การล่วงละเมิดส่งผลแบบนั้นกับคุณ
มันทําให้ผมดึงดูด คนประหลาดทุกประเภทในชีวิตเข้ามา
มีแผลเปิดนี้ให้พวกนั้นเข้ามาดมสํารวจ
ผมรู้ว่าเธอเสียสติ และผมรู้ว่าเธออันตราย
แต่เธอเยินยอผม และนั่นก็มากพอแล้ว
ผู้ชมคนหนึ่งแอบอัดคลิปผมไว้
แล้วอัปโหลดวิดีโอขึ้นยูทูบจนมันกลายเป็นไวรัล
ภายในไม่กี่อาทิตย์
ผมเปลี่ยนจากวิญญาณล่องหน ไปเป็นศูนย์กลางความสนใจของสื่อ
มันช่างท่วมท้นจนผมเกือบไม่ทันสังเกต
ว่ามาร์ธาเลิกส่งอีเมลมาแล้ว
ผมไขว้เขวไปกับโอกาสงานใหม่ๆ จนเกินกว่าจะสังเกตเห็น
เหมือนกับมีอะไรมาครอบงํา แล้วผมก็เริ่มพูดออกไปเลย
รายการพอดแคสต์ รายการวิทยุ งานแสดงที่ใหญ่ขึ้น คนดูที่มากขึ้น
จู่ๆ ทุกคนก็ต้องการตัวผม
แล้วอาชีพของผม ก็ก้าวกระโดดอย่างน่าประหลาดใจ
ผมไม่อยากเชื่อว่ามันกําลังเกิดขึ้น
ผมรู้สึกว่าผมกําลังเดินหน้า ไปที่ไหนสักแห่งเป็นครั้งแรกในชีวิต
ท่านผู้ชมทุกท่าน ขอเสียงต้อนรับสู่เวที
ดอนนี่ ดันน์
และไม่มีสิ่งใดเหมือนกับ การที่ชีวิตคุณไปได้สวยอย่างเห็นได้ชัด
เพื่อบอกคนที่ล่วงละเมิดทางเพศคุณว่า
"ไปตายซะ แกทําลายฉันไม่ได้"
ขอบคุณมากครับ
ทีนี้ สําหรับคนที่ยังไม่เห็นไวรัลวิดีโอ
ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะไม่พูดเรื่องทั้งหมดนั้นอีกรอบ
แต่มีผู้ชายแถวหน้าคนนึงมองผมแปลกๆ
มีใครเช็กประวัติอาชญากรรมหมอนี่ให้ได้ไหม
ผมตามสถานการณ์ได้ไม่ทัน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น
เหมือนชีวิตผมเริ่มต้นหลังผ่านไปแล้วสามสิบปี
และสิ่งเดียวที่ผมต้องทําเพื่อความสําเร็จนั้น คือการซื่อตรงกับตัวเอง
แปลกดีที่สิ่งต่างๆ คลี่คลายลงจนได้
และบางครั้งผมก็รู้สึกมีความสุขอย่างล้นเหลือ
จนสงสัยว่าอะไรในตัวผม ที่เก็บกดมันไว้มานานขนาดนี้
อะไรในตัวผมที่หวาดกลัวได้ขนาดนี้
ฮัลโหล
ฉันว่าจะไม่พูดกับคุณอีก
แต่ฉันจดสรุปเรื่องที่คุณพูดบนเวทีไว้คร่าวๆ
พ่อแม่คุณรู้เรื่องในวิดีโอทั้งหมดนั้นรึเปล่า
ที่คุณเป็นแต๋ว และมีไอ้จ้อนของหมอนั่นเสียบก้นอยู่น่ะ
ฉันควรบอกพวกเขาไหม
คงยุติธรรมดีที่ได้รู้ว่า ลูกชายตัวเองเป็นตุ๊ดอัปลักษณ์
โดนแค่นั้นยังน้อยไปสําหรับสิ่งที่คุณพูดถึงฉัน
ฉันบรรยายไม่ถูกเลยว่าฉันโมโหแค่ไหน กับวิธีที่คุณหลอกลวงฉัน
แล้วง่ายๆ แบบนั้น ในเวลาที่เลวร้ายที่สุด
ระหว่างช่วงที่สําคัญที่สุดในชีวิตการทํางานของผม
มาร์ธาได้เบอร์ผมไป
