju?
Nigdy nie widziałem, żeby ktoś brał tyle dragów.
Chłopcy z prywatnej szkoły.
A ile razy nakrywałem kogoś u mnie na bzykanku.
Gdzie byłeś?
No wiesz. Tu i tam.
Sorki, że zniknąłem.
Spoko, rozumiem.
Widziałem to nagranie.
Tak?
To było odważne.
Bardzo odważne.
Dziękuję.
Wróć i pracuj ze mną.
Nie będzie jak ostatnio.
Nie wiem. Za bardzo już w tym nie siedzę.
Robimy nową wersję Cotton Mouth.
Pewnie będzie okropna,
ale właśnie zbieramy ludzi.
Dostaniesz kasę.
Byłoby super.
POCZTA GŁOSOWA MARTHY
SCHLEBIANIE
Boże, pamiętam jeszcze jedną rzecz z baru.
Serwowałeś w białych slipkach,
a ja pomyślałam: „Twój kolor to czerwony”.
I następnego dnia ubrałeś się na czerwono.
Masz piękną linię szczęki i cudowny uśmiech.
Zresztą w ogóle jesteś bardzo atrakcyjny.
Wiesz, czasem kiedy kogoś poznajesz,
czujesz, że ma to coś.
I ty masz.
Nie wiem. Może to sposób, w jaki mówisz.
Dobra! Podobasz mi się. No, powiedziałam to.
Boże. Rumienię się jak nastoletnia dziewica.
Witam.
Cześć. Poproszę wódkę z colą.
Podwójną. Dzięki.
NIEODSŁUCHANE
Zawsze zastanawiało mnie,
dlaczego ludzie się spotykają, dlaczego się zakochują.
To przypomina mi o reniferku.
Pewnie jesteś ciekawy.
W dzieciństwie miałam przytulankę.
Wszędzie mi towarzyszyła.
Najwcześniej pamiętam Boże Narodzenie.
Stare zdjęcie, na którym siedzę w papierowym kapeluszu na głowie,
a obok mnie reniferek.
Był taki milutki, puszysty.
Miał duże usta, wielkie oczy
i najsłodszą pupę.
Mam go do dziś.
To był jedyny pozytyw mojego dzieciństwa.
Przytulałam go,
gdy się kłócili.
Dużo się kłócili.
A ty jesteś wykapany reniferek.
Ten sam nos.
I oczy.
Ten sam śliczny tyłeczek.
To dla mnie wiele znaczy.
Ty...
Ty dla mnie wiele znaczysz.
Muszę kończyć.
W porządku?
Tak, sorki. Nic mi nie jest.
Proszę.
Dziękuję.
- Będzie 7,25. - Tak.
Cholera.
Przepraszam.
Chyba zostawiłem portfel w domu.
Nie przejmuj się. Ja stawiam.
JEŚLI TY LUB KTOŚ, KOGO ZNASZ, PRZEŻYWA TRUDNOŚCI,
SIĘGNIJ PO MATERIAŁY NA WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
NA PODSTAWIE SZTUKI „RENIFEREK” RICHARDA GADDA
Napisy: Anna Samoń