ผมปล่อยให้เธอได้เบอร์ผมไปได้ยังไงวะ
(ลูกกวางน้อย คิว่าหลุดพ้นจากฉันได้แล้วเหรอ)
(ส่งจากไอโฟนของฉัน)
(เบบี้ เรนเดียร์)
ข้อความใหม่ข้อความแรก
รู้ไหม ฉันไม่ได้ยุ่งกับพ่อแม่คุณอีก
เพราะฉันไม่มีเวลา
แต่ฉันว่าพวกเขาจะอยากรู้ข้อมูลแบบนี้นะ
ฉันว่าพ่อคุณดูไม่ใช่คนยอมรับอะไรง่ายๆ
ผมไม่รู้ว่ามาร์ธาแค่ขู่เฉยๆ
หรือเธอจะทําอะไรเลวร้าย อย่างการบอกครอบครัวผมจริงๆ
ไม่ว่าอย่างไหน ผมก็ตัดขาดจากเธอ ไปสองสามวันและวางแผนเรื่องต่างๆ
ผมแค่ต้องไปคุยกับพ่อแม่ให้ได้ก่อนเธอ
ฟังนะ ผม...
ผมไม่รู้ว่าพ่อแม่... เห็นรึยังว่า...
มีวิดีโอของผมที่เผยแพร่อยู่ในเน็ต
ยังจ้ะ ลูกรัก แม่ไม่ได้เล่นโซเชียลมีเดียแล้ว ส่วนพ่อเขาก็...
ไม่ใช่ไอ้โง่นะ
โอเค ขอบคุณครับ
ก็นะ
มันเป็นวิดีโอที่ผม...
ผมสารภาพอะไรหลายอย่าง
ผมแค่...
ผมรู้สึกสับสนมาก
และผม...
ผมไม่รู้อะไรอีกต่อไปแล้ว แต่ผมกําลังพยายาม
ผ่านพ้นไปให้ได้
ผมว่าผมไม่ใช่สเตรทอีกต่อไปแล้ว
ผมว่าผมคงเป็น...
ไบเซ็กชวลละมั้ง
มันคือการเดินทางน่ะ แต่ว่ามัน...
มันเป็นเส้นทางที่ผมต้องการกําลังใจจากพ่อแม่
สองสามปีที่ผ่านมานี้ลําบากมากจริงๆ
และผมคิดว่าตอนนี้พ่อแม่จะมีทางเลือก
ระหว่างลูกชายที่เป็นไบหรือลูกชายที่เป็นเกย์ ไม่ว่าผมจะกลายเป็นอะไรก็ตาม
หรือลูกชายที่ตายไปแล้ว เพราะผมทนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
ที่ต้องเก็บกดเอาไว้
โธ่ ลูกรัก ง่ายจะตาย
กับทางเลือกแบบนั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเราจะเลือกทางไหน
ขอผมพูดให้จบก่อนนะครับ
และผมพูดถึง... เรื่องอื่นๆ ในวิดีโอด้วย
ผมถูก...
ผมถูก
ผู้ชายข่มขืน
พระเจ้าช่วย
ผมไม่เป็นไรนะครับ ผมสัญญา
แต่ผมพูดถึงเรื่องนั้นในวิดีโอออนไลน์ และตอนนี้ทุกคนก็รู้แล้ว
ผมแค่รู้สึกโคตรละอายใจ
และผมคงไม่อยากให้พ่อแม่ได้รู้
เพราะผมไม่อยากให้พ่อแม่ดูถูกผม
ในฐานะ
ผู้ชายคนหนึ่ง
โธ่ ลูกจ๋า เราไม่คิดแบบนั้นอยู่แล้ว
ลูกคือลูกชายของเราไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ผมแค่รู้สึกไม่สมเป็นลูกผู้ชาย
ที่ปล่อยให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นกับตัวเอง
แต่ลูกไม่ได้ปล่อยให้มันเกิดขึ้น ลูกไม่ผิด
แกจะดูถูกพ่อรึเปล่า
อะไรนะ
แกจะดูถูกพ่อในฐานะผู้ชายคนนึงรึเปล่า
ไม่ครับ
พ่อโตมากับโบสถ์คาทอลิกนะ
ขอโทษครับ ผม...
ผมไม่เข้าใจ
ให้ตายสิ ผม...
ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี
ลูกไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
แค่รู้ไว้ก็พอว่าเราอยู่ตรงนี้เสมอ
ลูกรัก แม่เสียใจด้วยจริงๆ
ผมหลับไป 12 ชั่วโมงในคืนนั้น แล้วตื่นมาเจอรุ่งอรุณของวันใหม่
ผมรู้สึกโล่งเบาขึ้น
ทึ่งเลยด้วยซ้ําจากความสงบสุข ที่ผมค้นพบภายในตัวเองอย่างกะทันหัน
ผมอยู่ที่สก็อตแลนด์ต่ออีกสองสามวัน โดยไม่เปิดโทรศัพท์และเพลิดเพลินกับความเงียบ
ผมบอกพ่อแม่ทุกอย่าง เรื่องเทอรี่ มาร์ธา ดาร์เรียน
ผมไม่เคยรู้สึกสบายใจขนาดนี้มาก่อน
ไม่จําเป็นต้องหวาดกลัวอีกต่อไปแล้ว
ไม่เคยมีความจําเป็นเลย
และกว่าจะถึงตอนที่ผมขึ้นรถไฟกลับลอนดอน
ผมก็รู้สึกจริงๆ ว่าไม่มีสิ่งใดกีดขวางผมอยู่
แน่นอนว่าไม่มีสิ่งใด ยกเว้นมาร์ธา
ขอให้โชคดีกับสาวประเภทสองนะ
ครับ ขอบคุณครับพ่อ แค่... ขอบคุณนะ
ไปได้แล้วน่า
(ได้รับข้อความเสียงใหม่ ไม่ระบุเลขหมาย)
ให้ตายสิ
ขอต้อนรับสู่ข้อความเสียงของคุณ
คุณมี 50 ข้อความใหม่
ข้อความใหม่ข้อความแรก
คุณยืนทําหน้าโคตรงี่เง่าอยู่ตรงนั้น พาอีดอกนั่นมาเยาะเย้ยต่อหน้าฉัน
แทบจะเสียบไอ้จ้อนใส่เธออยู่แล้ว
แล้วคุณคาดหวังให้ฉันทํายังไง
เธอกําลังโทรหาผม ตอนนี้เลย ตอนที่ผมยืนอยู่ตรงนี้
- ผมเห็นแล้วครับ คุณดันน์ - งั้นก็ทําอะไรสักอย่างสิ
คนเราโทรหาใคร วันละหลายรอบขนาดนั้นไม่ได้หรอก
ก็ไม่ได้หรอกครับ แต่เห็นๆ อยู่ว่าถ้าไม่ระบุเลขหมาย
เราก็พิสูจน์ได้ยากมากว่าใครกําลังโทรมาจริงๆ
งั้นคุณจะบอกว่าผมโทรหาใครก็ได้ที่ผมเจอ กี่ครั้งก็ได้ที่อยากโทร
และตราบใดที่ผมไม่เปิดเผยเบอร์ ผมก็ทําอะไรได้ตามใจชอบงั้นเหรอ
คุณไม่ได้จะทําจริงใช่ไหม
ไม่ ผมไม่ได้จะทําจริงๆ
ผมพูดให้เข้าใจชัดๆ ไม่ควรมีใครทําพฤติกรรมแบบนี้ได้
เธอมีเบอร์คุณได้ยังไง
เธอเลิกส่งอีเมลมาแล้ว ผมเลยตั้งข้อความตอบอัตโนมัติ
และมันคง... ตอบเธอไป
คงเจ็บใจน่าดู
ให้เบอร์ไปง่ายๆ แบบนั้น หลังจากอุตส่าห์ปิดบังจากเธอได้ตั้งนาน
นั่นช่วยได้ตรงไหน
ก็...
แล้วเบอร์ของเธอล่ะ คุณลองบล็อกเบอร์รึยัง
ผมลองแล้วสิ คุณบล็อกเบอร์ที่ไม่ได้ระบุไม่ได้
คุณน่าจะรู้นะ
คุณเข้าไปข้างใน แล้วฟังข้อความเสียงที่เธอฝากไว้ไม่ได้เหรอ
เราฟังข้อความเสียงเยอะแยะขนาดนั้นไม่ได้ เราไม่มีทรัพยากรมากพอ
ให้ตายสิ งั้นเอาไงล่ะ ผมแค่เปลี่ยนเบอร์แล้วยอมให้เธอชนะอีกเหรอ
มีทางเลือกอีกทางนะครับ
และผมต้องพูดแบบนอกรอบนะ
แต่อาจจะมีเหตุผลให้เก็บเบอร์คุณไว้
แล้วรอให้เธอพูดอะไรสักอย่าง ที่เราใช้เร่งคดีให้คืบหน้าได้
พูดจริงเหรอ
แค่แนะนําเฉยๆ
กลับบ้านไป จดตอนที่เธอพูดอะไรข่มขู่เอาไว้
เธอฝากข้อความเสียงให้คุณวันละหลายข้อความ
เป็นไปได้ที่จะมีอะไรสักอย่างในนั้นให้เราใช้ได้
ข้อความใหม่ข้อความแรก
ฉันจะพูดตรงๆ กับคุณนะ...
ตลอดสองสามเดือนถัดไป
ข้อความเสียงของมาร์ธา กลายเป็นรายการพอดแคสต์สําหรับชีวิตผม
ผมฟังเธอทุกครั้งที่นั่งรถเมล์ ทุกครั้งที่ขึ้นรถไฟใต้ดิน
บนถนนระหว่างเดินไปตามนัดต่างๆ
เธออยู่ในหูผมตลอดเวลา
อย่าลืมเรื่องที่ฉันพูดถึงการรักษาความลับ
ข้อความเสียงของเธอย้อนรําลึกถึง
ความสัมพันธ์ทั้งหมดที่เรามีร่วมกัน
ตอนคุณพูดเรื่องรูดม่าน ฉันเดาว่าคุณอยากมีความสัมพันธ์ชั่วคืน
เธอจําทุกอย่างได้ชัดเจนแจ่มแจ้ง
จํางานนั้นที่คุณไปแสดงได้ไหม งานที่...
การพูดคุย เสียงหัวเราะ
คําสัญญาจอมปลอม
ฉันตกใจนะที่คุณทําอะไรแบบนั้น
บางครั้งผมก็ไม่อยากเชื่อสิ่งที่เธอตีความเอาเอง
จากช่วงเวลาที่น่าเหลือเชื่อที่สุด
คุณยอมจํานนให้ฉันในวันนั้นใช่ไหม ที่ริมน้ําน่ะ
ผมเริ่มดาวน์โหลดข้อความเก็บไว้ บันทึกเวลาและแบ่งหมวดหมู่
แบ่งสีตามอารมณ์และหัวข้อต่างๆ
ชื่อเสียงทั้งหมดนี้ไม่มีความหมายอะไรเลย พวกเขาไม่รักคุณ
เดี๋ยวพวกเขาก็เบื่อ ฉันรักคุณนะ
มันกลายเป็นความหมกมุ่น
ผมไม่รับสายเรื่องงาน ยกเลิกการแสดงและการสัมภาษณ์
ทุ่มเทชีวิตให้กับการไขปริศนาของมาร์ธา
ทําไมเธอถึงเป็นแบบนี้
ผมไม่แน่ใจว่าผมเคยเฉียดใกล้ที่จะค้นพบคําตอบ
คุณมีปัญหาทางจิตเวช ที่รัก
ที่จริง เมื่อเวลาผ่านไป ผมก็รู้สึกเข้าใจเธอได้อีกครั้ง
ความไม่มั่นใจที่เรามีร่วมกัน ความหวาดกลัวต่ออนาคตของเรา
สิ่งเดียวกันที่ทําให้เรานอนไม่หลับในยามค่ําคืน
ลอนดอนเต็มไปด้วยนักต้มตุ๋น คนทรยศ และคนโกหก
วิธีที่เธอเบี่ยงเบนความสนใจผม จากทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมสูญเสียไป
เธอข่มขู่ผมหลายครั้ง
พูดถึงเรื่องที่รุนแรงหรือเป็นการเหยียด
มันไม่ใช่การละเมิดเหรอ สําหรับเด็กผู้ชายกับครูสอนเปียโนน่ะ
เกี่ยวกับผม หรือเทอรี่ หรือการล่วงละเมิด
แต่ผมก็ยังเพิกเฉยกับสิ่งนั้น...
มีอะไรใหม่ๆ ที่เราควรรู้บ้างไหมคะ
ไม่ครับ
ไม่ยอมแจ้งความเรื่องเธอเพราะความลุ่มหลง ความเห็นใจ หรือความรู้สึกผิด
ใช้ทุกข้ออ้างเพื่อเก็บเธอไว้ในชีวิตผม
อย่าเชียวนะ
และบางครั้งในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดของผม
ขณะที่ผมนอนตาค้าง ฟังว่าเธอกําลังทรมานอยู่แค่ไหน...
ฉันคิดมากตอนกลางคืน บางครั้งฉันก็โกรธเหลือเกิน
โกรธโลกนี้ สิ่งที่มันพรากไปจากฉัน
ผมต้องห้ามตัวเองไว้สุดชีวิต ที่จะไม่โทรกลับไปหาเธอ
เมื่อผมแจ้งความเรื่องเธอในท้ายที่สุด
ก็แค่เพราะเธอเริ่มพูดถึงครอบครัวผม
แค่เพราะผมรู้สึกว่ามันเป็นอันตราย ที่ผมไม่อาจเสี่ยงได้อีกต่อไป
ข้อความใหม่
คุณกับครอบครัวควรหุบปากเอาไว้นะ
นี่คือการเตือนครั้งสุดท้าย ฉันพูดจริงๆ
เพราะฉันกําลังหงุดหงิดก่อนมีเมนส์
จนฉันออกไปแทงใครก็ได้ในอังกฤษ ในสหราชอาณาจักร
ระวังคําพูดของคุณไว้ให้ดี เพราะสักวันฉันอาจแทงใครสักคนเข้าก็ได้
มาร์ธาถูกจับในวันถัดไป
และถูกตั้งข้อหารังควานและคุกคามสามกระทง
และเมื่อถึงวันที่เธอต้องขึ้นให้การในศาล
ผมก็บอกไม่ได้ว่ามันจะเป็นการยุติ ความหลงใหลของเธอหรือว่าของผม
ทุกคนยืนขึ้น
เชิญนั่งได้
ยืนขึ้น คุณสก็อตต์
คุณถูกตั้งข้อหาคุกคามคุณโดนัลด์ ดันน์
ระหว่างวันที่ 14 สิงหาคม 2015 ถึง 22 มีนาคม 2017
คุณมีความผิดหรือไม่
ผิดค่ะ
คุณถูกตั้งข้อหาตามรังควานคุณโดนัลด์ ดันน์
ระหว่างวันที่ 14 สิงหาคม 2015 ถึง 22 มีนาคม 2017
คุณมีความผิดหรือไม่
ผิดค่ะ
คุณถูกตั้งข้อหาคุกคามเจอรัลด์ ดันน์ และเอเลนอร์ ดันน์
ระหว่างวันที่ 6 มิถุนายน 2016 ถึง 22 มีนาคม 2017
คุณมีความผิดหรือไม่
ผิดค่ะ
กวางน้อยของฉัน
คุณสก็อตต์ คุณสารภาพยอมรับผิด
ศาลจะสั่งให้สํานักอัยการ เตรียมรายงานก่อนพิพากษา
- คุณจะถูกควบคุมตัวไว้จนกว่าจะถึงตอนนั้น - กวางน้อย
ทุกคนยืนขึ้น
กวางน้อย
มาร์ธาถูกตัดสินโทษจําคุกเก้าเดือน
และศาลออกคําสั่งห้ามเข้าใกล้ เป็นเวลาห้าปีในวันเดียวกันนั้น
และที่นั่น ในห้องพิจารณาคดีนั้น ก็เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้เห็นเธอ
(ลําดับเหตุการณ์ของตํารวจ)
(ผมสงสารเธอ นั่นเป็นความรู้สึกแรกของผม)
คีลีย์
หวัดดี
ฟรานซิสโทรมาน่ะ
เขาเป็นห่วงคุณมากนะ
เขาบอกว่าคุณแทบไม่ออกนอกห้อง มาหลายอาทิตย์แล้ว
อยากเข้ามาไหม
ค่ะ
นี่อะไรน่ะ
เรื่องของมาร์ธา
- นึกว่าเธอเข้าคุกไปแล้ว - ใช่ ผมพยายามทําความเข้าใจกับมันอยู่
- ไปถึงไหนแล้วล่ะ - ใกล้แล้วน่ะ
(ผมเริ่มช่วยตัวเองโดยนึกถึงมาร์ธา)
(ตัดไอ้จ้อนหรือลิ้นของเขาออก)
ใช่ หวังว่านะ ดูทั้งหมดนี่สิ
ใช่ บ้ามากเลย
ผมมีข้อความเสียงทั้งหมดของเธอ จากตอนที่ดาวน์โหลดส่งให้ตํารวจ
ผมแยกเก็บเป็นโฟลเดอร์ ตามอารมณ์ต่างๆ ของเธอ
ผมทํามาหลายอาทิตย์แล้ว มีอีกเยอะที่ผมยังไม่ได้ฟัง
แปลกดีนะ เพราะพอเห็นทุกอย่าง เรียงรายออกมาแบบนี้แล้ว
เราก็เข้าใจได้จริงๆ ว่าเธอเสียสติแค่ไหน
อยากนั่งก่อนไหม
ค่ะ
คุณดูโทรมสุดๆ
ผมรู้สึกดีสุดๆ
งานเดี่ยวไมค์เป็นไงบ้าง
ผมเลิกแล้ว
ไม่มีอะไรเหมือนการได้ทุกอย่างที่เราต้องการ เพื่อให้รู้ตัวว่ามันไม่เหมาะกับเรา
แล้ว...
คุณมาที่นี่ทําไม
ฉันอยากให้คุณย้ายกลับไปอยู่บ้านแม่ฉัน ไปตั้งสติสักนิด
ไม่ได้ ผมเซ็นสัญญาเช่าที่นี่แล้ว
ไม่ ฉันจ่ายให้เอง
ย้ายกลับไปเถอะ
ฉันยอมให้คุณอยู่แบบนี้ต่อไปไม่ได้
หลังจากผ่านพ้นเรื่องทั้งหมดนั้นมา
วิดีโอนั่นน่ะ ดอนนี่ มันทําให้ฉันเสียใจจริงๆ
โอเค
รู้สึกยังไงบ้างจ๊ะ
ครับ คุ้นเคยดี
ฉันจะปล่อยให้เธอพักผ่อนนะ ถ้าต้องการอะไรก็บอกได้นะจ๊ะ
ขอบคุณครับ
ลืมบอกไป ฉันทิ้งของขวัญไว้ในตู้ให้เธอด้วย
กับของเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันเจอตอนเก็บกวาดห้อง
อ้อ ขอบคุณครับ
(เพชฌฆาตแฮร์รี่ เขียนโดย ดอนนี่ ดันน์)
(บทร่างสุดยอดมาก นายอนาคตไกลนะ)
สวัสดี
มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า
ครับ คือผม...
ผมขอเข้าไปข้างในได้ไหม
ได้สิ
อยากดื่มชาไหม
ก็ดีครับ
งั้นพวกนั้นเมายาตลอดเลยเหรอ
ให้ตายสิ ผมไม่เคยเจอใคร เสพยาหนักเท่าสองคนนั้น
จบโรงเรียนเอกชนมาด้วยนะ
ผมเจอคนเอากันอยู่บนเตียงผม บ่อยจนเหลือเชื่อเลย
นายไปอยู่ไหนมา
ก็นะ ไปโน่นไปนี่น่ะ
ขอโทษที่ผมหายตัวไป
ไม่ ฉันเข้าใจ
ว่าแต่ฉันดูวิดีโอของนายแล้วนะ
งั้นเหรอ
ฉันว่านายกล้าหาญมาก
กล้าหาญจริงๆ
ขอบคุณ
นายน่าจะกลับมาทํางานกับฉัน
มันจะไม่เหมือนรอบที่แล้ว
ไม่รู้สิ ผมไม่ได้ทําอะไรเท่าไหร่แล้ว
เราจะเอาคอตตอนเมาท์กลับมาสร้างใหม่
คงไม่ได้เรื่องหรอก
แต่ตอนนี้เรากําลังหาทีมงานอยู่
นายจะได้ค่าจ้าง
ผมอยากทํานะ
(ข้อความเสียงของมาร์ธา)
(คําชม)
พระเจ้า และมีอีกครั้งในบาร์
ที่คุณใส่แต่กางเกงในสีขาวเสิร์ฟเครื่องดื่ม แล้วฉันก็คิดว่า
"สีแดง สีแดงเหมาะกับคุณ"
แล้ววันรุ่งขึ้นคุณก็สวมสีแดงจริงๆ
ฉันว่าคุณมีแนวกรามได้รูป มีรอยยิ้มสวย
ฉันว่าคุณน่าหลงใหลมากเลย
รู้ไหม บางครั้งเวลาที่เราเจอใครสักคน
เราแค่คิดว่าพวกเขามีเสน่ห์
และคุณก็มีเสน่ห์
ไม่รู้สิ อาจจะวิธีพูดของคุณมั้ง
ก็ได้ ฉันชอบคุณ โอเคไหม ฉันชอบคุณ นี่ไง ฉันพูดไปแล้ว
ตายจริง ฉันหน้าแดงอย่างกับวัยรุ่นที่ยังซิงเลย
ไงครับ
หวัดดี ขอโค้กผสมวอดก้าแก้วนึงครับ
ดับเบิลนะ ขอบคุณ
(ยังไม่ได้ฟัง)
นั่นคือสิ่งที่ฉันสงสัยมาตลอด
ทําไมผู้คนถึงเจอกัน ทําไมผู้คนถึงตกหลุมรักกัน อะไรแบบนั้น
และฉันว่านั่นคงเป็นที่มา ของลูกกวางน้อยที่ฉันพูดติดปาก
ฉันคิดว่าคุณคงสงสัยอยู่
พูดง่ายๆ คือฉันเคยมีตุ๊กตาตัวเล็กๆ สมัยฉันยังเด็ก
ฉันพกติดตัวไปทุกที่
ฉันคิดว่าความทรงจําแรกสุดที่ฉันมี คือตอนคริสต์มาส
มีภาพถ่ายเก่าๆ ของฉันที่สวมหมวกกระดาษนั่งอยู่
และมีลูกกวางน้อยตัวนี้อยู่ข้างๆ
ยังไงก็เถอะ กวางน้อยตัวนี้เป็นตุ๊กตานุ่มฟูน่ากอด
มันมีริมฝีปากหนา ดวงตากลมโต
และก้นน้อยๆ ที่น่ารักที่สุด
ฉันยังเก็บมันไว้จนทุกวันนี้
มันเป็นสิ่งดีๆ เพียงสิ่งเดียวในวัยเด็กของฉัน
ฉันจะกอดมัน
เวลาพ่อแม่ทะเลาะกัน
และพวกเขาทะเลาะกันบ่อยมากเลย
ก็นะ คุณเหมือนกวางน้อยตัวนั้นเปี๊ยบเลย
จมูกเหมือนกัน
ดวงตาเหมือนกัน
ก้นน้อยๆ น่ารักเหมือนกัน
มันมีความหมายกับฉันมากเลย
คุณ...
คุณมีความหมายกับฉันมากเหลือเกิน
ฉันต้องวางแล้ว
คุณโอเคไหม
ครับ โทษที ผมไม่เป็นไร ขอโทษที
นี่ครับ
ขอบคุณ
- 7.25 ปอนด์ครับ - อ๋อ ครับ
เวรละ
โทษทีนะ ผมว่าผมลืมกระเป๋าเงินไว้ที่บ้าน
ไม่ต้องห่วง ผมเลี้ยงเอง
(ถ้าคุณหรือคนที่คุณรู้จักกําลังประสบปัญหา)
(ค้นหาข้อมูลและบริการช่วยเหลือได้ที่ www.wannatalkaboutit.com)
(สร้างจากละครเวที "เบบี้ เรนเดียร์" โดย ริชาร์ด แกดด์)
คําบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี